Δημοκρατία τῶν Ἀρίστων ἤ κοινωνία τῶν Ἀρίστων;

Δημοκρατία τῶν Ἀρίστων ἤ κοινωνία τῶν Ἀρίστων;φωτογραφία

Ἐπεὶ δὴ πάρα πολλὰ θέματα τὰ ἔχουμε παρεξηγήσῃ, εἶτε διότι ὁ ψεκασμὸς ποὺ φάγαμε ἦταν μεγαλύτερος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ ἀντέχαμε, εἶτε διότι ἦταν στραβὸ τὸ κλίμα, πλάκωσαν καὶ οἱ γάιδαροι, εἶτε ἐπεὶ δὴ ἁπλῶς μέσα στὴν πορεία τῶν ἐτῶν βρεθήκαμε μόνοι κι ἔρημοι μέσα σὲ ἐχθρικὰ περιβάλλοντα, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ξαναπιάσουμε κάποιες ἔννοιες ἀπὸ τὴν ἀρχή! Ἀρχὴ ἀρχὴ ὅμως, διότι γύρω μας κυκλοφοροῦν πολλὰ νούμερα, σούργελα, σωτῆρες, ἀφεντικά, ἔξυπνοι κι ἀκόμη ἐξυπνότεροι….

Ἄς σταθοῦμε ὅμως γιὰ λίγο στὴν μόδα τῶν καιρῶν!!!
Ἄμεσος δημοκρατία. Ἀμεσοδημοκρατία… Δημοκρατία τῶν πολιτῶν…
Σοβαρά; Καί ποιός εἶναι αὐτός πού εἰσήγαγε πρῶτος αὐτές τίς ἔννοιες; Μήπως κάποιος ἀπό αὐτούς πού ξεκίνησαν ὥς οὔρες γνωστῶν πολιτικῶν οἰκογενειῶν (τζάκια τὰ ἀποκαλοῦν ἐδῶ καὶ χρόνια) καί κατέληξαν σήμερα νά ὀργανώνουν κόμματα, τελεῖες κι ἀποκόμματα;

Δὲν τὸ προσωποποιῶ, ἀλλὰ δυστυχῶς, προσωποποιεῖται ἀπὸ μόνον του.
Τὰ περὶ ἀμέσου δημοκρατίας κι ἄλλων λοιπῶν ἀνοησιῶν μᾶς τὰ στόλισε ἡ οὐρὰ τοῦ Μητσοτάκη, ἐπισήμως τοὐλάχιστον,  ποὺ ὀνομάζεται Δημητροκάλης. (Ἔριξα μίαν ματιὰ  στὰ βιβλία του. Μπορεῖτε εὔκολα ἐπίσης νὰ βρεῖτε πληροφορίες καὶ στὸ διαδίκτυον ἀλλὰ καὶ στὴν σελίδα μας, ἰδίως μετὰ ἀπὸ τὸ μεταξύ μας …συναπάντημα πρὸ περίπου δύο ἐτῶν.)

Ὄχι, δὲν θεωρῶ τὸν Δημητροκάλη ἐμπνευστὴ ὅλης αὐτῆς τῆς ἀπάτης. Θεωρῶ τὸν Δημητροκάλη ὄργανον, ἐργαλεῖο, οὐρά, τῶν προηγουμένων ἐντολοδόχων του, ποὺ ἔπρεπε μὲ κάθε τρόπο, (καθῶς ἐπίσης καὶ μερικοὶ ἄλλοι) νὰ μᾶς μπάσουν στὴν σκέψι αὐτὲς τὶς νέες, «ῥιζοσπαστικὲς» ἰδέες. Οἱ ὁποῖες ὅμως οὔτε ῥιζοσπαστικὲς εἶναι ἀλλὰ οὔτε κἄν λογικές….
Μάλλιστα, γιὰ τὸ εἶδος ἀκριβῶς τῆς ἀμεσοδημοκρατίας, στὸ ὁποῖον ἀναφέρονταν, Θεοδωράκης, Δημητροκάλης καὶ Σπίθες, μπορεῖτε πολὺ εὔκολα νὰ ἀνατρέξετε στὶς τόσες καὶ τόσες διαγραφὲς «σπιθιστῶν», διότι ἁπλῶς οἱ «σπιθιστές» ἀξίωναν ἄμεσον δημοκρατία… Ἄκαιρον… Οἱ πρωτεργάτες ἤξεραν καλλίτερα καὶ φυσικὰ δὲν ἀποδέχονταν πολλὲς ἐνάντιες φωνές… Σὲ μία ἐπιστολή του, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ὁ «μεγάλος» Μίκης, μᾶς πετᾶ στὰ μοῦτρα τὸ ὅ,τι δὲν εἴμαστε ἔτοιμοι γιὰ ἄμεσο δημοκρατία. Κι ἐφ’ ὅσον δὲν εἴμαστε ἔτοιμοι, ἀναλαμβάνει αὐτός, παρέα μὲ τὶς οὐρές του, νὰ μᾶς καθοδηγῇ!
Αὐτὰ περὶ Μίκη.

Ἐὰν τώρα ταξειδέψουμε λίγο πιὸ πίσω, στὰ περὶ βιογραφικοῦ τοῦ Δημητροκάλη, θὰ διαπιστώσουμε μίαν πολὺ μεγάλη ἀγάπη γιὰ τὴν οἰκογένεια Μητσοτάκη. (Ἀνάλογες σχέσεις κι ἀγάπες διατηροῦσε καὶ διατηρεῖ ἡ οἰκογένεια Θεοδωράκη!!)
Συνεπῶς, παρακολουθῶντας τὰ βήματα ὅλων αὐτῶν, καταλήγουμε εὔκολα στὸ συμπέρασμα πὼς πράγματι, ὅλοι αὐτοὶ κόπτονται γιὰ τὴν δημοκρατία. Τὴν θέλουν, τὴν προασπίζουν, τὴν διαφημίζουν.
Ἀλλά γιατί; Πότε ἀκριβῶς συμπεριφέρθηκαν ὥς δημοκράτες; Πότε ἀκριβῶς σεβάστηκαν τήν γνώμη τῶν πολλῶν; Πότε ἀκριβῶς ἔπαψαν νά μεριμνοῦν μόνον γιά τίς παραμέτρους πού θά τούς ἐπέτρεπαν νά παραμένουν στήν ἐξουσία, ἀδιαφορῶντας φυσικὰ ἐν τελῶς γιὰ τὴν δικαιοσύνη, τὸ Σύνταγμα καὶ τὴν Ἑλλάδα!!!

Ἐὰν λοιπὸν παραμείνουμε μόνον στὰ βήματα τοῦ Δημητροκάλη, στὶς σχέσεις του καὶ στὶς θέσεις ποὺ τοὺ ἔχουν ἀνατεθῇ, εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ συμπεράνουμε τὸ γιατὶ ἀπὸ τὸ πουθενὰ μᾶς προέκυψε ἡ ἰδέα τῆς ἀμέσου δημοκρατίας. 

Κοντά του, ἤ ἀκολουθῶντας τὰ βήματά του, ὅλοι οἱ νεοσωτῆρες μας!!!
Ἀπό ποῦ νά τό πιάσουμε καί ποῦ νά τό ἀφήσουμε; Βιτάλης, Καζάκης, Μίκης, ἀγανακτισμένοι, ἐξοργισμένοι, ὀργισμένοι…
Ὅλοι τῆς ἀμεσοδημοκρατίας παιδιά… (Καὶ δεκάδες μικρὰ ἤ μεγάλα κινήματα, κινηματάκια καὶ παρεοῦλες…!!!)

Ἕνα βράδυ λοιπόν, λίγους μῆνες πρὸ τῶν συναντήσεων τῶν ἀγανακτισμένων στὸ Σύνταγμα, ἕνας γνωστός μου (φίλος δηλώνει) μὲ ἐπεσκέφθῃ. Εἶχε νὰ μοῦ κάνῃ μίαν πολὺ δελεαστικὴ πρότασι: Νὰ ἐνταχθῶ σὲ ἕνα σύστημα ἀμεσοδημοκρατίας. Ἕνα κίνημα, ἀπὸ τὰ πολλά. Ἀλλὰ αὐτὸς ἦταν σχεδὸν σὲ ὅλα τὰ κινήματα καὶ ἤξερε τὰ πάντα γιὰ νὰ μὲ διαφωτίσῃ.
Ὅταν μετὰ ἀπὸ ἀρκετὴν ὤρα, πολλὲς ἐρωτήσεις δικές μου καὶ ἀκολούθως δικές του ἐπεξηγήσεις, κατέληξα νὰ ἀναφωνήσω πὼς δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἕνα κοινωνικὸ σύστημα ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἔχουν λόγο οἱ πάντες, ἔχοντες καὶ κατέχοντες, γνῶστες καὶ ἀδαεῖς, συνειδητοποιημένοι καὶ ἀναίσθητοι, ξέρετε τί μοῦ εἶπε; «Μὰ αὐτὸς εἶναι ὁ στόχος!!! Νὰ φτιάξουμε μίαν δημοκρατία τέτοια, ποὺ θὰ λέγεται ἀμεσοδημοκρατία, ἀλλὰ ἐπεὶ δὴ οἱ περισσότεροι δὲν θὰ ἔχουν οὔτε κουράγιο, οὔτε γνώσεις, οὔτε φυσικὰ θὰ μποροῦν νὰ ἐκφέρουν ὀρθὸ λόγο, γρήγορα θὰ παραγκωνιστοῦν κι ἐμεῖς οἱ ἄριστοι θὰ κάνουμε τὴν δουλειά μας ἀνενόχλητα!!!! Τοὺς δίνουμε τώρα ἔνα καροτάκι, γιὰ νὰ ἀποκτήσουμε δύναμι, ἀλλὰ θὰ καταλλήξουμε νὰ κυβερνοῦμε ἐμεῖς, διότι δὲν γίνεται νὰ κυβερνᾶ ὁ κάθε τυχάρπαστος!!!»

Ναί, αὐτὲς ἦταν οἱ κουβέντες του!!! Σᾶς διαβεβαιῶ!!! Ὅσοι παριστάμεθα μείναμε ἄφωνοι! 
Φυσικὰ ἀπέρριψα τὴν πρότασί του καὶ εὐγενικῶς μέν, τὸν πέταξα ἀπὸ τὴν ζωή μου!!!
(Ἐπανῆλθε αὐτὸ τὸ πρόσωπο, μὲ παρόμοιες προτάσεις, πρὸ ἑνὸς ἔτους περίπου, ἀλλὰ ἐπίσης ἔλαβε ἕνα θαυμάσιο ΟΧΙ!!!! Ἀργότερα πολιτεύθηκε μὲ κάποιο κομματικὸ σχῆμα καὶ φυσικὰ σκοπεύει, ἐφ΄ ὅσον θεωρῇ ἐαυτὸν ἄριστον, νὰ μᾶς κυβερνήσῃ κάποτε!!!! Διότι ἐμεῖς παραμένουμε ζῶα…)

Τί ἔχουμε λοιπόν στήν ζωή μας σήμερα;

Πολλές, πάρα πολλές, μὰ πάρα πάρα πολλὲς φωνὲς ποὺ λαλοῦν περὶ ἀμέσου δημοκρατίας. Σὰν τὰ μανιτάρια ξεφυτρώνουν… Ἀπὸ παντοῦ… Κι αὐτὸ εἶναι τὸ λιγότερον… Διότι τώρα τελευταῖα ἔχουμε καὶ αὐτοὺς ποὺ μᾶς κοπανοῦν τὰ περὶ δημοκρατίας τῶν Ἀρίστων!!!! 
Κι ἐρωτῶ!
Ποιός εἶναι ὁ Ἄριστος; Ὑπάρχουν Ἄριστοι σήμερα;
Ποιά εἶναι τά κριτήρια τῆς Ἀριστείας; 
Ὁ ἐκφέρων πολιτικόν λόγο εἶναι Ἄριστος; Μὰ καὶ ὁ Μπενοβούβαλος ἐκφέρει  πολιτικὸν λόγο. Εἶναι ἄριστος ὁ Μπενοβούβαλος; Ὀ ἐκφέρων ὀρθόν πολιτικό λόγον ποῦ εἶναι; Γιατί δέν τόν ἀναζητοῦμε; Ὑπάρχει; 
Μήπως εἶναι Ἄριστος αὐτός πού ἀσχολεῖται μέ τά κοινά; Μὰ μὲ τὰ κοινὰ ἀσχολοῦνται, ἐπισήμως τοὐλάχιστον, ὅλες οἱ κουδουνίστρες τῆς βο(υ)λῆς. Εἶναι αὐτοί ἄριστοι; Καί ποιά εἶναι τά κοινά; Αὐτά πού βλέπουμε στά τηλεοπτικά παράθυρα ἤ αὐτά πού πράγματι ταλανίζουν τήν κοινωνία μας;
Μήπως εἶναι Ἄριστοι αὐτοί πού δέν θέλουν τά μνημόνια; Καί γιατί  τότε δέν ἐνδιαφέρθηκαν ποτέ γιά τήν ἀνυπαρξία παιδείας, κοινωνικῆς συνειδήσεως καί ἐθνικῶν προβλημάτων;
Πῶς μπορῶ νά κρίνω λοιπόν ἐάν κάποιος εἶναι ἤ ὄχι Ἄριστος; Κι ἐάν δέν μπορῶ ἐγώ νά τό κρίνω, τότε ποιός θά τό κρίνῃ; Ὑπάρχουν ἐξετάσεις; Ποιός ἀποφασίζει; Μέ τί κριτήρια; Ὑπάρχει βαθμολογία;  Μέ ποιόν τρόπο λαμβάνει κάποιος τό εἰσιτήριον γιά νά ἀνέλθῃ σέ ὑψηλότερα στρώματα …Ἀριστείας;

Δυστυχῶς, ἔχω ἀκούσῃ, ἔχω διαβάσῃ κι ἔχω ἀντιμετωπίσῃ ἕνα σωρὸ κοτσάνες, ἀνοησίες μὰ κυρίως ἰσχυρογνωμοσύνες!!! Κι ἀκριβῶς γιὰ ἐτούτην τὴν ἰσχυρογνωμοσύνη ἔχω ἀπορρίψῃ κάθε συζήτησι μαζύ τους!
Δὲν μοῦ ἀρέσουν! Δὲν τοὺς ἐμπιστεύομαι! Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μαζύ τους οὐσιαστικῶς, διότι παραμένουν μία ἀκόμη ἔκφρασις τῶν ὄσων ἤδη γνωρίζουμε!!! Κάτι ἀπὸ τὸ …τίποτα!
Δὲν ἀποδέχομαι, δὲν ἀναγνωρίζω καὶ δὲν συνεργῶ σὲ ἕνα νέο ἔγκλημα κατὰ τῶν Ἑλλήνων!!!

Αὐτὰ ποὺ ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὴν κοινωνία μας εἶναι ἡ ἰσονομία, ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ παραδειγματικὴ τιμωρία τῶν ἀδίκων.
Ἀκόμη κι ἐὰν αὔριο τὸ πρωΐ μὲ διαβεβαιώσουν κάποιοι γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἀνωτέρῳ, πάλι θὰ διατηρῶ ἐπιφυλάξεις, διότι αὐτὸ ποὺ χρειαζόμαστε δὲν εἶναι κάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἤδη δοκιμάσαμε κι ἀπέτυχαν, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ οὔτε τολμήσαμε νὰ φανταστοῦμε ἤ νὰ ὀνειρευτοῦμε!!!

Τὴν Ἀρίστη κοινωνία!
Αὐτὴν ποὺ  πράγματι δικαιούμαστε… Κι αὐτὴν ποὺ μποροῦμε δὲν μποροῦμε, θέλουμε δὲν θέλουμε, ἀντέχουμε δὲν ἀντέχουμε θὰ κερδίσουμε!

 Πῶς θά ἐπιτύχουμε ὅμως τήν μετάβασί μας ἀπό τήν κοινωνία τῶν ἀχρήστων καί τῶν ἠλιθίων στήν κοινωνία τῶν Ἀρίστων; (Ὅπου ἠλίθιοι κι ἄχρηστοι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν χρήσει ἑαυτούς σωτῆρες μας!!!)

Ἀκριβῶς αὐτὸ καλούμαστε νὰ ἀνακαλύψουμε, νὰ δομήσουμε καὶ νὰ κατακτήσουμε!
Κι ἀκριβῶς ἐκεῖ ὀφείλουμε νὰ κατευθύνουμε ὅλες μας τὶς προσπάθειες!

Μέσα ἀπὸ μίαν κοινωνία Ἀρίστων ἀναδύονται οἱ ἀνάγκες ξεκάθαρα! Δὲν κρυβόμαστε πίσω ἀπὸ τὰ δάκτυλά μας! Δὲν πασχίζει κάποιος ἁπλῶς νὰ ἀναδείξῃ ἑαυτὸν καλλίτερον ἀπὸ τὸν διπλανό του! Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ καταφέρουν νὰ ἐπιβιώσουν οἰ φελλοὶ καὶ οἱ κουράδες. (Αὐτὸ δῆλα δὴ ποὺ μᾶς ἔχουν πείσει πὼς δὲν ἀλλάζει…)
Σὲ μία κοινωνία Ἀρίστων ἔχουν ἐπίγνωσι οἱ Ἄριστοι γιὰ τὸ ποιοὶ εἶναι οἱ Ἀριστότεροι!
Δὲν γίνονται ἐκλογές. Δὲν γίνονται ἐπιλογές. Εἶναι ἡ Ἀνάγκη ποὺ ὁδηγεῖ τὶς ἀποφάσεις!!!!

Ἐσὺ γιὰ παράδειγμα εἶσαι ὁ καλλίτερος καρδιοχειρουργός μας. Ὄχι μόνον σὰν ἰατρὸς ὅμως, ἀλλὰ καὶ σὰν ἠθικὸ στοιχεῖο.  Ἐσὺ λοιπὸν θὰ ἀναλάβῃς νὰ ἐκπαιδεύῃς ἄλλους γιὰ νὰ γίνουν οἱ καλλίτεροι καρδιοχειρουργοί. Δὲν σὲ ἐλέγχω, διότι δὲν ἔχω τὶς γνώσεις νὰ σὲ ἐλέγξω. Ἄλλως τέ πῶς μπορῇ  νά ἐλέγξῃ τόν καρδιοχειρουργό ὁ λογιστής ἤ ὁ δικηγόρος; Βασίζεται ὅλη ἡ κοινωνία στὴν Ἀριστεία τοῦ ἀποδεδειγμένου ἤθους του καὶ στὴν Ἀριστεία τῶν ἀποδεδειγμένων γνώσεών του!!!!!!
Παράλογον; Κι ὅμως… Γιατί τό λογικόν νά εἶναι παράλογον; Γιατί ἡ ἀνάγκη νά χαρακτηρίζεται ὥς  οὐτοπία;

Ὁ ἄλλος εἶναι ὁ καλλίτερος οἰκονομικὸς ἐγκέφαλός μας. Αὐτὸν θὰ ὁρίσουμε ὥς διαχειριστὴ τῶν οἰκονομικῶν μας. Ποιός μπορεῖ νά τόν ἐλέγξῃ; Ὁ κρεοπώλης ἤ ὁ μάγειρας; Μόνον  δύο στοιχεῖα χρειάζονται. Ἦθος καὶ γνώσις!!! Αὐτὰ ἀρκοῦν! Οὔτε δημόσιες σχέσεις, οὔτε φήμη, οὔτε διαφήμισις. Σεμνά, ὀρθά, δίκαια… Ὅπως πρέπει! Ὅπως πράγματι πρέπει κι ὄχι ὄπως μᾶς ἔχουν πείσει πὼς πρέπει….
Ποιός θά κάτσῃ νά μάθῃ λογιστικά καί οἰκονομικά, ἐάν ξέρῃ πώς στήν κεφαλή τῶν ταμείων εἶναι ἕνα πρόσωπο πού δέν ὑπάρχει ἱκανότερό του, ἀξιότερο καί δικαιότερό του; Ὁ καθεὶς θὰ ἀσχολεῖται μὲ τὰ τοῦ οἴκου του καὶ τὰ τῆς ζωῆς του. 

Θέλετε κι ἄλλο παράδειγμα;
Ἕνας Ἄριστος στὸ ἦθος ἀξιωματικὸς τοῦ στρατοῦ, ποὺ ἔχει ἀποδείξει στὶς μάχες τὶς ἱκανότητές του καὶ τελικῶς ὅλο τὸ στράτευμα τὸν ἀποδέχεται ὥς ἀξιότερον, ἱκανότερον κι Ἀριστότερον. Ὑπάρχει περίπτωσις νά ἀρχίσουμε νά ἀναζητοῦμε ἄλλους ὑποψηφίους γιά νά χρήσουμε ἐπί κεφαλῆς στρατοῦ καί ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων; Νά ἀναρωτηθοῦμε γιά τό ποιός θά μποροῦσε νά ἀναλάβῃ τήν ἄμυνα τῆς χώρας καί τά ζητήματα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς; Μά θά ὑπάρχῃ καλλίτερος ἀπό αὐτόν τόν Ἄριστον; Δὲν ὑπάρχουν ἐπιλογές… Δὲν δομεῖς ἐκ τοῦ μηδενὸς μίαν κοινωνία, βασιζόμενος στὴν καλή σου τύχη καὶ στὶς συμπτώσεις!!! Γιὰ νὰ δομήσῃς χρειάζεσαι τὰ καλλίτερα ὑλικά!!! Κι αὐτὰ χρησιμοποιεῖς!!!  Μόνον!
Ὑπάρχει βλέπετε, σὰν ὁδηγός, μόνον ἡ Ἀνάγκη! Κι αὐτὴν ἀκολουθοῦμε!

Γιὰ νὰ φθάσουμε ὅμως στὶς κοινωνίες τῶν Ἀρίστων, πρέπει νὰ γίνουμε ἐμεῖς Ἄριστοι! 
Ναί, κομματάκι δύσκολο… Ἀλλὰ διόλου ἀκατόρθωτον!!! 
Ἤδη κατευθυνόμαστε πρὸς ἐκείνο τὸ σημεῖον ποὺ ἁπλῶς θὰ κατανοήσουμε! Διότι τώρα δὲν κατανοοῦμε!  Τώρα συμφωνοῦμε, διαφωνοῦμε, κουνᾶμε τὰ κεφάλια μας… Ἀλλὰ δὲν κατανοοῦμε…
Ἀντιλαμβανόμαστε μὲ τὶς αἰσθήσεις μας πὼς αὐτὸ ποὺ ἔχουμε πρέπει νὰ λήξῃ, ἀλλὰ λίγο οἱ συνήθεια, λίγο ἡ πλύσις ἐγκεφάλου ποὺ ἔχουμε φάῃ, λίγο ἡ ἀγανάκτησις, δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ κατανοήσουμε!
Τὴν κατανόησι θὰ τὴν φέρῃ τὸ ἀδιέξοδον!
Καὶ τότε μόνον θὰ μπορέσουμε νὰ δοῦμε ξεκάθαρα τὴν Ἀνάγκη!

Ἔως τότε φυσικὰ θὰ κυκλοφοροῦν γύρω μας διάφορα νούμερα μὲ διάφορες ἰδέες, πολλὲς μορφὲς δικτατορίας καὶ σαφῶς  ὅλην τὴν κακὴ διάθεσι νὰ μᾶς ἄγουν καὶ νὰ μᾶς ἐξουσιάζουν, μὲ ἤ χωρίς, τὴν δική μας συναίνεσι. 

Φωτιὰ ἔφθασε…
Κι ὁ Φοίνιξ καίγεται γιὰ νὰ ἀναγεννηθῇ!
Βλέπετε κι αὐτὸς ἀναγνωρίζει κι ἀκολουθεῖ μόνον τὴν Ἀνάγκη!
Ἄς παραδειγματιστοῦμε…  

Φιλονόη.  

 Σημείωσις.

Κάποιοι ἴσως θυμηθοῦν τὴν δημοκρατία τοῦ Περικλέους. Μνημονεύεται συχνὰ ἀπὸ πολλούς.
Θὰ ἤθελα ὄμως νὰ μοῦ ἀπαντήσουν σὲ μερικὰ ἐρωτήματα, ποὺ τὴν ἀφοροῦν:
Ποιά ἀκριβῶς δημοκρατία ἴσχυε τότε, ὅταν ὁ Περικλῆς κυβέρνησε ΜΟΝΟΣ του, δίχως ἀντίλογο, γιά τρεῖς δεκαετίες;
Ποιά δημοκρατία βασίζεται στήν λογική τοῦ ὅ,τι μόνον ἔνας θά ἄρχῃ;
Μήπως τελικῶς κατάφερε νά τήν καταντήσῃ τυραννία ἀκριβῶς διότι ἦταν ἄριστος δημαγωγός; Κάτι σάν τόν Ἀντρέα Παπανδρέου; 

Ὑπάρχουν κι ἄλλα ἐρωτήματα ποὺ ἀφοροῦν σὲ αὐτὴν τὴν «δημοκρατία», ἀλλὰ ἐν καιρῷ… Ἄς ἀπαντηθοῦν αὐτὰ καὶ βλέπουμε. 

Πρώτη δημοσίευσις 6 Δεκεμβρίου 2012

(Visited 43 times, 1 visits today)




0 thoughts on “Δημοκρατία τῶν Ἀρίστων ἤ κοινωνία τῶν Ἀρίστων;

  1. Ποῖα δημοκρατία καὶ ποῖα δημοκρατία τοῦ Περικλέους Φιλονόη; Ἀστειότητες! διότι ὅπως ὁρθῶς ἐπισημαίνεις καὶ πρὸ ἐσοῦ βεβαίως ὁ Θουκιδήδης (2,65,9,1) «ἐγίγνετό τε λόγῳ μὲν δημοκρατία, ἔργῳ δὲ ὑπὸ τοῦ πρώτου ἀνδρὸς ἀρχή», ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον στομφοδῶς ἀποκαλοῦν δημοκρατία δὲν εἶναι παρὰ συγκεκαλυμμένη τυραννίς. Ἑνὸς ἀνδρὸς ἀρχή, ἐν ἄλλαις λέξεσι
    Περὶ δὲ τῶν ὀνειρευομένων δημοκρατίαν τῶν ἀρίστων καὶ ἄλλα τοιαῦτα τὶ νὰ ὑποθέσῃ κανείς; Ἄπιαστα πουλιά!

    • Ἐν τάξει… Τοὐλάχιστον συμφωνοῦμε στὸ τὶ ἐστὶ δημοκρατία.
      Γιὰ τὰ ἄπιαστα, ἤ ὄχι, πουλιά, ἄς ἀναμένουμε…

  2. Σε όλους συμβαίνουν ατυχήματα. Το άρθρο σας αυτό είναι ένα. Το να ισχυρίζεστε ότι η ΑΔ ξεκίνησε ή διαδόθηκε από Δημητροκάλη – Μητσοτάκη είναι υποβολιμαίο. Υπάρχει παράδοση – δωρεά στην Ανθρωπότητα από Κλεισθένη, Αρχαία Μεσσήνη, Πλήθωνα, Ρήγα, Τροιζήνα, Καποδίστρια (βλ. και Ελβετικό), Καστοριάδη, Πλατεία …Αποτελεί τη μεγάλη Ελπίδα για αληθινή Απελευθέρωση από το αγγλοσαξωνικό αντιπροσωπευτικό σύστημα της λευκής επιταγής, οικογενειοκρατίας, κλεπτοκρατίας, ξενοκρατίας. Συντελέστε στην αυτοοργάνωση ανά Δημοτική κοινότητα (βλ. https://www.facebook.com/GrammateiaKinimaton) γιατί με παρατηρητές αφ’ υψηλού και εκθέσεις ιδεών δεν γλυτώνουμε τον μεθοδευμένο αφανισμό μας.

      • Το να συνδέετε ανθρώπους που υπηρετούν τα μνημόνια με την ΑΔ αποτελεί ολίσθημα. Όλο το Διαδίκτυο από το πρώτο μνημόνιο ήδη βοά για εγκαθίδρυση Νέου ΑΔ Πολιτεύματος. Η Πλατεία (Συντάγματος) αυτό καθιέρωσε στην πράξη. Στις πρώτες Σπίθες επίσης το εφαρμόσαμε πριν αλωθούν. Ο Καστοριάδης χαίρει διεθνούς αναγνώρισης. Τα Κινήματα ΣΤ και η Γραμματεία Αυτοοργάνωσης Κινημάτων το διαχέουν παντού. Στο ΦΒ υπάρχουν εξαιρετικοί τόποι ως π.χ. ο Κοινοτισμός. Θεωρώ ότι και σεις για την γνήσια Απελευθέρωση μάχεσθε. Μελετήστε την υπόθεση, είμαι βέβαιος ότι θα γίνετε σταυροφόρος της.

Leave a Reply