Γιατί δέν εἴδαμε «je suis-δες» γιά τήν Σρί Λάνκα;

Διατὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι μιμητικὸ ὄν καί, κυρίως, στὶς ἡμέρες μας, ἀπολύτως μαζανθρωποιημένον μιμητικὸ ὄν.
Κι ἔτσι, ἐφ΄ ὅσον δὲν ἐδόθη ἀπὸ τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως τὸ σχετικὸ σύνθημα…
…δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις νὰ δοῦμε σημαιοῦλες καὶ δάκρυα καὶ πόνο νὰ ξεχειλίζουν. Ὁ ἀνθρωπισμός μας, ὡς κοινωνίες, φθάνει (καὶ τελειώνει) ἔως ἐκεῖ ποὺ ἡ ἐπανάληψις, ἡ μήτηρ πάσης μαθήσεως, μᾶς θυμίζει  πὼς πρέπει νὰ παίξουμε αὐτὸν ἢ τὸν ἄλλον ῥόλο.
Συνέχεια





Γενικευμένη ἐπίθεσις

Μεγάλο Σάββατο τῶν Καθολικῶν προχθὲς καί, τὸ «ἔγκυρο» γερμανικὸ περιοδικὸ der Spiegel (συνεπὴς προαγωγὸς τῆς παγκοσμιοποιήσεως, τοῦ εὐρω-ἀτλαντισμοῦ  καὶ τῆς πολυποιτισμικότητος) κυκλοφόρησε τὴν ἰδίαν ἡμέρα, μὲ τίτλο:  «Ποιός πιστεύει δά σέ κάτι τέτοιο;» καὶ ὑπότιτλο: «Γιατί ἀκόμη καὶ οἱ Χριστιανοὶ δὲν χρειάζονται  πιὰ κάποιον Θεό».

Συνέχεια





Ψωνισμένοι συνωμοσιολόγοι ἤ …«προφῆτες»;

Πρὸ διετίας (καὶ παραπάνω ἴσως), ἀναζητῶντας στὸ YouTube κάτι ἐνδιαφέρον, ἔπεσα σὲ κάποιον Δημήτριο Καράκωστα, ὑφυπουργὸ τύπου τῆς κυβερνήσεως Ἀνδρουτσοπούλου τῆς δικτατορίας, δηλαδὴ τοῦ Ἰωαννίδου, σὲ μία συνέντευξη ποὺ ἔδιδε στὸν Ἀνδρέα Μαζαράκη στὰ παραπολιτικὰ (νομίζω). Συνέχεια





Γκλαμουράτοι θρῆνοι

Ε καλά τώρα…
Το να είσαι κωλόβλαχα και να κλαίς εδώ μέσα, επί διήμερο, για τό κάψιμο της Παναγία των Παρισίων, σου προσδίδει, όσο νάναι μια γκλαμουριά.
Συνέχεια





Δημοσιογραφικὴ Soro-ἐνημέρωσις ποὺ πρέπει νὰ καταπέσῃ

Σὲ ἀλλὰ νέα καὶ σὲ ἐκδήλωση γιὰ τοὺς τραυματίες βετεράνους στὸν λευκὸ οἶκο, ὁ Ντάντυ τῆς φιλελεδικῆς σπείρας ἐπέρασε πριονοκορδέλα ὅλο τὸ ἀληταριὸ τοῦ Χουσεΐν Ὀμπάμα καὶ τῆς Σαύρας Χίλαρυ, ποὺ ἔστησαν τὸ ῥωσσικὸ χόαξ.
Αὐτὸ ἔγινε μετὰ τὴν δημοσιοποίηση ὁλοκλήρου τῆς ἐκθέσεως Μιοῦλερ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ δικαιοσύνης.

Συνέχεια





Βλέποντας μόνον τὶς ξένες …καμποῦρες!!!

Καὶ νὰ θὲς ν’ ἁγιάσῃς δὲν σ’ ἀφήνουν.

Τῆς π@υτάνας γίνεται ἀπὸ ἐχθὲς (καὶ) στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως ἀπὸ τοὺς «δημοκράτες ἀγωνιστες τῆς (μὴ χέσω) ἀριστερᾶς» καὶ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τοῦ ΚΚΕ, γιατί τὰ χρυσαυγουλα κατεψήφισαν στὴν βουλὴ τὶς γερμανικὲς ἀποζημιώσεις, τὶς ὁποῖες ἔτσι κι ἀλλοιως οἱ Γερμανοὶ ἀρνῶνται καὶ νὰ συζητήσουν, θεωρῶντας τες ντὲ φακτο τετελεσμένο καὶ λῆξαν γεγονός. Συνέχεια