γράφει ο Άκης κουστουλίδης

Ένα δευτερόλεπτο …..

Εξήντα μαζί φτιάχνουν ένα λεπτό ……

Τρις χιλιάδες εξακόσια από αυτά ολοκληρώνουν μια ώρα …

Και μια μέρα έχει ογδόντα έξι χιλιάδες τετρακόσια ….

Όλα σε μια ευθεία γραμμή, σχεδόν ατάραχα και αδιάφορα κυλούν και ξεχνιούνται στο παρελθόν.

Στην μνήμη της ζωής μένουν άλλοτε μαζεμένα σε μια σημαντική μέρα. άλλοτε σαν χρόνια, μα σαν ένα δευτερόλεπτο σπανίως αναφέρονται και όταν αναφέρονται ονομάζονται είτε σαν την κακιά στιγμή, είτε σαν την κακιά την ώρα κ.λ.π. Συνέχεια →

Ποὺ δὲν γνωρίζουν τὴν ἠμερομηνία γεννήσεῶς τους, διότι δὲν ὑπάρχουν μάρτυρες ἀπὸ τὴν γέννησίν τους.
Ποὺ δὲν ἔχουν ἀρτιμέλεια, διότι κάποιοι, πεπολιτισμένοι, τοὺς τὴν ἐστέρησαν…
Ποὺ δὲν θὰ μπορέσουν ποτὲ νὰ ζήσουν ὅπως ἐμεῖς οἱ ὑπόλοιποι, οἱ ὑγιεῖς, διότι ὅλοι οἱ «ἀνθρωπιστὲς» τοῦ πλανήτου, σὲ συνεργασία πάντα καὶ μὲ τὸν ΟΗΕ, τοὺς ὑστέρησαν τὸ δικαίωμα στὴν Πατρίδα, στὴν ἐλευθερία καὶ στὴν ἐθνική τους συνείδησιν.. Συνέχεια →