Ὅταν ἐδιάβασα, τὸ παρακάτω κείμενον, ἀνεστατώθην.
Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, μοῦ ὑπενθύμισε μίαν συζήτησι ποὺ εἶχα πρὸ ἡμερῶν μὲ τὴν φίλη Ἑλένη, ἀκριβῶς γιὰ αὐτὸ τὸ θέμα. Ἡ Ἑλένη ὑπεστήριζε πὼς «ἐφ΄ ὅσον συμφωνοῦν οἱ πολλοί…» τότε ἔτσι εἶναι.
Τὸ σὲ ποιὸ σημεῖον συμφωνοῦν οἱ πολλοί, τὸ γιατὶ συμφωνοῦν, τὸ πῶς κατέληξαν στὸ νὰ συμφωνήσουν, εἶναι μία πολὺ δύσκολη συζήτησις, γιὰ τὴν ὁποίαν, ἐφ΄ ὅσον ὑπεισέρχονται οἱ θέσεις τῶν πολλῶν, μᾶλλον φαίνεται ἀδύνατον τὸ νὰ κερδίσῃ κάποιος, μὲ διάφορον γνώμη, στὸν ὅποιον διάλογο.
Καὶ ξανὰ ἐρωτῶ, περισσότερο τὸν ἑαυτόν μου, παρὰ τοὺς γύρω μου…
Ὑπάρχει ἡ γνώμη τῶν πολλῶν; Ὑπάρχει αὐτό πού ἐμάθαμε ὥς κοινή λογική;
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Εἶσαι αὐτός πού εἶσαι ἤ εἶσαι αὐτό πού κάνεις;
Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του κοινωνικό ον.
Ιδιότητα που εύλογα δημιουργεί την ανάγκη του ”ανήκειν” σε ένα κοινωνικό σύνολο, είτε αυτό λέγεται ποδοσφαιρική ομάδα, είτε θρησκεία, πολιτικό κόμμα κ.ο.κ.
Γεγονός που με την σειρά του, του δίνει την ευκαιρία να συναναστρέφεται συνήθως με άλλα άτομα με τα οποία μοιράζεται αντίστοιχο τρόπο σκέψης, αντίληψης, ιδεολογίας, κουλτούρας.
Η εργασία δεν θα μπορούσε φυσικά να αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.
Το νόμισμα όμως έχει δύο όψεις…
Θα ήθελα λοιπόν να αναφερθώ σε μια (επιτρέψτε μου) «απάτη» με κοινωνικές, οικονομικές και ψυχολογικές προεκτάσεις.
Συνέχεια
Ὁ πατέρας πάει βόλτα τὸ παιδί του…
Θυμήθηκα λοιπὸν τὸν Καραμᾶν-Ἀλῆ, τὸν δικό μας, τότε ποὺ πῆρε τὴν θυγατέρα του στὰ χεράκια του καὶ τὴν πήγαινε βόλτα…
Εἶτε σακὶ κρατοῦσε, εἶτε παιδί, δὲν καταλάβαινες..
Ἔ, κάπως ἔτσι κι ἐδῶ…
Αὐτοὶ μάλιστα εὑρῆκαν καὶ …χερούλια!
Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευσις ΜΟΝΟΝ μὲ ἐνεργὸ σύνδεσμο καὶ δίχως παρεμβάσεις στὸν τονισμό!!!
Τὰ κείμενα εἶναι πολυτονισμένα.
Ἐὰν κάποιος δὲν βολεύεται, δὲν πειράζει, καλὸν δρόμο νὰ ἔχῃ…
Ὁποιαδήποτε παρέμβασις σὲ κείμενον δηλώνει ἀσέβεια πρὸς τὸν γράφοντα καὶ δική του καφρίλα.
- Ἐὰν δὲν τοῦ ἀρέσουν αὐτὰ ποὺ γράφουμε, δὲν μᾶς ἐνοχλεῖ. Ὑπάρχουν πολλὲς πορτοκαλιὲς σὲ πολλὰ χωράφια. Ἀπὸ τὸ δικό μας τρεφόμαστε ἐμεῖς!!!
- Τὰ κείμενά μου δὲν τὰ γράφω γιὰ αὐτοὺς ποὺ θέλουν νὰ κάνουν νούμερα στὰ ἱστολόγιά τους, ἀλλὰ γιὰ αὐτοὺς ποὺ ἀντιλαμβάνονται κάποια πράγματα καὶ θέλουν νὰ συνταξειδεύσουμε. Ὅταν κάποιος δὲν βάζει ἐνεργὸ σύνδεσμο ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ σὲ κάποιον ἄλλον, ποὺ πράγματι θέλει νὰ πάρῃ περισσότερες πληροφορίες, ἤ νὰ μοιραστῇ, ἤ νὰ δώσῃ, τὸ δικαίωμα νὰ πράξῃ τὰ αὐτονόητα.
Αὐτὸς εἶναι ὁ ἕνας λόγος, ποὺ θεωρῶ πὼς εἶναι καὶ ὁ πλέον σοβαρός. Καὶ δυστυχῶς, ἀπὸ ἀλῆτες πήξαμε.
Λάμπρος Κατσώνης καὶ Γεώργιος Ἀνδρίτσος.
Το επαναστατικό κίνημα του 1790
Στὰ 1787 κηρύχτηκε νέος πόλεμος τῆς Ρωσσίας ἐναντίον τῆς Τουρκίας. ῾Η Αἰκατερίνη ἔστειλε νέους πράκτορες στὴν ῾Ελλάδα γιὰ νὰ ξεσηκώσουν τοὺς Ἕλληνες σὲ ἐπανάσταση. Πάλι ἄρχισαν νὰ κτυποῦν οἱ καρδιὲς τῶν ῾Ελλήνων, ἀλλὰ ἡ συμφορὰ τοῦ 1770 ἦταν ἀκόμα νωπὴ καὶ δὲν τοὺς ἄφησε νὰ κινηθοῦν.
Τὸν ἄλλο χρόνο ὅμως ὁ Λάμπρος Κατσώνης, ῞Ἕλληνας ἀπὸ τὴ Βοιωτία, λοχαγὸς τοῦ ρωσσικοῦ στρατοῦ ἐστάλη ἀπὸ τὴν Αἰκατερίνη στὴν ῾Ελλάδα γιὰ νὰ προκαλέση ἐξέγερση τῶν ῾Ελλήνων.
Οἱ Ἕλληνες τῆς Τεργέστης τὸν βοήθησαν νὰ ἐξοπλίση 3 μικρὰ πλοῖα καὶ νὰ κατέβη στὸ Αἰγαῖο πέλαγος. Σὲ λίγο ὁ Κατσώνης αὔξησε τὰ πλοῖα του σὲ 16 μὲ ἐκεῖνα ποὺ ἔπαιρνε ἀπὀ τοὺς Τούρκους. Μὲ τὴ μικρὴ αὐτὴ ναυτικὴ δύναμη πολλὲς φορὲς ἐνίκησε τουρκικές ναυτικὲς δυνάμεις καὶ ἔγινε τὸ φόβητρο τῶν Τούρκων στὴ Μεσόγειο.
Μία καλημέρα ἀπὸ τὸ Ἐλαφονήσι.
Ελαφονήσι….
και για να θυμόμαστε και λίγη ιστορία…. λένε πως το κοκκινωπό χρώμα της άμμου του οφείλεται στο αίμα των 850 γυναικόπαιδων που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους το 1824 όταν κατέφυγαν στο νησάκι για να βρουν καταφύγιο.