Ἀνήμερα τῆς Πρωτοχρονιᾶς ἔλαβα ἀπὸ φίλο τῆς σελίδος μαςτὴν ἐπιστολὴ Ἀνθίμου πρὸς τὸ …«κοινό του» (ἤ, κατὰ τὰ ἐκκλησιαστικά, πρὸς τὸ ποίμνιόν του), ὅπου, κατὰ πῶς διαβάσατε ἀρκετοί, ὡμόατα παραδέχεται πὼς ἡ ἐντολὴ τῆς ἱερᾶς συνόδου, πρὸς τοὺς ἱερεῖς, λίγο ἔως πολὺ εἶναι τὸ νὰ «πείσουν» τὸ ποίμνιον (μὲ τὸ καλὸ ἢ τὸ …λιγόερο καλό!!!) νὰ συμπιεσθῇ πολὺ περισσότερο, πρὸ κειμένου νὰ ὑποχρεωθῇ σὲ πλήρη ἀφανισμὸ καὶ ἀνυπαρξία… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἔρευνες
Θά ἀλλάξη κάτι μέ τήν νέα χρονιά;
Χορτάσαμε τὶς τελευταῖες δεκαετίες ἀπὸ μπολιτισμό… Καί τί μπολιτισμό; Παρὰ φύσιν ὑπέρ-πολυ-μπολιτισμό!!! Ὅμως γιὰ νὰ ἐννοήσουμε τὸν μπολιτισμό, ποὺ τώρα μᾶς σερβίρουν, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἀποφασίσουμε νὰ κρίνουμε τὸ ἐὰν ἐμεῖς πράγματι ἔχουμε ἔως σήμερα πολιτισμό.
Ἔχουμε ἤ νομίζουμε πώς ἔχουμε; Ὑπάρχει κάτι ἄξιον λόγου τελικῶς πού ὀφείλουμε νά ὑπερασπισθοῦμε, ἀκόμη καί μέ τίς ζωές μας, ἤ ὄχι; Κι ἐάν ὄχι, τότε τί πταίει;
Γιὰ ἀρχὴ ὅμως ἂς δοῦμε τὸ τί μᾶς ἔρχεται ἤ, γιὰ τὴν ἀκρίβεια, τὸ τί ἤδη ἀπολαμβάνουμε…
Τί ἰσχύει λοιπόν σήμερα μά, κυρίως, πόσο ἀνεξάρτητο εἶναι αὐτό πού ἰσχύει, ἀπό ὅλα ὅσα ἔως σήμερα συνέβησαν στόν πλανήτη μας;
Συνέχεια
Ῥαγιαδο-κοινωνίες
Διαβάζοντας, μὲ προσοχή, τὰ σχόλια τοῦ φίλου Ἀριστοτέλους Καλέντζου, σχετικῶς μὲ τοὺς ἀστέγους …ῤαγιάδες τοῦ κόσμου μας, ἀλλὰ καὶ παρατηρῶντας προσεκτικῶς καὶ μὲ πόνο τὶς φωτογραφίες του, ἐπανέρχομαι πάλι σήμερα, ἐν μέσῳ «ἑορταστικοῦ δεκαπενθημέρου», νὰ καταθέσω κάποιες σκέψεις μου καὶ κάποιους προβληματισμούς μου.
Στὶς πρῶτες φωτογραφίες, μὲ τοὺς διαφόρους ἀστέγους, ὁ Ἀριστοτέλης ἁπλῶς θίγει τὴν συμβιβαστικότητα τοῦ κόσμου μας, τῶν συμπολιτῶν μας καί, φυσικά, τὴν ἐν συνόλῳ κατάντια μας.
Φυματίωσις ὑπὸ ἔξαρσιν
Τὰ τελευταία χρόνια, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῆς μακροχρονίου παραμονῆς τῶν προσφύγων/μεταναστῶν σὲ συνθῆκες ὁμαδικῆς διαβιώσεως, τὰ νησιὰ τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου ἐδέχθησαν σημαντικὴ πίεση καὶ ἰδιαίτερα αὐξημένο ἀριθμὸ περιστατικῶν φυματιώσεως, μερικὰ ἀπὸ τὰ ὁποία ἀφοροῦσαν σὲ πολυανθεκτικὲς μορφὲς τῆς νόσου.
Συνέχεια
Γιὰ τὴν …«ἁγία οἰκογένεια» δουλεύουν ὅλοι!!!
Μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ γνωστή μας Google.
Ἀφορμὴ γιὰ τὸ σημερινὸ σημείωμα ἦταν μία παλαιοτέρα δημοσίευσις τοῦ «Ἀντιβάρου» (2009) ποὺ ἐκρίθη …ἀνορθοπολιτική, τὸν Νοέμβριο τοῦ 2018, λίγους μῆνες πρὸ τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν. Ἡ ἐν λόγῳ δημοσίευσις ἀφηραίθη ἀπὸ τὶς μηχανὲς ἀναζητήσεως (δὲν πληροῦσε τὴν ὁδηγία GDPR-πρόσφατος εὐρωπαϊκὸς νόμος περὶ προσωπικῶν δεδομένων. Οἱ πληροφορίες λαμβάνονται ἀπὸ συνεργάτη τῆς ἱστοσελίδος Ἀντίβαρον, τοῦ ὁποίου τὰ στοιχεία δὲν ἔχω τὴν ἄδεια νὰ παρουσιάσω.). Συνέχεια
Συστηματικὸς (καὶ συνειδητὸς) καννιβαλισμὸς τοῦ κράτους εἰς βάρος μας…
Γίνεται γνωστὸ τὸ τάδε ἢ τὸ δείνα ἔγκλημα ἀπὸ τὴν Χὶ ἢ τὴν Ψὶ ὁμάδα (δὲν ἔχει σημασία τὸ ἐὰν εἶναι ἰθαγενεῖς ἢ ἀνιθαγενεῖς οἱ ἐγκληματίες) ἀλλὰ σπανιότατα, ἔως οὐδέποτε, μᾶς παρουσιάζουν τὰ πρόσωπα τῶν ἐγκληματιῶν. Ἰδίως δὲ σὲ περιπτώσεις ποὺ ἔχουμε ὁμολογία ἐγκλήματος, ἐνᾦ τὸ κράτος ὄφειλε νὰ «σηκώσῃ στὰ μανταλάκια» τὶς φάτσες τῶν ἐγκληματιῶν, ἔν τούτοις, κάπου κάπου μόνον «σπάει» τὴν σιωπή του καὶ τὸ πράττει. Ἀνεξαρτήτως δὲ τοῦ ἐὰν οἱ ἑκάστοτε ἐγκληματίες καταδικασθοῦν ἤ ὄχι, σὲ κάποιαν αἴθουσα δικαστηρίου, ἐμεῖς οἱ χαχόλοι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γνωρίζουμε τὰ …«μυστικὰ τοῦ κράτους» πρὸ κειμένου νὰ προστατευθοῦμε στοιχειωδῶς. Συνέχεια