Πόσος χρόνος ἀπαιτεῖται γιά μίαν ἀλλαγή;

Μιὰ πολὺ συνηθισμένη ἐρώτησι ποὺ μοῦ κάνουν εἶναι πόσος χρόνος χρειάζεται γιὰ νὰ κάνῃ κάποιος μιὰ ἀλλαγή.

Πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνες τὶς στιγμὲς ποῦ δεν ξεχνᾶς ποτέ, κάποιος μέσα σ΄ ἕνα σεμινάριο μοῦ ἔκανε αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἐρώτησι: Πόσος χρόνος χρειάζεται γιά νά κάνῃ κάποιος μιάν ἀλλαγή;

Ἐκείνη ὅμως τὴν στιγμὴ ἔπρεπε νὰ ἀφήσουμε τὴν αἴθουσα, γιατὶ ἤδη εἶχα παραβεῖ τὸν χρόνο ποὺ ἔπρεπε νὰ τελειώσῃ τὸ σεμινάριο, γιὰ ἐκείνη τὴν ἡμέρα. Ὑπεσχέθηκα ὅτι θὰ ἀπαντήσω στὴν ἐρωτήσι τὸ πρωὶ τῆς ἑπομένης, μὲ τὴν ἐνάρξι  τοῦ σεμιναρίου. Συνέχεια

Πὲς μίαν «καλημέρα»…

Πρῶτα στὸν καθρέπτη.
Μετὰ στοὺς γύρω σου…
Καὶ μετά, ὅταν ὁ Ἥλιος θὰ σὲ φωτίσῃ, σὲ ὅλην τὴν πλάσιν…

Μία «καλημέρα» ἀλλάζει κάθε κακὴ διάθεσιν σὲ καλή… Συνέχεια

Ἡ οἰκογένεια.

 

γαπ τος γονες μου, τὰ ἀδέλφια μου, τος συγγενες μου. Τος νοιάζομαι κα πολ συχν τρέχω σὲ ὅσα χρειάζονται ἢ παιτῶνται.
Συνέχεια

Τόσο ὅσο νὰ …ξεδιψάσῃς…

Μία σκέψις, ποὺ πάντα μὲ ἀπησχολοῦσε, εἶναι τὸ πῶς καταφέραμε νὰ ξεχάσουμε τὴν κάθε πραγματική μας ἀνάγκη, μεταμορφώνοντάς την σὲ ἀχορταγία, ἀπληστία καὶ τελικῶς στέρησιν…
Πάντα, σὲ τέτοιες συζητήσεις καὶ σκέψεις, θυμᾶμαι τοὺς Ἰνδιάνους καὶ τοὺς λευκοὺς Σάξωνες, ποὺ τοὺς κατέστρεψαν…
Οἱ Ἰνδιάνοι ὅταν ἐχρειάζοντο τροφὴ ἐσκότωναν ἕνα βουβάλι καὶ τὸ ἔτρωγαν. Δὲν ἐσκότωναν ὅσα περισσότερα βουβάλια μποροῦσαν.
Ἐσέβοντο τὴν Φύσιν, τοὺς Νόμους της καὶ τοὺς κανόνες της.
Ἀντιθέτως, οἱ λευκοὶ Σάξωνες, ἐσκότωναν γιὰ νὰ σκοτώσουν… Ἔτσι, τὶς περισσότερες φορὲς γιὰ διασκέδασιν… Συνέχεια

Μήπως λειτουργοῦμε σάν ἄδεια δοχεῖα;

Η μεγαλυτέρα ἴσως αἰτία δυστυχίας σήμερα στὸν κόσμο εἶναι ἡ ἄποψις ὅτι ὑπάρχει κάπου ἕνας ἄνθρωπος, στὸν κόσμο, ποὺ θὰ ἰκανοποιήσῃ ὄλες τις ἀνάγκες μας… Συνέχεια

Μὲ τὶς προσκολλήσεις δὲν θὰ σωθοῦμε…

Διαπιστώνω ἀπὸ ἀρκετοὺς γνωστοὺς καὶ φίλους, πὼς ἀκόμη, γιὰ δικούς τους λόγους, διάφορες προσκολλήσεις σκιάζουν τὶς σκέψεις τους. 
Γιὰ παράδειγμα, πιστεύει ὁ Χὶ πὼς μόνον οἱ δεξιὲς ἀντιλήψεις, καὶ τελικῶς μεθοδεύσεις, δεξιοῦ  ἡγέτου ἤ δεξιοῦ θὰ μᾶς διασώσουν.
Πιστεύει ὁ Ψὶ πὼς μόνον οἱ ἀριστερὲς ἀντιλήψεις, καὶ τελικῶς μεθοδεύσεις, ἀριστεροῦ ἡγέτου ἤ ἀριστεροῦ χώρου θὰ μᾶς σώσουν.
Ἤ πιστεύει ὁ Ὠμέγα πὼς οἱ κεντρῶες ἀντιλήψεις καὶ τελικῶς μεθοδεύσεις, κεντρώου ἡγέτου ἤ χώρου θὰ μᾶς σώσουν…
Κι ἐδῶ διαφωνῶ…
Διαφωνῶ ὁριζοντίως, καθέτως καὶ πλαγίως… Συνέχεια