Ἡ ὀμορφιὰ ἄλλαξε τὰ γούστα της καὶ μᾶς θέλει ὅλους νὰ σπεύδουμε νὰ ἐξαλείφουμε τὰ σημάδια τοῦ χρόνου ἀπὸ ἐπάνω μας, φουσκώνοντας κάθε μας ῥυτίδα. Βλέπω ὅλο καὶ περισσότερες γυναῖκες, ἀλλὰ καὶ ἄνδρες, νὰ ὁμοιάζουν μεταξύ τους. Ξέρω μιὰ κούκλα, πρῴην κούκλα, ποὺ ἐθίσθηκε στὶς πλαστικὲς καὶ μὲ αὐτὰ καὶ μὲ ἐκείνα ὁμοιάζει τώρα μὲ τῇ Donatella Vercase ποὺ κι αὐτὴ μὲ τὴν σειρά της, ὁμοιάζει μὲ τὸν Mickey Rourke ποὺ κι αὐτὸς εἶναι ἴδιος μὲ τὸν Φλωρινιώτη που κι αὐτὸς ὁμοιάζει μέ …… καὶ ὅλο αὐτὸ εἶναι σὰν τὸ παραμύθι δίχως τέλος. Σὰν ῥεπλίκες σὲ ταινίες ἐπιστημονικῆς φαντασίας κοντεύουμε να γίνουμε… Ἔλεος πιά!!!! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Πόσος χρόνος ἀπαιτεῖται γιά μίαν ἀλλαγή;
Μιὰ πολὺ συνηθισμένη ἐρώτησι ποὺ μοῦ κάνουν εἶναι πόσος χρόνος χρειάζεται γιὰ νὰ κάνῃ κάποιος μιὰ ἀλλαγή.
Πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνες τὶς στιγμὲς ποῦ δεν ξεχνᾶς ποτέ, κάποιος μέσα σ΄ ἕνα σεμινάριο μοῦ ἔκανε αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἐρώτησι: Πόσος χρόνος χρειάζεται γιά νά κάνῃ κάποιος μιάν ἀλλαγή;
Ἐκείνη ὅμως τὴν στιγμὴ ἔπρεπε νὰ ἀφήσουμε τὴν αἴθουσα, γιατὶ ἤδη εἶχα παραβεῖ τὸν χρόνο ποὺ ἔπρεπε νὰ τελειώσῃ τὸ σεμινάριο, γιὰ ἐκείνη τὴν ἡμέρα. Ὑπεσχέθηκα ὅτι θὰ ἀπαντήσω στὴν ἐρωτήσι τὸ πρωὶ τῆς ἑπομένης, μὲ τὴν ἐνάρξι τοῦ σεμιναρίου. Συνέχεια
Πὲς μίαν «καλημέρα»…
Πρῶτα στὸν καθρέπτη.
Μετὰ στοὺς γύρω σου…
Καὶ μετά, ὅταν ὁ Ἥλιος θὰ σὲ φωτίσῃ, σὲ ὅλην τὴν πλάσιν…
Μία «καλημέρα» ἀλλάζει κάθε κακὴ διάθεσιν σὲ καλή… Συνέχεια
Ἡ οἰκογένεια.
Ἀγαπῶ τοὺς γονεῖς μου, τὰ ἀδέλφια μου, τοὺς συγγενεῖς μου. Τοὺς νοιάζομαι καὶ πολὺ συχνὰ τρέχω σὲ ὅσα χρειάζονται ἢ ἀπαιτῶνται.
Συνέχεια
Τόσο ὅσο νὰ …ξεδιψάσῃς…
Μία σκέψις, ποὺ πάντα μὲ ἀπησχολοῦσε, εἶναι τὸ πῶς καταφέραμε νὰ ξεχάσουμε τὴν κάθε πραγματική μας ἀνάγκη, μεταμορφώνοντάς την σὲ ἀχορταγία, ἀπληστία καὶ τελικῶς στέρησιν…
Πάντα, σὲ τέτοιες συζητήσεις καὶ σκέψεις, θυμᾶμαι τοὺς Ἰνδιάνους καὶ τοὺς λευκοὺς Σάξωνες, ποὺ τοὺς κατέστρεψαν…
Οἱ Ἰνδιάνοι ὅταν ἐχρειάζοντο τροφὴ ἐσκότωναν ἕνα βουβάλι καὶ τὸ ἔτρωγαν. Δὲν ἐσκότωναν ὅσα περισσότερα βουβάλια μποροῦσαν.
Ἐσέβοντο τὴν Φύσιν, τοὺς Νόμους της καὶ τοὺς κανόνες της.
Ἀντιθέτως, οἱ λευκοὶ Σάξωνες, ἐσκότωναν γιὰ νὰ σκοτώσουν… Ἔτσι, τὶς περισσότερες φορὲς γιὰ διασκέδασιν… Συνέχεια
Μήπως λειτουργοῦμε σάν ἄδεια δοχεῖα;
Η μεγαλυτέρα ἴσως αἰτία δυστυχίας σήμερα στὸν κόσμο εἶναι ἡ ἄποψις ὅτι ὑπάρχει κάπου ἕνας ἄνθρωπος, στὸν κόσμο, ποὺ θὰ ἰκανοποιήσῃ ὄλες τις ἀνάγκες μας… Συνέχεια