Διάβασα λοιπὸν κι ἐγὼ γιὰ τὰ περὶ ταὐτοποιήσεως τοῦ δολοφόνου.
Μάλιστα ἐμφανίζονται τώρα πιὰ ἀκόμη καὶ φωτογραφίες του, στὸ διαδίκτυο, ποὺ πράγματι, πολὺ μὲ προβληματίζουν.
Ἕνας νέος ἄνθρωπος ποὺ κατέστρεψε τὴν ζωή του καὶ ἔστειλε στὸν θάνατο δύο ἐπίσης νέους ἀνθρώπους…
Τί μποροῦμε λοιπόν νά σκεφθοῦμε γιά αὐτό τό παλληκάρι πού ἔβαψε τά χέρια του μέ αἷμα συνανθρώπων του; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι
Τὸ αἷμα δὲν ἔχει χρῶμα πράσινο ἤ κίτρινο ἤ μαῦρο… Εἶναι πάντα κόκκινο!!!
Ἐπιλέγω αὐτὴν τὴν φωτογραφία διότι βλέπουμε τὴν λέξιν «ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ» νὰ μᾶς προειδοποιῇ.
Ἡ Ἐκδίκησις ὅμως εἶναι ἀναγκαία μόνον γιὰ αὐτοὺς ποὺ αἰσθάνονται μισοί, μικροί, ἀνόητοι. Ὅλοι οἱ ἄλλοι, αὐτοὶ ποὺ πράγματι θέλουν νὰ φτιάξουν Ἑλλάδα, δὲν χρειάζονται τέτοιες λέξεις. Μόνον γιὰ τὴν ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΙΝ των φροντίζουν.
Κι ἐμεῖς δὲν ἔχουμε περιθώρια γιὰ νὰ χάνουμε κι ἄλλους Ἕλληνες…
Οὔτε ἔχουμε περιθώριο νὰ ἀδιαφοροῦμε…
Οὕτε μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ τασσόμεθα μὲ τὴν μία ἤ τὴν ἄλλην πλευρά…
Ἡ δική μας δουλειὰ εἶναι νὰ μείνουμε ἔξω ἀπὸ κάθε μορφῆς προπαγάνδα, ἀπὸ κάθε μορφῆς φανατισμό, ἀπὸ κάθε μορφῆς ἀκρότητες…
Ἄλλως τέ, ὅπως πολὺ σωστὰ λέει ὁ πατέρας Φουντούλης, ναί, οἱ ἰδέες, ἐὰν θέλῃς νὰ παραμένουν ἰδέες, πρέπει νὰ ὁδηγοῦν τοὺς ἀνθρώπους στὸ νὰ λύνουν τὶς διαφορές τους μὲ διάλογο. Συνέχεια
Ὄχι, ὁ ἐμφύλιος δὲν εἶναι δική μας ὑπόθεσις!!! Εἶναι μόνον δική σας!!!
Ἕνα μόνον ἔχω καταλάβει τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες.
Ὅλοι, ἀπὸ τοὺς «ὑψηλούς», ἔως τοὺς «μεσαίους» δουλοποιημένους* πασκίζουν μὲ κάθε τρόπο νὰ ἐνσπείρουν ζιζάνια ἐμφυλίου.
Νὰ ἡ προπαγάνδα ἀπὸ ἐδῶ… Νὰ ἡ ὑπερβολὴ ἀπὸ ἐκεῖ…
Νὰ τὰ ψέμματα… Νὰ ἡ παραπληροφόρησις… Νὰ ἡ τρίχα ποὺ γίνεται τριχιά… Νὰ ὁ φόνος τῶν ποδοσφαιροφίλων ὀπαδῶν ποὺ ἔγινε φόνος πολιτικός…
Νὰ τὰ ἀντίποινα… Νὰ τὰ δημοκρατικὰ πρότυπα ποὺ πρέπει νὰ προασπίσουμε… Νὰ τὸ μῖσος… Νὰ τὸ ψέμμα… Νὰ ἡ πλάνη…
Ἔχετε πάρει εἴδησε βρέ πανηλίθιοι πώς αὐτός ὁ πόλεμος δέν θά εἶναι ἐμφύλιος διότι δέν θά εἶναι δικός μας; Συνέχεια
Ἀναίμακτος παράδοσις, ἡ πιὸ ἀτιμωτικὴ παράδοσις!
Ἔχουν συνηθίσει νὰ βάζουν στὸν κρόταφο τοῦ ἄλλου, τὸ πιστόλι… Εἶναι αὐτὴ ἡ λειψὴ κυριαρχία ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ νοιώσουν οἱ ἀπαίδευτοι, γιατὶ μόνο ἔτσι μποροῦν νὰ νοιώσουν ἀνώτεροι· ἔστω καὶ διὰ τῆς βίας.
Δὲν εἶναι ἕνα πρόσωπο ἄγνωστο αὐτὸ ποὺ μᾶς δεἰχνουν· οὒτε οἱ θύμισες ξεθώριασαν μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου. Τὰ μαθήματα στὰθηκαν ὅμως ἄσκοπα, ὅπως καὶ οἱ θυσίες τῶν προγόνων μας… Συνέχεια
Κάστα, ναί βεβαίως.
Μὲ ἔχει κουράσει ἡ οἰκονομίστικη λογικὴ σὲ ὅλα. Αὐτὸ εἶναι γελοῖο. Ἡ οἰκονομία εἶναι ἀπλῶς ἕνα μέρος τοῦ εὐρυτέρου συνόλου τῆς Πολιτείας. Δὲν εἶναι λογικὸ νὰ ἐπιτρέπεται ἡ στενὴ ὁπτικὴ μίας μόνον κάστας νὰ ἐκλαμβάνεται ὡς κάποιο γενικὸ καὶ ἀπόλυτο μέτρο.
Κάστα, ναί βεβαίως. Οἱ Κάστες ὑπάρχουν καὶ εἶναι πρωτίστως Συνέχεια
Ναί, καὶ ἄπατρις καὶ ῥίψασπις!
Εἶχα δηλώσει πὼς δὲν θὰ ἀπαντήσω σὲ σχόλια ποὺ ἀφῳροῦσαν στὶς προηγούμενες ἀναρτήσεις μας, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς φυγῆς ἐκ τῆς Πατρίδος, ἰδίως στὶς τόσο δύσκολες ἡμέρες ποὺ διανύουμε.
Ἐπανέρχομαι ὅμως σήμερα, μόνον γιὰ νὰ διαπιστώσω πὼς τελικῶς ὁ ἄπατρις κι ὁ ῥίψασπις δὲν εἶναι φαινόμενον τῶν τραγικῶν τωρινῶν ἡμερῶν μας ἀλλὰ κρατᾶ ἀπὸ πολὺ παλαιότερα. Συνέχεια