
Ἐπιλέγω αὐτὴν τὴν φωτογραφία διότι βλέπουμε τὴν λέξιν «ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ» νὰ μᾶς προειδοποιῇ.
Ἡ Ἐκδίκησις ὅμως εἶναι ἀναγκαία μόνον γιὰ αὐτοὺς ποὺ αἰσθάνονται μισοί, μικροί, ἀνόητοι. Ὅλοι οἱ ἄλλοι, αὐτοὶ ποὺ πράγματι θέλουν νὰ φτιάξουν Ἑλλάδα, δὲν χρειάζονται τέτοιες λέξεις. Μόνον γιὰ τὴν ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΙΝ των φροντίζουν.
Κι ἐμεῖς δὲν ἔχουμε περιθώρια γιὰ νὰ χάνουμε κι ἄλλους Ἕλληνες…
Οὔτε ἔχουμε περιθώριο νὰ ἀδιαφοροῦμε…
Οὕτε μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ τασσόμεθα μὲ τὴν μία ἤ τὴν ἄλλην πλευρά…
Ἡ δική μας δουλειὰ εἶναι νὰ μείνουμε ἔξω ἀπὸ κάθε μορφῆς προπαγάνδα, ἀπὸ κάθε μορφῆς φανατισμό, ἀπὸ κάθε μορφῆς ἀκρότητες…
Ἄλλως τέ, ὅπως πολὺ σωστὰ λέει ὁ πατέρας Φουντούλης, ναί, οἱ ἰδέες, ἐὰν θέλῃς νὰ παραμένουν ἰδέες, πρέπει νὰ ὁδηγοῦν τοὺς ἀνθρώπους στὸ νὰ λύνουν τὶς διαφορές τους μὲ διάλογο. Συνέχεια




