Λίγο δύσκολο νὰ τὸ πιστέψουμε, ἀλλὰ ἡ ἱστορία μᾶς δείχνει τὸν δρόμο γιὰ τὴν κατάληξι τόσων καὶ τόσων ἐπιδόξων κατακτητῶν.
Τί κι ἐάν ἔφθασαν ἔως ἐδῶ;
Τί κι ἐάν κατάφεραν νά πατήσουν τό πόδι τους στήν Πατρίδα μας;
Τί κι ἐάν πίστεψαν πώς ναί, νίκησαν τόν Ἕλληνα…
Ἡ κατάληξίς τους πάντα ἦταν αὐτή:
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀφιερώματα
…Κι οἱ μάννες τὰ κοφτὰ γκρεμνὰ σὰν Παναγιὲς τ’ ἀνέβαιναν.
«…Κι οἱ μάννες τὰ κοφτὰ γκρεμνὰ σὰν Παναγιὲς τ’ ἀνέβαιναν…
Μὲ τὴν εὐκὴ στὸν ὦμο τους κατὸ τὸν γιὸ πηγαίναν
καὶ τὶς ἀεροτραμπάλιζε ὁ ἄνεμος φορτωμένες
κι ἔλυνε τὰ τσεμπέρια τους κι ἐπαιρνε τὰ μαλλιά τους
κι ἔδερνε τὰ φουστάνια τους καὶ τὶς σπαθοκοποῦσε,
Συνέχεια
Ὅταν ΣΥΣΣΩΜΟΣ ἡ κεντρικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ ΚΚΕ ἀπεφάσιζε νὰ ἀνατινάξῃ τὸν Παρθενώνα.
Σπουδαία ἱστορικὰ γεγονότα σᾶς ἔχω σήμερα…
Ἀντιγραφὴ ἀπὸ τὰ βιβλία τοῦ ΓΕΣ, μὲ στοιχεῖα ποὺ ἀπεκαλύφθησαν ἀπὸ τὶς κατασχέσεις ἐγγράφων τοῦ ΚΚΕ.
Τὸ καλλίτερο βέβαια εἶναι πὼς ἀπεφεύχθῃ ἡ καταστροφή, λόγῳ τοῦ ὅ,τι ἕνας «Φάνης» εἶχε περισσότερο φιλότιμο ἀπὸ ὅλην τὴν ἡγεσία τοῦ ΚΚΕ μαζύ.
Βέβαια, ἄς μὴ ζητᾶμε νὰ σεβασθοῦν γλῶσσα, ἱστορία πολιτισμὸ αὐτοὶ οἱ κάφροι, ποὺ ἀκόμη καὶ σήμερα θεωροῦν ἐπίτευγμά τους αὐτὴν τὴν εἰκόνα:
Ὅπως οἱ καλικάντζαροι βγαίνουν τὰ Χριστούγεννα, ἔτσι καὶ οἱ ἐθνομηδενιστὲς βγαίνουν τὸν Ὀκτώβριο
Η υπενθύμιση θετικών ιστορικών γεγονότων μέσα από εορταστικές εκδηλώσεις διαπαιδαγωγεί την κοινωνία η οποία τοιουτοτρόπως ψάχνει να εκφραστεί με θετικό τρόπο. Με τις εθνικές εορτές συντηρείται και δυναμώνει η αγάπη για την πατρίδα χωρίς να δημιουργούνται αρνητικά συναισθήματα για άλλους λαούς, αφού αν δεν αγαπάς την πατρίδα σου πολύ περισσότερο δεν θα σέβεσαι τις πατρίδες των άλλων; Αλλά αυτό φαίνεται να αδυνατούν να κατανοήσουν πολλοί από τους διάσημους της κατεστημένης πολιτικής μας τάξης με αποτέλεσμα συχνά-πυκνά να έχουμε έντονα από αυτούς εκπεφρασμένες ενστάσεις οι οποίες όσο περισσότερο πλησιάζουμε στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου τόσο περισσότερο ακούγονται από διαφορετικές κατευθύνσεις σαν άναρθρες κραυγές για την ακύρωση της. Συνέχεια
Μικρὲς Ἱστορίες Ἀνθρώπων – Τὸ τέλος τῶν Ἰνδιάνων-χωρὶς-ὄνομα
Στη Γη του Πυρός ζούσε η φυλή των ινδιάνων-χωρίς-όνομα.
Τα μέλη της φυλής δε χρησιμοποιούσαν ονόματα ούτε για τους εαυτούς τους. Υπήρχε μόνο «εγώ», «εσύ» και «αυτό»(κοινό για τους άντρες και τις γυναίκες). Ο πληθυντικός ήταν «πολύ εγώ»-»πολύ εσύ» κοκ. Συνέχεια
Ὁ πυρηνικὸς ὄλεθρος καὶ ἕνα καινούργιο κόκκινο ποδήλατο
Η 24η Οκτωβρίου 1962 ήταν η ημέρα που ο πλανήτης μας έφτασε πιο κοντά από ποτέ στην πυρηνική καταστροφή. Ήταν ακόμα ηη μέρα που ο Αλέξης πήρε το καινούργιο του ποδήλατο.
Η αποκορύφωση του ψυχρού πολέμου ξεκίνησε με την εισβολή των Αμερικάνων στον κόλπο των Χοίρων, στην Κούβα, τον Απρίλιο του ‘62. Η εισβολή απέτυχε, αλλά ο Κάστρο κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να τα βάλει μόνος με το μεγαθήριο του Κένεντι. Έτσι ζήτησε τη συνδρομή της σοβιετικής αρκούδας. Η ΕΣΣΔ του Χρουστσόφ άρχισε να εφοδιάζει το κομμουνιστικό καθεστώς της Κούβας με πολεμικό υλικό. Συνέχεια