Εἶναι κάτι πολὺ περισσότερο… Εἶναι μία κατάστασις ποὺ ἐπικρατεῖ ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεως τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν, ἡ ὁποία ἀνακυκλώνεται πατῶντας ἐπάνω στὴν παραποίησιν καὶ τὴν ἀλλαγὴ τῶν ἐννοιῶν μὰ καὶ τῶν ὀνομάτων, πρὸ κειμένου νὰ διαιωνίζεται εἰς τὸ ἀπυρόβλητον, τὸ μόνιμον καὶ διαρκὲς ἔγκλημα εἰς βάρος μας. Φυσικὰ ἅπαντα τὰ σαπρόφυτα ἐπιτυγχάνουν τελικῶς νὰ παραμένουν διαρκῶς μέσα στὰ γεγονότα καὶ στὶς ἐξελίξεις.
Ἡ εἰκόνα αὐτὴ λοιπόν…
Συνέχεια

Ἡ παρεξήγησις γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο ὀφείλεται σὲ μεγάλο βαθμὸ σὲ μία σημασιολογικὴ σύγχυση. «Πολυτεχνεῖο» σημαίνει, ἀφ’ ἑνός, τὸ ἵδρυμα στὴν χωρική του διάσταση, ὅπως αὐτὴ ὁρίζεται ἀπὸ τὴν περίφραξή του στὸ οἰκοδομικὸ τετράγωνο τῶν ὁδῶν Πατησίων, Στουρνάρη, Μπουμπουλίνας καὶ Τοσίτσα. Συγχρόνως ὅμως τὸ «Πολυτεχνεῖο» λειτουργεῖ ὡς μετωνυμία γιὰ τὸ σύνολο τῶν γεγονότων ἐκείνων τῶν ἡμερῶν.
Οἱ Ἱστοριοδιφοῦντες ἐραστὲς τῆς Ἀληθείας συνδέουν τὴν 17η Νοεμβρίου 1973 στὴν ἀκολουθία ἐξυπηρετήσεως τῶν Σιωνιστικῶν συμφερόντων, ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Χούντας (1967) ἕως τὴν ἔναρξη τῆς Κομματοκρατίας (Μεταπολίτευσις 1974) καὶ τὴν προδοσία τῆς Κύπρου..
