Γλωσσικὲς ἀπομειώσεις

Ἀπὸ τοῦ Κοραῆ μέχρι σήμερον δὲν ἔπαυσεν ἡ ἐκφραστικὴ δύναμις τῆς γραπτῆς γλώσσης νὰ ὀλιγοστεύῃ κατ’ ἀκριβῆ ἀναλογίαν τοῦ ποσοῦ τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν ζώντων διὰ νεκρῶν στοιχείων.

Συνέχεια





Ὑπαρχόντων τῶν φιλελλήνων ἁδρανοποιεῖται ὁ Ἕλλην

[Περὶ τῶν «φιλελλήνων»] δυνάμεθα ἴσως νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι οὐδὲν ἄλλον, πλὴν ἠμῶν, ἔθνος κέκτηται τὸ πλεονέκτημα νὰ ἔχῃ ἰδιαιτέραν τάξιν φίλων ἐχόντων τὴν εἰδικότητα νὰ τὸ ἀγαπῶσιν. Οὐδέποτε ὑπὸ τοιαύτην ἐννοίαν ἔτυχε ν’ ἀκούσωμεν νὰ γίνεται λόγος περὶ Φιλάγγλων, Φιλιτάλων, Σλαυοφίλων ἢ Φιλοτσέχων.

Συνέχεια





Ῥοΐδου, Οἱ Μάγισσες τοῦ Μεσσαίωνος

Οἱ μάγισσες τοῦ Μεσαίωνος

Οἱ μάγισσες οὐδέποτε ὑπῆρξαν ἄσκημες, γριὲς καὶ κακές. Ἀντίθετα ἦσαν νέες, ὡραῖες καὶ καλοσυνάτες γυναῖκες ποὺ προσέφευγαν στὶς ἀρχαῖες γνώσεις πρὸ κειμένου νὰ βοηθήσουν τὴν οἰκογένεια καὶ τοὺς συνανθρώπους τους. Ὅμως ἡ εὐεργετικὴ δράσις τους ἀπέδειξε περίτρανα τὴν ἀναποτελεσματικότητα τῶν παπάδων καί, γιὰ Συνέχεια