Ο Γιάννης δεν είναι φιλόλογος, ούτε πήγε πανεπιστήμιο. Τελείωσε το γυμνάσιο της εποχής. Νέος έφυγε μετανάστης στην Αμερική. Παντρεύτηκε, έκανε δυο κόρες και δούλεψε ως ναυτικός και οδηγός ταξί. Επέστρεψε στην πατρίδα μερικά χρόνια αργότερα και έκτοτε ζει μόνιμα στον τόπο που γεννήθηκε, σε ένα μικρό χωριό στους πρόποδες του Ταϋγέτου.
Συνέχεια
Τὸ παρακάτω κείμενον ἀπευθύνεται μόνον σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἀκόμη στέκονται ὄρθιοι καὶ πολεμοῦν, ἀρνούμενοι νὰ σκύψουν ἐμπρὸς στοὺς δυνάστες μας. Γιὰ ὅλους τοὺς ἄλλους εἶναι μᾶλλον ἐπικίνδυνο!!!
Ἑβδομὰς τῶν (πραγματικῶν καὶ μεγάλων) παθῶν γιὰ τοὺς Ἕλληνες αὐτὴ ποὺ διανύουμε…
Καί, θέλουμε δὲν θέλουμε, στὸ πέρας αὐτῶν, τῶν τελευταίων ἑβδομάδων, ἀναμένει ἡ σταύρωσίς μας.
Μία σταύρωσις καὶ κάθαρσις μαζύ, ποὺ θὰ τὴν ὑποσθοῦμε, ἐφ΄ ὅσον, ἐδῶ ποὺ φθάσαμε, μεγαλυτέρα εἶναι ἡ ἡττοπάθειά μας, παρὰ ἡ πίστις μας. Γιὰ νὰ ἐπιιβιώσῃ ὅμως ὁ ἄνθρωπος καί, πολὺ περισσότερο, ἕνας λαός, ἀπαιτεῖται νὰ (ξανά)μάθῃ νὰ ἀγωνίζεται καὶ νὰ παλεύῃ μὲ κάθε εἴδους ἐχθρό, ἐσωτερικὸ καὶ ἐξωτερικό. Συνέχεια
Κῦττα νὰ δῇς, ποὺ κάτι «Μακεδονομάχοι», ἀφοῦ ξεμπέρδεψαν μὲ τὸ Σκοπιανὸ καὶ τὸ ἔλυσαν, εἶπαν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὶς λάμπες τῶν Ἀθηνῶν καί, ὡς νέοι ἀντίφες, νὰ κόψουν τὸν δρόμο στοὺς «φασίστες»!!!
Κῦττα νὰ δῇς…!!!
Συνέχεια
Ὅσο ἀκόμη παραμένουμε ἑστιασμένοι στὸ ποιὸς …«ἐθνοσωτὴρ» θὰ μᾶς «φορεθῇ» ὡς νέος …«ταχυδακτυλουργός»…
Κι ὅσο κυττᾶμε μόνον τὶς λεηλασίες καὶ τὰ νομομαγειρεύματα, ἐλπίζοντας νὰ μᾶς …λυπηθοῦν κάπως, κάποιοι γιὰ νὰ μειωθοῦν οἱ ἀπροκάλυπτες καὶ σαφεῖς πλέον γενοκτονικὲς μεθοδεύσεις τους ἐναντίον μας…
Κι ὅσο ἀναμένουμε χείρα βοηθείας καὶ συμμάχους ἀπὸ τὴν …παλέτα τῶν (ἐμφανῶς) ἀνθελλήνων καὶ μισανθρώπων τοῦ κόσμου μας…
…τόσο θὰ βουλιάζουμε στὴν αὐτο-ἀπόῤῤιψιν, στὶς ἀνασφάλειες καί, τελικῶς, στὴν ἀνυπαρξία…
Πατῆστε ἄφοβα στὴν εἰκόνα…
Μεγαλώνει γιὰ …μελέτη!!!
κάποτε… οἱ Ἕλληνες μιλοῦσαν σὰν Ἕλληνες…
ὥσπου ἦλθαν στὴν θέση τους κάποιοι ποὺ μιλοῦσαν σὰν «ἕλληνες»…
…ὅσο ἐστιάζουμε στὰ ἐπὶ μέρους στοιχεία, ποὺ αὐτοὶ μᾶς παρουσιάζουν, τόσο θὰ χάνουμε τὸν στόχο μας….
…ὄσο κυττᾶμε τὸ …δάκτυλο ποὺ δείχνει τὴν ἱστορία, τόσο θὰ ἀπέχουμε τῆς ἀναγκαίας, γιὰ τὴν αὐτογνωσία μας, Ἱστορικῆς γνώσεως…
…ὄσο παραμένουμε αὐτοβούλως φυλακισμένοι στὶς …ἀπόψεις μας, τόσο θὰ διαιωνίζουμε τὰ δεσμά μας στὰ βάθη τῶν αἰώνων…
Γιὰ νὰ ἀναγνωρίσουμε τοὺς δυνάστες μας, σὲ ὅλο τους τὸ μεγαλεῖον, ὀφείλουμε, γιὰ ἀρχή, νὰ κυττάξουμε πίσω ἀπὸ τὶς βιτρίνες καί, ἰδίως νὰ παύσουμε νὰ …ἐρμηνεύουμε, κατὰ πῶς μᾶς ἐξυπηρετεῖ (πεποιθησιακῶς, ἠθικῶς, ἢ ἀκόμη καὶ …«λογικῶς») τὰ ὅσα τὰ μάτια μας (δὲν) μαρτυροῦν. Διότι βλέπουμε χωρὶς νὰ …βλέπουμε!!!
Λατρεύοντας τὸν …δήμιό μας ὡς …«Θεό μας»!!!
