Τὰ ἀσήμαντα σήματα.

ΣΟΛΩΜΟΣ      (σσ. 465-466)

Τὸ παρακάτω κείμενο, ἀπὸ τὸν «διάλογο» τοῦ Διoνυσίου Σολωμοῦ.

Χαίρετε, λοιπόν, θεῖοι τόνοι, ὀξεῖες, βαρεῖες, περισπωμένες! χαίρετε ψιλές, δασεῖες, στιγμές, μεσοστιγμές, ἐρωτηματικές, χαίρετε! Ὁ κόσμος τρέμει τὴ δύναμί σας, καὶ οὐδὲ ποιητής, οὐδὲ λογογράφος ἠμπορεῖ νὰ γράψη λέξι, χωρὶς πρῶτα νὰ σᾶς ὑποταχθῇ. Ἐσεῖς ἐμπνεύσετε, πρὶν γεννηθῆτε, τὸν Ὅμηρο, ὅταν ἐτραγουδοῦσε τὴν
Συνέχεια →

Οἱ Ἑβραῖοι τῆς Θεσσαλονίκης.

Τὸ παρακάτω ἀπόκομα μοῦ ἔστειλε πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ὁ Σωκράτης Χριστοδουλάρης.

Τὸ ἀπόσπασμα εἶναι ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Ἐμπρός», τῆς 2ας Σεπτεμβρίου 1912 καὶ ἀποτυπώνει, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, πὼς πρωτεύουσα τοῦ (παγκοσμίου) σιωνισμοῦ εἶναι ἡ Θεσσαλονίκη.
Λέτε ἀπό τότε νά ἄλλαξε κάτι;.

Ἔχει ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον γιὰ αὐτὴν τὴν περίοδο, ἐὰν φυσικὰ συνυπολογίσουμε τὰ ὅσα ἤδη συμβαίνουν στὴν Συνέχεια →