Καλημέρα μας…
Σήμερα ἡμερολογιακῶς, θεωρητικῶς πάντα, μπαίνουμε στὴν ἄνοιξιν.
Κανονικὰ θὰ κρατήσῃ ὁ χειμὼν ἔως καὶ τὸ δεύτερο εἰκοσαήμερο τοῦ Μαρτίου…
Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀλλάζει τὰ δεδομένα… Τί τώρα τί σέ τρεῖς ἑβδομάδες;
Ἡ ἄνοιξις ἔφθασε…
Ἄνοιξις… Χμμμ… Συνέχεια
Σπάρτακος ανήρ Θραξ του γένους ελληνικώτερος,
ο διασημότερος ‘’αγανακτισμένος’’ της ιστορίας
γράφει ο Δημήτριος Τσιρόγλου, συγγραφέας
Ο Σπάρτακος καταγόταν από το θρακικό φύλο των Μαίδων (ή Μαιδών), το οποίο κατοικούσε στο κεντρικό και βόρειο τμήμα της κοιλάδας του ποταμού Στρυμόνα, δηλαδή ανατολικά και νοτιοανατολικά της λίμνης Κερκίνης. Το ανυπότακτο αυτό φύλο δεν επιθυμούσε την ένωση με τα υπόλοιπα ελληνικά φύλα και επαναστάτησε στην πανελλήνια ένωση, που είχε επιβάλει ο Φίλιππος Β’. Η επανάστασή του κατεστάλη το 340 π. Χ. από τον Αλέξανδρο τον Μέγα, ο οποίος τότε ήταν μόλις 16 ετών. Συνέχεια
Οἱ Βούλγαροι μετὰ τὴν ἀποτυχία τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ Ἴλιντεν, τὸ 1903, καταδιωκόμενοι ἀπὸ τὰ τουρκικὰ ἀποσπάσματα εὑρῆκαν καταφύγιο στὸ βάλτο τῶν Γιαννιτσῶν. Ὁ Βάλτος αὐτός ἦταν μία ἀβαθῆς λίμνη, ποὺ ἐκτεινόταν περίπου στὸ χῶρο μεταξύ Γιαννιτσῶν – Κρύας Βρύσης – Ἁγίας Μαρίνης – Νησίου – Ν. Μοναστηρίου καὶ Παραλίμνης, καὶ ἐπικοινωνοῦσε μὲ τὴ θάλασσα μέσω τοῦ Λουδία ποταμοῦ. Αὐτός ποὺ κυριαρχοῦσε στὸν χῶρο τοῦ Βάλτου, μποροῦσε νὰ ἐλέγχει τὶς δύο ἀρτηρίες Θεσσαλονίκης – Βέροιας καὶ Θεσσαλονίκης – Ἐδέσσης, καθῶς καὶ τὰ γύρω χωριά. Ἡ ἀπέραντη αὐτὴ ἑλώδης ἔκταση καλυπτόταν ἀπὸ πυκνὴ βλάστηση ὑδροχαρῶν φυτῶν καὶ ἰτιῶν, τὰ ὁποῖα ἔκαναν τὸν βάλτο ἀδιαπέραστο. Σύννεφα ἀπὸ κουνούπια σκέπαζαν ὅλη ἐκείνη τὴν ἔκταση, τὰ νερὰ ἦταν γεμάτα βδέλλες καὶ ἡ ὑγρασία σάπιζε τὰ πάντα.
Συνέχεια
3 Ἀπριλίου 1770 – 4 Φεβρουαρίου 1843
Ἡ κλέφτικη παράδοση τῆς οἰκογένειας τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη καὶ τὸ περιπετειῶδες του παρελθὸν, εἶχαν δώσει καὶ ἔδιναν τροφὴ στὴν φαντασία τοῦ πελοποννησιακοῦ λαοῦ, ποὺ τὸν εἶχε ὑψώσει σὲ θρυλικὸ ἥρωα καὶ τὸν τραγουδοῦσε μὲ ἐνθουσιασμό.
Πικρὴ καὶ βασανισμένη ἡ πορεία τῆς προεπαναστατικῆς ζωῆς του, ἀλλὰ μεγάλη καὶ βαθύτατη ἡ πείρα του. Τὰ φαράγγια, οἱ πλαγιὲς καὶ οἱ ψηλὲς κορφὲς τῶν βουνῶν, οἱ πηγὲς καὶ τὰ ἀθώρητα μονοπάτια, οἱ ἄνθρωποι, Τοῦρκοι καὶ Ἕλληνες, οἱ κακουχίες, ἡ πείνα, ἡ δίψα, ἡ λέρα, τοῦ ἦταν γνωστά. Συνέχεια
Στὴν Ἐθνικὴ Συνέλευση τῆς Ἐπιδαύρου γράφτηκε ἡ Διακήρυξη τῆς Ἀνεξαρτησίας τῆς Ελλάδος, ὁρίστηκε ὁ τρόπος τῆς προσωρινῆς λειτουργίας τοῦ νεοσύστατου Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ ψηφίστηκε τὴν 1 Ἰανουαρίου 1822 τὸ πρῶτο Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος, τὸ «Προσωρινὸν Πολίτευμα τῆς Ελλάδος». Σὲ αὐτό τὸ Σύνταγμα, ὁρίστηκε καὶ τὸ ἐθνικὸ σύμβολο, ἡ ἑλληνική σημαία. Τὸ Σύνταγμα ποὺ ψηφίστηκε προέβλεπε προστασία τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, τὴν ἀντιπροσωπευτικὴ ἀρχὴ Συνέχεια
