Ξεπερνώντας τὰ ὅρια τῆς ἀνθρωπιᾶς

«Ἐσὺ Χριστὸ κι ἐγὼ Ἀλλάχ, ὅμως κι οἱ δυό μας ἂχ καὶ βάχ», μᾶς λέει τὸ σύγχρονο, κυρίως «ἀριστερᾶς» ἐμπνεύσεως ἀφήγημα.
Τὸ σύγχρονο ἐκεῖνο ἀφήγημα ποὺ ἀρέσκεται νὰ μιλᾷ γιὰ τὶς διακρίσεις ποὺ ὑφίστανται οἱ ξένοι μετανάστες, στὶς εὐρωπαϊκὲς μεγαλουπόλεις.
Γιὰ τὴν περιθωριοποίηση καὶ τὸν κοινωνικὸ ἀποκλεισμό, ποὺ αὐτοὶ ὑφίστανται, πρὸ κειμένου νὰ δικαιολογήσουν τὴν βιαία καὶ ἐγκληματικὴ συμπεριφορά τους. 

Ὅλα αὐτὰ ὥσπου νὰ ἔλθῃ στὴν δημοσιότητα ἡ ἱστορία τῶν δύο «λευκῶν» ἀστέγων τοῦ Μάντσεστερ…
Τοῦ Στῆβ Τζόουνς καὶ τοῦ Κρὶς Πάρκερ, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο στὴν περιοχὴ τῆς συναυλίας, γιὰ νὰ ζητιανέψουν καὶ νὰ κοιμηθοῦν.

Δύο περιθωριακὰ ἄτομα, τὰ ὁποῖα εἶχαν κάθε λόγο γιὰ νὰ αἰσθάνονται μῖσος καὶ ἀδικία γιὰ τοὺς ἄλλους.
Οἱ ὁποῖοι ὅμως, μόλις ἔγινε ἡ ἔκρηξις, χωρὶς νὰ τὸ περιμένῃ κάποιος, ἔτρεξαν νὰ βοηθήσουν, βγάζοντας καρφιὰ καὶ γυαλιὰ ἀπὸ πρόσωπα καὶ σώματα, κρατώντας τὰ χέρια τῶν αἱμοφύρτων τραυματισμένων, βοηθώντας καὶ κλαίγοντας μαζύ τους.
Τὴν ἴδιαν ὥρα ποὺ οἱ μισθοφόροι ἰσλαμιστὲς τζιχαντιστὲς ἀνὰ τὸν κόσμο πανηγύριζαν στὰ «σόσιαλ μέντια», καταῤῥίπτοντας τοὺς μύθους περὶ πλουραλισμοῦ, πολυπολιτισμικότητος καὶ ἐνσωματώσεως στὶς «ἀνοικτὲς κοινωνίες» μας καί, δείχνοντάς μας τὰ ὅρια καὶ τὶς θεμελιώδεις διαφορὲς τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τρόπου ζωῆς, ἀπὸ ἐκείνην τοῦ ἰσλᾶμ καὶ τῶν τζιχαντιστῶν.

Θεοφανάκης Στέφανος

(Visited 115 times, 1 visits today)




Leave a Reply