Προσκλητήριον Πολεμιστῶν!

Σήμερα, λόγῳ τῆς ἡμέρας… θὰ ἀσχοληθῶ ΜΟΝΟΝ μὲ τοὺς μεγάλους μας Πολεμιστές, ποὺ σὲ ἐκείνην τὴν μεγίστη πορεία, τὴν Ἑλληνικὴ ἐπανάστασιν, βγῆκαν ἐμπρός, μὴ φοβούμενοι καὶ μὴ ἀντέχοντας τὴν μαύρη ζωὴ τῆς σκλαβιᾶς… κι ἀντιμετώπισαν πολὺ πιὸ πεπαιδευμένους ἐχθροὺς καὶ σαφὼς πολὺ καλλίτερα ἐξοπλισμένους…
Ἄνθρωποι ἀγνοὶ οἱ περισσότεροι, τρυφεροί, συνεσταλμένοι ποὺ ὅμως ἡ Ἀνάγκη τοὺς μετεμόρφωσε σὲ σὲ στρατιωτικούς ἀρχικῶς ἀλλά, σταδιακῶς Γίγαντες καὶ Ὑπερανθρώπους καὶ Ἥρωες…

Συνέχεια

Καὶ νά… Μία θαυμασία εὐκαιρία γιὰ νὰ γίνουμε ἐλεύθεροι!!!

Σήμερα εἶναι μία μοναδικὴ ἡμέρα… Εἶναι μία ἡμέρα ἑορτῆς…
Μὰ ὅπως κάθε χρόνο ἐμεῖς ἀν τὶ νὰ τὴν τιμήσουμε πράγματι, εἰλικρινῶς κι ἐντίμως, ἐπαναλαμβάνοντας τὰ μεγάλα καὶ τὰ γενναῖα καὶ τὰ σπουδαῖα τῶν παππούδων μας, συμπεριφερόμαστε μὲ τὴν λογικὴ τοῦ: «περασμένα μεγαλεῖα καὶ διηγῶντας τα νὰ κλαῖς»…
Αὐτὸ ὅμως ποὺ ὀφείλουμε νὰ συνειδητοποιήσουμε εἶναι πὼς πρῶτα μέσα του ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς κερδίζει τὸ δικαίωμα στὴν ἐλευθερία καὶ μετὰ πιάνει τὸ σπαθί, τὸ γιαταγάνι, τὴν κουμπούρα ἤ ὅ,τι ἄλλο, γιὰ νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσῃ… Συνέχεια

Θυμίστε τους νὰ προσθέσουν μίαν σημαία…

Ἐλάχιστες οἱ Ἑλληνικὲς σημαῖες στὸ κέντρο τῆς Πάτρας, ἐνῶ ἀντίθετα κυματίζουν περιφερειακά.
Ἡ ἀπώλεια τῆς ἐθνικῆς συνείδησης εἶναι ἔνα «ἐργαλεῖο» γενοκτονίας.
Θυμίστε στοὺς ἐμπόρους νὰ προσθέσουν στὴν βιτρίνα τους μιὰν Ἑλληνικὴ σημαία… πάνινη ἢ χάρτινη…

Συνέχεια

Μία ἀπόπειρα πρὸς τὸ καλλίτερο

Δὲν ξέρω πῶς θὰ φανεῖ ἂν σὲ ὅμιλο Εὐρωπαίων ἡγετῶν ἀκουσθεῖ –ἔστω καὶ χάριν παιδιᾶς– ὁ λόγος τοῦ μεγάλου Γερμανοῦ ἑλληνιστῆ Βιλαμόβιτς: «Ὅποιος ἐπιθυμεῖ νὰ γίνει ἄνθρωπος, πρέπει πρῶτα νὰ γίνει Ἕλληνας»! Βέβαια αὐτὰ λέγονταν σὲ μιὰ ἐποχῇ ποὺ φράσεις σὰν αὐτὴ τοῦ Οὐγκὼ «Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἡ γῆ συμπεπυκνωμένη καὶ ἡ γῆ εἶναι ἡ Ἑλλὰς διογκωμένη», δὲν περνοῦσαν γιὰ κακόγουστα ἀστεῖα. Ἂς Θυμηθοῦμε τί ἔλεγαν Εὐρωπαῖοι. Ἀμερικανοί, Νοτιοαφρικανοὶ καὶ Αὐστραλοὶ γιὰ τοὺς πατέρες μας τὴν ἐπαύριο τοῦ «Ὄχι»! Συνέχεια

Τὸ ἐπόμενον λάθος τῶν Ἀθηνῶν θὰ εἶναι καὶ τὸ τελευταῖον.

«Φίλιππος, ὁ πρῶτος Βασιλεύς τῶν Ἑλλήνων».

Τὸ ἔχουμε γράψει καὶ ἡμεῖς, ὁ μέγιστος δέν εἶναι ὁ Ἀλέξανδρος, εἶναι ὁ Φίλιππος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ μόνος ποὺ κατέφερεν τὸ ἀκατόρθωτον, τὴν συνέννωσιν τῆς Ἑλλάδος. Συνέχεια

Ἀντί τῶν εἰδήσεων (καὶ λόγῳ τῆς ἡμέρας) μαθαίνουμε λίγη ἱστορία γιά τόν Παπαφλέσσα;

Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε… σὲ λίγο…
Κι ἐμεῖς πανέτοιμοι φυσικὰ  νὰ ὑποστοῦμε γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὴν πλύσιν ἐγκεφάλου ποὺ μᾶς ἔχουν ἑτοιμάσῃ…
Ἀλλὰ εἰδικῶς σήμερα δὲν θὰ σᾶς προτείνω κάτι γιὰ νὰ χαλαρώσουμε ἀλλὰ γιὰ νὰ θυμηθοῦμε… Διότι αὐτὴν τὴν περίοδο τὸ πρῶτο ποὺ βάλλεται εἶναι ἡ μνήμη μας, ἡ ἀντίληψίς μας καὶ ἡ ὑπόστασίς μας…
Ὤ, ναί… Ἡ ἀπόλυτος δουλοποίησις τῶν πληθυσμῶν περν[a μέσα ἀπὸ τὴν ἀμνημοσύνη… Συνέχεια