Ὁ Σα­μου­ὴλ

Ἡ δέ­η­σις

…­…­…­…­……Ὁ Σαμουὴλ 1

Στα­λα­μα­τιά, στα­λα­μα­τιὰ τὰ δά­κρυ­ά τους πέ­φτουν
κι­’­ἡ πλά­κα ποὺ τὰ δέ­χε­ται ρα­γί­ζε­ται καὶ τρί­ζει.
Πα­ρά­πο­νο τοὺς ἔ­πια­σεν, ὄ­χι θα­νά­του φό­βος,
καὶ κλαί­ον­τας ὁ Σα­μου­ήλ, εἰς τό­να του τὸ χέ­ρι
τὸ ἱ­ε­ρὸ Πο­τή­ρι του καὶ στ’­ἄλ­λο τὴ λα­βί­δα,
ἀρ­χί­νη­σε τὴν κοι­νω­νιὰ τοῦ πλά­στη νὰ με­ρά­ζῃ.

Ὁ πρῶ­τος ἐ­με­τά­λα­βε, με­τα­λα­βαί­νει κι ἄλ­λος,
τὴν ἔ­δω­σε στὸν τρί­το­νε, κι ὁ τέ­ταρ­τος τὴν παίρ­νει,
καὶ φθά­νει ὥς τὸν ὕ­στε­ρο καὶ τοῦ τὴ­νε προ­σφέ­ρει.
Κ’ ἐ­κεῖ ποὺ ἔ­ψαλ­λ’ ὁ πα­πᾶς μὲ τὴν γλυ­κειὰ φω­νή του:

         «τοῦ δεί­πνου σου τοῦ μυ­στι­κοῦ
σή­με­ρον υἱ­ὲ Θε­οῦ»…

Φω­ναῖς ἀ­κού­ον­ται,   κτυ­πι­ές, ἀ­λα­λαγ­μός, ἀν­τά­ρα.
Πλα­κώ­σα­νε οἱ ἄ­πι­στοι· κα­λό­γε­ρε, τὶ κά­νεις;­..
Ἐ­σή­κω­σε τὰ μά­τια του ὁ Σα­μου­ὴλ στὸν κρό­το
καὶ στά­ζ’ ἀ­π’ τὴν λα­βί­δα του ἐ­πά­νω στὸ βα­ρέ­λι
μιὰ φλο­γε­ρὴ στα­λα­μα­τιὰ ἀ­π’ τοῦ Θε­οῦ τὸ γαῖ­μα…

Ἀ­στρο­πε­λέ­κια ἐ­πέ­σα­νε, βρον­τά­ει ὁ κό­σμος ὅ­λος,
λάμ­πει στὰ γνέ­φ’ ἡ ἐκ­κλη­σιά, λάμ­πει τὸ μαῦ­ρο Κοῦγ­κι

Τὶ φο­βε­ρὴ κε­ρο­δο­σὰ πώ­λα­βε στὴν θα­νή του
τὸ Σοῦ­λι τὸ κα­κό­τυ­χο, καὶ τὶ κα­πνό, λι­βά­νι!­.­..

Ἀ­νέ­βαι­νε στὸν οὐ­ρα­νὸ καὶ τοῦ πα­πᾶ τὸ ρά­σο
κι’ ἁ­πλώ­θη­κε κι ἁ­πλώ­θη­κε σὰν τρο­με­ρὴ μαυ­ρί­λα,
σὰν σύ­γνε­φο κα­τά­μαυ­ρο κ’ ἐ­θό­λω­σε τὸν ἥ­λιο.

Κ’ ἐ­νῶ τ’ ἀ­νέ­βα­ζ’ ὁ κα­πνός, κ’ ἐ­νῶ τὸ συ­νε­παίρ­νει,
τὸ ρά­σο πάντ’ ἀρ­μέ­νι­ζε κ’ ἐ­δι­ά­βαι­νε σὰν Χά­ρος
κ’ ἐ­κεῖ­θεν ὅ­που δι­ά­βαι­νε ὁ φλο­γε­ρός του ἴ­σκιος,
σὰν νὰ ‘ταν μυ­στι­κὴ φω­τιά, ἐ­ρόγ­γι­σε τὸν λόγ­γο.

Καὶ μὲ ταῖς πρώ­ταις ἀ­στρα­πὲς καὶ μὲ τὰ πρω­το­βρό­χια
χλω­ρὸ χορ­τά­ρι φύ­τρω­σε, δάφ­ναις, ἐ­λη­αῖς, μυρ­τού­λαις,
ἐλ­πί­δες, νί­καις καὶ σφαγαίς, χαραῖς κ’ ἐλευθερία.

………………………………Ὁ Σαμουὴλ 2

Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης
Τί ἐστι οὐσία

(Visited 90 times, 1 visits today)




Leave a Reply