Φ ΑΡΕΤΡΗΝ Ο ΪΣΤΟYΣ Ι ΔΕ Β ΙΟΝ Ο ΛYΜΠΙΟΣ Σ YΝΕΧΕΙ
Ἑ ρ μ ῆ ς Τ ρ ι σ μ έ γ ι σ τ ο ς
Λ Ο Γ Ο Ι
Α – Β – Γ – Δ – Ε – Ϛ – Ζ – Η – Θ – Ι
ΕΤYΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΙΣ
Συμπεριλαμβάνεται ἀποκωδικοποιημένον τὸ Ὀλυμπιακὸν Ἑλληνικὸν Ἀλϕάβητον. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Δίσκος τῆς Φαιστοῦ
Κυρίαι καὶ κύριοι, φίλοι ἐλλόγιμοι Ἕλληνες καὶ Φιλέλληνες ….. χαίρετε ….
Ὀνομάζομαι Ἀριστοτέλης Ντοβόρης, εἶμαι συγγραφεὺς ὁμηριστής, ἕως τοῦδε ἔγραψα 32 βιβλία, τὰ περισσότερα σχετικὰ μὲ τὸν Ὅμηρον ὁ ὁποῖος εἶνε ὁ ἴδιος ὁ Ὀδυσσεὺς Λαερτιάδης· τοῦτο ἀπέδειξα μέσα ἀπὸ τὰ ἔπη: Ἰλιάς – Ὀδύσσεια, τὰ ὁποῖα ἔργα ἀπέδωσα εἰς νεοελληνικὴν διάλεκτον πολυτονικοῦ συστήματος, μὲ πλῆθος σχολίων, ἀποκωδικοποιημένων ὀνομάτων καὶ τοπωνυμιῶν. Συνέχεια
Ὑπάρχουν Ἄνθρωποι ἐκεῖ ἔξω…
Κι ἐμεῖς πρέπει νὰ τοὺς εὕρουμε…
Νὰ σπάσουμε κάθε ἁλυσίδα ποὺ μᾶς ἀκινητοποιεῖ καὶ μᾶς ἀπομονώνει καὶ νὰ ξεκινήσουμε νὰ ἀνοίγουμε τὰ φτερά μας…
Νὰ ξαναδοῦμε τὰ πάντα ἀπὸ τὴν ἀρχή, μὲ νέο βλέμμα…
Νὰ κτίσουμε νέες σχέσεις καὶ νὰ γκρεμίσουμε τὶς παλαιές…
Νὰ δοῦμε τοὺς Ἀνθρώπους στὰ μάτια, νὰ τοὺς ἀναγνωρίσουμε καὶ νὰ συμπορευθοῦμε… Συνέχεια
Περὶ Ὁμηρικοῦ Ζητήματος
Ταὐτοπροσωπία Ὀδυσσέως Ὁμήρου
Γράφει ὁ Ἀριστοτέλης Ντοβόρης
Ἐπειδὴ πολλάκις ἡ ἐτυμολόγησις ὀνομάτων ἢ λέξεων καταντᾶ ἀσαϕὴς καὶ ἀλλοπρόσαλλος, μὴ ἀποδοῦσα τὴν ἀληθείην, δράττομαι λοιπὸν τῆς εὐκαιρίας ὥστε τοῦτο τὸ γεγονὸς ἑρμηνεύσω καθ᾿ ὅ,τι σχεδὸν πάντα τὰ ὀνόματα τῆς δίας ἑλληνικῆς γλώσσης εἶνε κωδικοποιημένα κατ᾿ ἀκροστοιχίαν μὲ λέξεις αἱ ὁποίαι προέρχονται ὁπωσδήποτε ἐκ τῆς ὁμηρικῆς διαλέκτου, διότι αὕτη εἶνε ἡ ἀρχαϊκὴ βάσις τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, ὡς ἐμϕαίνεται εἰς τὰ ἔπη Ἰλιὰς καὶ Ὀδύσσεια.
Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶνε ἡ μόνη γλῶσσα ἥτις ἐντὸς τῶν ὀνομάτων – λέξεων ἐμπεριέχει πληροϕορίας, κατὰ συνέπειαν διαθέτει ΜΝΗΜΗΝ.
Ἐπὶ παραδείγματι ἀναϕέρω τὸ ὁμηρικὸν ὄνομα ἵππος, τὸ ὁποῖον εἶνε κῶδιξ, τοῦτο δηλαδὴ δὲν ἐτυμολογεῖται, οὔτε δύναται ἡ ἐπιστήμη τῆς γλωσσολογίας νὰ ἐξηγήσῃ διατὶ ὁ « ἵππος » ϕέρει δύο [π π] ἀποδοῦσα μάλιστ᾿ αὐτὸ τὸ γνήσιον ἑλληνικὸν ὄνομα εἰς τὴν ἰαπετικὴν ἢ ἰνδοευρωπαϊκὴν ὁμάδα τῶν γλωσσῶν.
Συνέχεια
Ἡ ἀλήθεια γιά τήν φήμη (ἐπανάληψις)
Ὁ Πολύφημος εἶχε φήμη
Για προσέξτε λίγο την παρακάτω ιστορία….
Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθησε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.
Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα
δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής Συνέχεια
Ζώντας τὸν ἀπόλυτον Ἔρωτα, ὅλοι οἱ Φόβοι ἐξαφανίζονται…
Ἕνα ἀγαπημένο μου κείμενον, ποὺ ἀπὸ τὸ 2011 κυκλοφορεῖ ἐλευθέρως στὸ διαδίκτυον, ἦταν αὐτὸ μὲ τὸν τίτλο:
Μόνον μὲ τὸν Ἔρωτα ζῶ!
Σήμερα, χάριν καὶ μόνον τῶν γεγονότων ποὺ τρέχουν (καί, δυστυχῶς μας, τρομοκρατοῦν τοὺς πάντες), ἀπεφάσισαν νὰ τὸ θυμηθῶ, δίχως περισσότερα σχόλια. Συνέχεια