Βουλιάζουν οἱ εὐρω-ἀριστεροὶ

Αριστερά του κώλου στο «βάθος» της επομένης ευρωβουλής και οι ομάδες της ακροδεξιάς τρίτη δύναμη, με βάση το τελευταίο γκάλοπ του Ευρωκοινοβουλίου, ενόψει των ευρωεκλογών.

Συνέχεια





Ὑποζύγια (ἀνθρώπινα), αὐτολογοκρισία καὶ ἀκραία ἀστυνόμευσις!!!

Ἀπὸ ὅ,τι βλέπετε ἀποφεύγω συστηματικὰ νὰ κάνω ἀντικομμουνισμό, νὰ γράφω γιὰ ἐπετείους γιὰ τὸ Κατύν, τὸν Μέλιγαλᾶ, τὸν θάνατο τοῦ Στάλιν καὶ ἄλλα ἀνάλογα.
Ὁ λόγος εἶναι ἁπλός, αὐτὸς ὁ κομμουνισμὸς ἀπεβίωσε. Ἡ Βενεζουέλα, ἡ Κούβα καὶ ἡ βόρειος Κορέα εἶναι ἁπλὰ οἱ ἐξαιρέσεις ποὺ ἐπιβεβαιώνουν τὸν κανόνα.

Συνέχεια





Δὲν ἀποδίδει πλέον ἡ προπαγάνδα τους

Βγαίνοντας στοὺς δρόμους καὶ συζητῶντας, καθημερινῶς, μὲ γνωστοὺς κι ἀγνώστους, διαπιστώνουμε εὔκολα πὼς οἱ …πονηρεμένοι, οἱ ὑποψιασμένοι καὶ οἱ καχύποπτοι πολλαπλασιάζονται διαρκῶς. Ἀκόμη καὶ οἱ πλέον ἐξαθλιωμένοι, ποὺ ἐπιβιώνουν λόγῳ ἐπιδομάτων, οὐδόλως πείθονται περὶ τοῦ εἴδους τῶν προθέσεων τῶν κρατούντων. Παρὰ τὶς ἐξαρτήσεις τους λοιπὸν διακρίνουν πολὺ καλλίτερα καὶ βαθύτερα, ἀπὸ ὄσο διέκριναν πρὸ μερικῶν ἐτῶν, τὸ εἶδος τῶν μεθοδεύσεων, τῆς προπαγάνδας καί, κυρίως, τῶν «ἐπιδοματικῶν πολιτικῶν» μίας Ἡνωμένης Εὐρώπης τῶν τοκογλύφων (ποὺ πεθαίνει). Ὄχι τόσο ἀπὸ πλευρᾶς ἀστυνομεύσεως καὶ ἰσχύος, ὅσο ἀπὸ πλευρᾶς λαῶν, ποὺ λίγο-λίγο, ἀλλὰ μὲ γεωμετρικὲς προόδους, πολλαπλασιάζουν τὸν βαθμὸ ἀντιληπτικότητός τους.
Συνέχεια





Πίσω ἀπὸ τὶς …μυρσίνες κρύβεται ὁ σοσιαλισμὸς

Πέραν ἀπὸ τὸ θέμα μὲ τὴν σύνταξη αὐτὸ ποὺ περνᾶ ἀπαρατήρητο εἶναι τὸ ποιὸς «νομοθέτησε» αὐτὴν τὴν σύνταξη.

Εἶναι ὁ γνωστὸς σοσιαλιστικός, σοσιαλιμπερὰλ τρόπος, ποὺ χρησιμοποιεῖται σὲ ὅλον τὸν κόσμο μὲ σκοπὸ νὰ ρυμουλκοῦν τὶς κοινωνίες στὰ νάματα τῆς κλίκας τῶν φιλελεδομαρξιστῶν. Συνέχεια





Δὲν εἶναι κατάῤῥευσις ἀλλὰ …ἀποσύνθεσις!!!

Ὅταν κάτι πεθαίνῃ τότε σπεύδουν ὅλα τὰ ἀναγκαία μικρόβια, οἱ μύκητες, οἱ ἰοὶ μὰ γενικότερα κάθε λογῆς ἀποδομητικὸς παράγων, γιὰ νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ διαδικασία τῆς ἀποσυνθέσεως. Αὐτὸ εἶναι κατανοητό, λίγο ἔως πολύ, ἀπὸ ὅλους μας.
Τὸ σημεῖον ὅμως ἐκεῖνο ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχουμε κατανοήση εἶναι πὼς αὐτὸ ποὺ σήμερα ἀντιμετωπίζουμε, ὡς κοινωνία, ὡς χώρα καὶ ὠς Ἕλληνες, εἶναι τὸ γεγονὸς τῆς μὴ ἀποδοχῆς μας γιὰ τὰ ὀφθαλμοφανῆ. Καί, τὰ ὀφθαλμοφανῆ, εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς καταδεικνύουν πὼς πάει, τελείωσε αὐτὸ ποὺ γνωρίζαμε ἐσφαλμένως ὡς «Ἑλλάς».
Τὸ πλαστογραφηθὲν κρατίδιον (ποὺ καταχρηστικῶς ἀπεκλήθη) «Ἑλλὰς πεθαίνει καὶ εἶναι καιρός μας πιὰ νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε γιὰ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουμε.
Συνέχεια





Γιατί ταΐζουμε «Μόσχους»;

Ὁ Τάκης Μόσχος εἶναι ἠθοποιὸς καί, μάλιστα, βάσει τῶν γενικῶν παραδοχῶν, καλὸς ἠθοποιός. Προσωπικῶς ἀρκετὲς φορὲς ἔτυχε νὰ τὸν παρακολουθήσω, ἀλλὰ ἔως ἐκεῖ. Διότι ὁ (κάθε) Μόσχος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι γιὰ ἐμέναν ὅ,τι εἶναι ὁ κάθε Μῆτσος, ἡ κάθε Μαρία καὶ τὸ κάθε ἀνθρώπινο ὄν (κι ὄχι μόνον) σὲ αὐτὸν τὸν πλανήτη καὶ οὐδὲν περισσότερο. Στὴν πραγματικότητα γιὰ ἐμέναν ὁ κάθε μόσχος εἶναι ἕνα ἔμβιο ὄν, ποὺ ἀληθῶς -κι ὄχι ψευδῶς ἢ βάσει ἐλεημοσύνης- δικαιοῦται -ἤ ὄχι- νὰ ἐπιβιώνῃ, ἐπεὶ δὴ τὸ κερδίζει κάθε στιγμή. Οὐδέποτε ἐπεὶ δὴ τοῦ …ἔτυχε. 

Συνέχεια