Λέτε νά μᾶς πάρουν τά σπίτια;

Γιατί λοιπόν τόσος πόνος μέ τούς πλειστηριασμούς; Ἔ; Καί γιατί τώρα;
Δῆλα δή τό μόνον πού λείπει ἀπό τό δημόσιον ταμεῖον κι ἀπό τίς τράπεζες εἶναι τά σπίτια μας;
Οἱ τράπεζες, θὰ μοῦ πεῖτε…
Ἔμ, ναί, κι αὐτές… Ἀλλά τί θά κάνουν τόσα ἀκίνητα πιά αὐτές οἱ τράπεζες;
Ἰδίως μάλιστα ὅταν τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ἔχουν μείνῃ στά χέρια τους τόσον καιρόν, δίχως νά ἀποδίδουν κάτι, πρό κειμένου νά καλύπτουν τά ἔξοδά τους;

Τὶς ἀπαντήσεις θὰ μᾶς τὶς δώσουν, ἀρχικῶς, αὐτοὶ οἱ μεγαλοεπιχειρηματίες τοῦ τόπου μας, ποὺ ἐτσακίσθησαν νὰ ἐνασχοληθοῦν, πρὶν ἀκόμη ξεκινήσῃ ἡ μεγάλη βουτιὰ τῶν τραπεζῶν, μὲ τὸ real estate. Συνέχεια

Τὰ ἐγκλήματα στὴν Νότιο Ἀφρικὴ τὰ διέπραξαν λευκοί. Ὄνομα δέν ἔχουν;

Ὄνομα δέν ἔχουν αὐτοί οἱ λευκοί; Τί στά κομμάτια λευκοί εἶναι; Εἶναι κι Ἕλληνες μέσα σέ αὐτούς;
Ἤ μήπως, ὡς συνήθως, τό κατεστημένο δημιουργεῖ ἐνοχικές συνθῆκες, πρό κειμένου νά δικαιολογήσῃ τά δικά του ἐγκλήματα;

Ἦσαν λοιπόν κι Ἕλληνες μέσα σέ αὐτούς τούς λευκούς; Ἤ ὄχι;
Εἰδικῶς στὴν Νότιο Ἀφρική, γιὰ ὅλα τὰ ἐγκλήματα ποὺ διεπράχθησαν ἐκεῖ, καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα μοῦ μεταβιβάζουν εὐθύνη, ἐγώ θά τήν δεχθῶ; Ἔτσι; Ἐπεί δή ἔτυχε νά γεννηθῶ ἀνήκοντας στήν λευκή φυλή; Συνέχεια

Δεκεμβριανὰ ’44: οἱ ἀποσιωπήσεις τοῦ Μπογιοπούλου.



Το σημερινό άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου αναφέρεται στα Δεκεμβριανά του 1944. Το κείμενο περιορίζεται στο αιματοκύλισμα της Αθήνας από το «νέο κατακτητή»: Τους Άγγλους.

Ο Μπογιόπουλος αλλοιώνει την Ιστορία μέσω των σκανδαλωδών παρασιωπήσεων: Εξαφανίζει την προδοσία της ηγεσίας του ΚΚΕ, εξαφανίζει τούτο: Είναι αυτή η ηγεσία που έστρωσε το δρόμο στην εισβολή των βρετανικών στρατευμάτων και στον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ. Συνέχεια

Μία ἱστορία ἀπὸ τὴν ζωὴ τοῦ Γλαύκου…

 

27/7/1942
Ἡ 115 RAF Squadron, 408 Vickers Wellington, κατευθύνεται πρὸς τὸ Ἀμβοῦργο.
Σὲ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἀεροσκάφη εὑρίσκετο ὁ Γλαυκὸς Κληρίδης, ὡς ῥαδιοναυτίλος.
Τὸ ἀεροσκάφος του ἐβλήθη ἀπὸ ἀντιαεροπορικὴ πυροβολαρχία flak, κατὰ τὴν προσέγγισί Συνέχεια

Κάπου στὴν Βόρειο Ἤπειρο…

Εἶναι κάποιες στιγμὲς ποὺ ἐξοργίζομαι, ὅταν διαβάζω κυρίως τὰ ἐπὶ μέρους ἱστορικὰ γεγονότα, ποὺ ἐλάχιστα ἔχουν διασωθῇ ἐξ αὐτῶν, ἀπὸ τὴν ἐπίσημο ἱστορία. Εἶναι λοιπὸν αὐτὲς οἱ στιγμὲς ἄγριες, διότι εἶναι σὰν νὰ «μπαίνω» μέσα στὴν ἱστορία… Εἶναι σὰν νὰ ζῶ μὲ αὐτοὺς τοὺς ἀγαθοὺς ἀνθρώπους, ποὺ μόνον τους κρίμα ἦταν ἡ ἀγαθότητα… Εἶναι σὰν νὰ διαβιῶ ὑπὸ τὶς δικές τους συνθῆκες, μὲ τὰ δικά τους πάθη, μὲ τοὺς δικούς τους πόνους καὶ τὰ δικά τους αἵματα…
Καὶ ναί, ἐκεῖνες τὶς στιγμὲς μὲ πνίγει ἡ ὀργή…
Κάθε ἱστορία καὶ ἕνα καρφί… Συνέχεια

Ὁ βομβαρδισμὸς τῶν ἰταλικῶν θέσεων ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ ναυτικό.

 

[Κέρκυρα, λίγο πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: Τα τέσσερα αντιτορπιλλικά τύπου Dardo: Κουντουριώτης, Ύδρα, Σπέτσες και Ψαρά τα οποία είχε το ελληνικό ναυτικό, αγκυροβολημένα στην Κέρκυρα μαζί με άλλα μικρότερα πλοία. Στο κέντρο της φωτογραφίας, πλησιέστερα προς την ακτή, το Α/Τ Κουντουριώτης και στο βάθος σέρβικο τουριστικό. Το τέταρτο από τα Dardo μόλις που διακρίνεται αριστερά καλυπτόμενο από τα κτίρια κοντά στο Καφέ Γυαλί.]

Μία ἀπὸ τὶς σημαντικὲς δράσεις, τοῦ πολεμικοῦ μας ναυτικοῦ, κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο, ἦταν αὐτὴ τοῦ βομβαρδισμοῦ τῶν ἰταλικῶν θέσεων στὴν Βόρειο Ἤπειρο.
Μία Βόρειο Ἤπειρο ποὺ διαρκῶς ἀπελευθέρωνε ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς καὶ διαρκῶς παρέμενε στὰ χέρια αὐτῶν ποὺ τὴν ὑπεξαίρεσαν.
Ἡ συμμετοχὴ τοῦ πολεμικοῦ μας ναυτικοῦ σαφῶς καὶ στάθηκε καθοριστικὴ στὴν γενικοτέρα ἀμυντικὴ θέσι τῶν Ἑλληνικῶν δυνάμεων, ἰδίως τὶς πρῶτες ἡμέρες τοῦ πολέμου. Συνέχεια