Εἶναι κτήνη τελικῶς!
Καὶ εἶναι ὅλοι τους!
Στὴν χθεσινή μου σημείωσι, μὲ τίτλο:
ἔγραφα πὼς ἡ λογικὴ τῆς γενοκτονίας ἦταν νὰ προκαλέσῃ συνθῆκες σόκ, πρὸ κειμένου νὰ τρομοκρατήσῃ, νὰ ἀκινητοποιήσῃ καὶ τελικῶς νὰ ὁμογενοποιήσῃ μίαν κοινωνία. Κι ἐπέτυχε!!!
Το τραγικό τέλος του στις απάνθρωπες αυστριακές φυλακές
Τα οστά του λέγεται ότι εστάλησαν από την Ρουμανία στην Αθήνα, κι έμειναν για δύο χρόνια στα αζήτητα στο τελωνείο του Αεροδρομίου Ελληνικού!
Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
[email protected]
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, Ποντιακής καταγωγής πρίγκιπας, γιος και εγγονός ηγεμόνων της Μολδοβλαχίας, στρατηγός του τσαρικού στρατού, αρχηγός της Φιλικής Εταιρίας και πολιτικός αρχηγός της Επαναστάσεως του 1821, υπήρξε απο τις πιο τραγικές και συνάμα ιερές μορφές του αγώνα.
Εγκατέλειψε μια σπουδαία καριέρα και ζωή που θα ζήλευαν πολλοί, διέθεσε την προσωπική και οικογενειακή Συνέχεια
Επιμέλεια κειμένου Ρίκη Ματαλλιωτάκη
Θὰ χρησιμοποιήσω τὸ πασιφανὲς ἐρώτημα ὡς τίτλο, διότι εἰλικρινῶς, ἔχω διαβάσῃ πάρα πολλά, ἀλλὰ οὐδὲ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ μὲ ἔπεισε ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐὰν ἦταν, ἤ ὄχι, δολοφόνοι τοῦ κυβερνήτου οἱ Μαυρομιχαλαῖοι.
Ἔχω ἀρκετὲς φορὲς καταθέσῃ ἀναφορὲς γιὰ τὶς πράξεις τοῦ Πετρόμπεη, ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως πράγματι ἔκανε κινήσεις κατὰ τοῦ κοινοῦ ἀγῶνος στὴν διάρκεια τῆς ἐπαναστάσεως. Αὐτὲς ὅμως οἱ πράξεις του δὲν τὸν χαρακτηρίζουν ὥς προδότη. Ἦταν κοτζάμπασης καὶ οἱ κοτζαμπάσηδες εἶχαν συγκεκριμένο ῥόλο ἐκείνην τὴν περίοδο. Τὸ ὅ,τι κι αὐτός, ἀλλὰ καὶ τόσοι ἄλλοι ὅμοιοί του, ξεπέρασαν τὶς ὅποιες πεποιθησιακές τους καταβολὲς καὶ συνέδραμαν στοὺς ἀγῶνες εἶναι πρὸς τιμήν τους. Ἐπὶ πλέον βέβαια αὐτῆς τῆς διαπιστώσεως πρέπει νὰ συνυπολογίσουμε πὼς ὁ υἱός του ἦταν ὅμηρος στὴν Πόλι.
Τέλος, ὅλη ἡ οἰκογένεια τῶν Μαυρομιχαλαίων ἐστήριξαν μὲ ὅλες τους τὶς δυνάμεις τοὺς ἀγῶνες.
Συνέχεια
Πλατεία Γαργαρέττας, Βεΐκου 57. Στὸ σπίτι αὐτό, ποὺ σώζεται ἀκόμη (πιθανῶς ὄχι γιὰ πολύ – φωτ. 11-5-2013), κατοικοῦσε ἡ νεαρὴ ἡρωίδα Ἡρὼ Κωνσταντοπούλου, ἡ μαθήτρια τοῦ Γ’ Γυμνασίου Θηλέων, ἡ ὁποία ἐκτελέστηκε ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς στὶς 5-9-1944, σὲ ἡλικία 17 έτῶν. Ἐκεῖ παρὰ δίπλα μένω κι ἐγὼ μιὰ ζωή, ἀλλὰ μόλις προσφάτως τὸ ἔμαθα, ἀπὸ τὸ βιβλίον τῆς Μάρως Βουγιούκα καὶ τοῦ Βασίλη Μεγαρίδη, «Κουκάκι-Φιλοπάππου-Γαργαρέττα», ἐκδ. Φιλιππότη. Στὶς πόλεις μας Συνέχεια 
Τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία θέλω νὰ μοῦ τὴ βάλουν μαζύ μου στὸν τάφο..
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ…
Ἡ Ῥῷ ἢ Ῥώγη ἢ Ῥοπή, ὅπως τὴν ἀναφέρουν διάφοροι χάρτες ἢ παλαιὰ βιβλία, εὑρίσκεται 4 μίλια δυτικὰ ἀπὸ τὸ Καστελλόριζο καὶ σὲ ἀπόσταση 12 μιλίων ἀπὸ τὶς τoυρκικὲς ἀκτές. Εἶναι τὸ πρῶτο νησάκι ποὺ βλέπει ὁ ἐπισκέπτης ἀπὸ τὸ πλοῖο λίγο πρὶν φθάσῃ στὸ νησὶ προερχόμενος ἀπὸ τὴν Ῥόδο, μὲ τὴν Ἑλληνικὴ σημαία νὰ ἀνεμίζῃ καὶ τὸ Κάστρο νὰ δεσπόζῃ στὸ μέσον καὶ ὑψηλά, σὰν μάρτυρας μιᾶς μακρᾶς Ἱστορίας πολυκύμαντης ἀλλὰ ὄχι ξεχασμένης. Συνέχεια
