Νὰ μᾶς ζήσουν….

Νὰ μᾶς ζήσουν....Οὐδέποτε εἶχα πρόβλημα μὲ τὶς ἐρωτικὲς προτιμήσεις τῶν γύρω μου…
Οὐδέποτε μὲ ἀπησχόλησε τὸ πῶς, ποῦ, γιατὶ κάποιος ἀπολαμβάνει τὸ ὁ,τιδήποτε…
Μόνον μὲ ἕνα ζήτημα εἶχα πάντα θέμα…
Ἀρνοῦμαι νὰ μοῦ ἐπιβάλουν ὀπτικὲς ἄλλων.
Ἀρνοῦμαι νὰ μοῦ ὑποδεικνύουν τὸ πῶς θὰ διαβιῶ.
Ἀρνοῦμαι νὰ παρακάμπτουν κάποιοι τοὺς νόμους τῆς Φύσεως καὶ νὰ θεωροῦν ἑαυτοὺς θεούς.

Μὲ τὸ ζόρι!… μὲ τὸ ζόρι ἡ ἐξαίρεση θὰ γίνει κανόνας.
Παγκόσμια εἴδηση , μόλις ὀλίγων λεπτῶν, ὁ γάμος δυὸ γυναικών… «Γαμπρός» καὶ νύφη μὲ ὄμορφα ρουχαλάκια καὶ τὸ σχόλιο τῆς «ἔγκυρης» DAILY MAIL …
«Τόσο γλυκὸ ζευγάρι!»…
Μᾶς χώνουν μὲ τὸ ζόρι ἀπὸ παντοῦ τὶς νέες «τάσεις» …
Κάποια στιγμὴ … θὰ συνηθίσουμε καὶ θὰ μᾶς φαίνονται ὅλα «φυσιολογικά».
Ἐδῶ θεωροῦμε φυσιολογικὸ νὰ μᾶς κυβερνᾶνε προδότες … δυὸ λεσβίες θὰ μᾶς ἐντυπωσιάσουν;

«Σίγμα»

Σκληρός ὁ «Σίγμα»;
Ὄχι… Ἀλλὰ δὲν βαριέστε…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ὁ πόλεμος εἶναι ἀλλοῦ…

Φιλονόη

(Visited 7 times, 1 visits today)




Leave a Reply