Πόλις ἀδελφή

Πόλις ἀδελφήΧρόνια τόσα, πόλη – ἀδελφή!
Πόλη μὲ τὰ λερὰ δρομάκια! Καὶ μὲ τὸ λερό σου ποτάμι.
Τὸ κίτρινό σου ποτάμι ποὺ παρασύροντας τὶς ἀναμνήσεις, μοῦ ἔδειχνε τὸν βυθό!

Χρόνια τόσα, πόλη – ἀδελφή!
Πόλη μὲ τὰ λερὰ δρομάκια! Καὶ μὲ τὰ λερά σου πεζοδρόμια, ποὺ μὲ σκότωναν!
Μὲ τὰ χέρια στὶς τσέπες τοῦ χιλιομπαλωμένου ὀνείρου,
ὀργώνοντας μὲ τὴν βλέψη τὴν πλάτη τοῦ καλντεριμιοῦ, πόλη γινόσουν χοάνη!
Χρόνια τόσα, πόλη – ἀδελφή!
Πόλη μὲ τὰ λερὰ δρομάκια! Σὲ περπάτησα πάλι.
Ἀλλὰ δὲν ἔπρεπε. Ἡ ἀγκάλη μου δὲν σὲ χώρεσε!
Χρόνια τόσα, πόλη – ἀδελφή!
Δὲν ξέρω σὲ ποιά πόλη θὰ πεθάνω! Ἄμποτε νὰ μὴν μὲ ἀγκαλιάσῃ τὸ χῶμα σου!
(Visited 12 times, 1 visits today)




Leave a Reply