Ένα πρωί στη λίμνη, ο σύζυγος επιστρέφει μετά από πολλές ώρες ψαρέματος και παίρνει έναν υπνάκο στο φορτηγάκι.
Η σύζυγος, αν και δεν γνωρίζει τη λίμνη, αποφασίζει να πάει μια μικρή βόλτα με τη βάρκα του.
Χωρίς να απομακρυνθεί πολύ, διαλέγει ένα σημείο που της φαίνεται ωραίο, ρίχνει την άγκυρα και ξεκινάει να διαβάζει το βιβλίο της. Μετά από λίγο έρχεται ένας αστυνομικός, σταματάει τη βάρκα του δίπλα στην δική της και της λέει : Συνέχεια
‘ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ
ΑΝΤΙ[. . .]ΟΥ
ΧΑΙΡΕ’
Ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης, στρατιωτικός και πολιτικός.
Ο Δημήτριος Πλαπούτας γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1786 στην Παλούμπα Αρκαδίας και ήταν δευτερότοκος γιος του κλεφταρματολού Νικόλα – Κόλια Πλαπούτα από τον Σουλιμά Μεσσηνίας. Νεαρότατος έγινε αρματολός και σε ηλικία 17 ετών παντρεύτηκε τη Στεκούλα Κολοκοτρώνη, ανιψιά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, με τον οποίο ταύτισε τον πολεμικό του βίο και τις πολιτικές του θέσεις.
Το 1811, καταδιωκόμενος από τους Τούρκους, κατέφυγε στα Επτάνησα, όπου υπηρέτησε στον Αγγλικό Στρατό ως λοχαγός. Τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στο χωριό και ανέλαβε καπόμπασης στους Δεληγιανναίους. Το 1819 κατέφυγε και πάλι στα Επτάνησα, αφού κατηγορήθηκε για φόνο Τούρκου στην Αλωνίσταινα. Στη Ζάκυνθο μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.
Έξι μεταλλωρύχοι εργάζονται σε μια πολύ βαθειά σήραγγα και βγάζουν ορυκτά από τα έγκατα της γης. Ξαφνικά, μια κατολίσθηση φράζει την έξοδο της σήραγγας και τους απομονώνει από τον έξω κόσμο. Μόλις γίνεται αυτό, με μια γρήγορη ματιά, χωρίς να πουν λέξη, εκτιμούν την κατάσταση. Είναι όλοι τους πολύ έμπειροι και καταλαβαίνουν αμέσως πως το μεγάλο πρόβλημα θα είναι το οξυγόνο. Αν κάνουν ό,τι πρέπει, τους μένουν τρεις, το πολύ τρεισήμισι ώρες αέρα.
Ο κόσμος απέξω ξέρει πως είναι εκεί εγκλωβισμένοι, μια τέτοια κατολίσθηση όμως σημαίνει ότι θα πρέπει να ανοίξουν τη σήραγγα από την αρχή για να κατέβουν να τους βρουν. Θα προφτάσουν πριν τους τελειώσει ο αέρας;
Οι έμπειροι μεταλλωρύχοι αποφασίζουν πως πρέπει να εξοικονομήσουν όσο Συνέχεια
«Σφαγὲς τῆς Χίου», Ferdinand Victor Eugène Delacroix
Ὁ 19ος αἰῶν ἦταν γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ σημαντικότερη περίοδος τῆς νεότερης ἱστορίας της. Ἦταν ὁ αἰῶν τῆς Ἀπελευθέρωσης καὶ τῆς ἀνοικοδόμησης τοῦ νεοσύστατου Ἑλληνικοῦ Κράτους.
Τὰ μεγάλα ἱστορικὰ γεγονότα ἀποτέλεσαν τὸ ἀντικείμενο ὄχι μόνο τῶν εἰδικῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς Τέχνης, ποὺ μὲ τὸν δικό της μοναδικὸ τρόπο «ἐρμήνευσε» τὶς σημαντικότερες στιγμὲς τῆς νεοελληνικῆς ἱστορίας.
Τὸ 1823 ὁ Ντελακρουᾶ (Ferdinand Victor Eugène Delacroix (26/4/1798 – 13/8/1863)ζωγράφισε τὶς Συνέχεια
Μία φωτογραφία ποὺ μοῦ ἄρεσε πάρα πολὺ καὶ ποὺ μοῦ ‘eθύμισε ἡρωϊκὲς στιγμὲς ἀγώνων ἀπὸ ἄλλες ἐποχές.
Ἄλλως τέ, οἱ Κρῆτες, καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἱστορίας τους στιγμὴ δὲν ‘eστάθηsαν ὑπὸ κάποιον ζυγό.
Πάντα ‘eπάλευαν μὲ θεριά…
Μὰ ὅπως λέει κι ὁ Μακρυγιάννης, τρῶν, τρῶν μὰ πάντα μένει καὶ μαγιά…
Ἔτσι καὶ μὲ αὐτούς…
Θεριὰ τὰ ἔβαλαν μαζύ τους…
Ἔφαγαν, ἔφαγαν, ἔφαγαν… Μὰ πάντα ἔμενε μαγιὰ γιὰ νὰ ἀντιβγῇ καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ κάθε νέον κίνδυνο…
Συνέχεια
