Mαρμάρινο ἀναθηματικό ἀμφίγλυφο ἀνάγλυφο, ἀπό τό Nέο Φάληρο Ἀττικής, γύρω στό 410 π.X. Στή μία πλευρά ἀπεικονίζεται ἡ ἀρπαγή τῆς Nύμφης Bασίλης ἀπό τόν ἣρωα Ἒχελο. Tό τέθριππο ἂρμα, στό ὁποίο ἐπιβαῖνει τό ζεῦγος, ὁδηγεῖ ὁ Ἐρμῆς. Στήν ἂλλη πλευρά τοῦ ἀναγλύφου τό κέντρο τῆς παραστάσεως καταλαμβάνει ὁ κερασφόρος Kηφισσός. Ἀπεικονίζονται στὀ ἂκρο ἀριστερά ἡ Άρτεμις καί ἓνας θεός καί δεξιά ἀπό τόν Kηφισσό τρεῖς Nύμφες.
ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ

Ὅλοι οἱ λαοὶ στὸν πλανήτη ἔχουν νὰ καταδείξουν μίαν συγκεκριμένη συμπεριφορά. Μίαν στάσι ζωῆς τέτοια ποὺ τοὺς ἐχαρακτήρισε ἢ ἀκόμη καὶ τοὺς χαρακτηρίζει στὴν πορεία τῶν αἰώνων. 

Ἕνας λαὸς ὅμως μόνον ἔδωσε. Οὐδέποτε πῆρε. Μόνον ἐμοιράσθηε τὰ «ἔχη» του. Οὐδέποτε ἅρπαξε. 

Στὸ κείμενον ποὺ θὰ παραθέσω (καὶ τὸ ὁποῖον μοῦ ἔφερε ὁ ἀγαπητός φίλος Ἀλέξανδρος) ἔχω μίαν μικρὰ ἔνστασι. Ἡ ἔνστασίς μου ἀφορᾷ στὸν Ἀλέξανδρο. Δὲν θεωρῶ πὼς ἔπραξε «ἑλληνικῶς» μὲ τὴν ἐκστρατεία του. Ἴσως κάποιοι Συνέχεια →