Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Λευκάς)

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος.Λευκάς. Ἡ ὁμηρικὴ νῆσος Ἰθάκη τοῦ Ἰονίου πελάγους.

Λευκὰς                    Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου                   §
Λ Λαερτιάδεω                          384
ε ἕδος                                       181                                        3
υ ὑπέρτατον                            649                                        1
κ κεῖται                                     351                                      Συνέχεια

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Δάφνη)

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος.Δάφνη. Νύμφη τῶν δασῶν, τὸ ἱερὸν δένδρον τοῦ θεοῦ Φοίβου Ἀπόλλωνος.

Δάφνη                         Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου                        §
Δ δένδρεον                      153  
ά Ἀπόλλωνος                    86      
φ Φοίβου                        672               Συνέχεια

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Δελφοί)

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος.Δελφοί. Ἡ προομηρικὴ Πυθώ, τὸ μαντεῖον τοῦ Ἀπόλλωνος.

Δελφοὶ               Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου             §
Δ δάφνην                            150
ε ἐσθίουσα                         254
λ λέγει                                  388                        ΙΙΑ2β
φ Φοίβου                           672
ο Ὄσσαν                            482                            2
ὶ ἱέρεια                                312 Συνέχεια

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Ἑλλάς)

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος.(Προσπάθεια ἐτυμολογίας.
Κρατῶ τὸ «κωδικοποιημένον» κι ἀφήνω στὴν κρίσιν σας τὰ ὑπόλοιπα. Πάντως εἶναι σεβαστὴ ἡ προσπάθεια καὶ πρέπει νὰ τὴν τιμήσουμε!!!

Φιλονόη)

ΕΛΛΑΣ. Ἡ χώρη τῶν Ἑλλήνων.

ΕΛΛΑΣ                                     Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου                                §
Ἑ ἐπώνυμον                                     244
λ λάβε (ἔλαβε)                                   585                                                  Α1β – 2 – 3
λ λαοῦ                                                38                                            72 – α – β – 1 – α – β
ὰ Ἀχιλλῆος                                         119
ς Σπερχειοῦ                                       592                                                     1

«Ἔλαβε τὸ ἐπώνυμον (ἡ Ἑλλὰς) ἐκ τοῦ λαοῦ τοῦ Ἀχιλλέως τοῦ Σπερχειοῦ.»

Πρωΐα. Ἐπίτομον ἐγκυκλοπαιδικὸν λεξικόν. ΕΛΛΑΣ, σελὶς 734, διασκευή.
«Τὸ ὄνομα Ἑλλὰς ἐμφανίζεται πρῶτον παρ᾿ Ὁμήρῳ ὡς δηλωτικὸν μικροῦ τμήματος τῆς Ἀχαΐας Φθιώτιδος, ἀπ᾿ αὐτοῦ δὲ ἐπεξετάθη πιθανῶς κατὰ τὸν η΄ αἰ. ἐφ᾿ ὁλοκλήρου τοῦ τμήματος τῆς ἑλληνικῆς χερσονήσου, …………………………………..» Συνέχεια

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Μακεδών)

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος.Μακεδών. Ὁ Ἕλλην κάτοικος τῆς Μακεδονίας.

Μακεδὼν            Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου       §
Μ Μάγνητος                         402
α ἀδελφεὸς                            12
κ κούρης                             370                        β
ε ἔκγονος                             197 Συνέχεια

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Μυκῆναι)

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος.Μυκῆναι. Ἡ ἀκρόπολις τοῦ κράτους τοῦ Ἀγαμέμνονος.

Μυκῆναι                Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου              §
Μ μέγαρον                           408                                δ
υ ὑψηλὸν                             657
κ Κύκλωπες                        379
ῆ ἤραρον                               93                               Α2
ν νόσφι                                 446                               1
α Ἄργεος                               95                           1α – β
ι ἱπποβότοιο                       321  Συνέχεια