Ὅταν ἀμφισβητοῦμε τὸν ἑαυτόν μας…

Οἱ περισσότεροι ἀμφισβητοῦμε τὸν ἑαυτὸ μας κατὰ καιρούς…
Ὁρισμένοι μάλιστα τὸν ἀμφισβητοῦν τόσο ἔντονα, τόσο ποὺ πολλὲς σχέσεις, ποὺ δεν ἐπρόκειτο νὰ διαλυθοῦν, ἐκλονίσθησαν ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ φοβόταν τόσο πολύ. Συνέχεια

Ἡ ὀμορφιὰ κάθε ἀνθρώπου…

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι θεωροῦν ὄμορφους τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ ὄχι τοὺς ἑαυτούς τους.
Ὅμως ὁ κάθε ἄνθρωπος ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὸ πνεῦμα, μὲ σκοπὸ νὰ εἶναι ἀληθινὰ ὄμορφος. Συνέχεια

Ἀριστοτέλης, «Μετὰ τὰ Φυσικά». (Ἀπόσπασμα)

Ὁ Νοῦς νοεῖ τὸν ἑαυτὸν του ὡς κράτιστος καὶ ἡ νόησὶς του εἶναι τῆς νοήσεως νόησις.

Δημιουργοῦνται ὁρισμέναι ἀπορίαι σχετικῶς μὲ τὸν νοῦν, διότι θεωρεῖται βέβαιον ὅτι εἶναι τὸ θεϊκότερον τῶν φαινομένων, ἡ ἀπορία ὅμως ποὺ προκύπτει εἶναι εἰς ποίαν κατάστασιν θὰ πρέπη νὰ εἶναι οὕτος διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἔχῃ τοιοῦτον χαρακτήρα, δημιουργεῖ ὁρισμένας δυσκολίας.
Διότι ἐάν δὲν νοεῖ τίποτα, τότε εἰς τὶ θὰ ἔγκειται τὸ ἰερὸν μεγαλεῖον του, ἐφ᾿ ὅσον θὰ ὁμοιάζῃ ὡς κοιμώμενος. Ἐὰν, δὲ, νοεῖ, ἀλλὰ ὡς ὅργανον ἄλλου, τὸτε, δεδομένου ὅ,τι ἀποτελεῖ τὴν οὐσίαν του δὲν εἶναι ἡ νόησις ἀλλὰ ὁρισμένη δύναμις, δὲν θὰ εἶναι ἡ ἀρίστη οὐσία, καθὸ ἡ ἀξία του ἔγκειται εἰς τὴν νόησιν. Ἀκόμα, εἶτε ἡ οὐσία του εἶναι νοῦς εἶτε νόησις, τὶ εἶναι αὐτὸ ποῦ νοεῖ; Διότι ἤ νοεῖ τὸν ἑαυτὸν του, ἤ κάτι ἄλλο, ἐὰν νοεῖ κάτι ἄλλο, τὸτε ἤ (νοεῖ) πάντα τὸ ἴδιο πρᾶγμα, ἤ κάτι διαφορετικόν.
Συνέχεια

Ἡ σημαία μας ἁπλῶς συμβολίζει …ΕΜΑΣ!!!

Πατρίδα, έθνος κλπ σημαίνει άνθρωποι. «Πατρίδα είναι ο λαός». Άνθρωποι. Πάντα άνθρωποι είναι.

Η σημαία μας συμβολίζει ανθρώπους.
Συμβολίζει τους πριν από μας, εμάς, και τους μετά από μας Έλληνες. Ανθρώπους. Έλληνες ανθρώπους. Χωρίς ανθρώπους δεν υπάρχει ούτε πατρίδα, ούτε έθνος, ούτε χρειάζεται καμμιά σημαία να συμβολίσει τίποτε.

Η σημαίας μας είναι το σύμβολο μιας διακριτής ομάδας ανθρώπων, των Ελλήνων, που κινούνται στον ιστορικό χρόνο. Συμβολίζει την ιστορική και κοινωνική πορεία των Ελλήνων. Συμβολίζει αυτό που λέμε ελληνικότητα.

Συνέχεια

Μινωϊκὴ Κυδωνία.

Μιὰ πόλις μέσα στὴν σύγχρονο πόλι.

Ἡ σύγχρονος πόλις τῶν Χανίων εἶναι ἱδρυμένη πάνω στὴν μινωϊκὴ πόλι πού, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸ 1400 π.Χ., θεωρεῖται ὅτι ὀνομάζετο Κυδωνία ἤ ku–do–ni–ja σὲ κνωσσιακὲς πινακίδες τῆς Γραμμικῆς Β´ γραφῆς.

Κατὰ τὴν παράδοσι ἦταν μιὰ ἀπὸ τίς τρεῖς πόλεις ποὺ ἵδρυσε ὁ Μίνως στὴν Κρήτη: Κνωσσός, Φαιστός, Κυδωνία (Διόδωρος Σικελιώτης V, 78.2).

Οἱ ἀνασκαφὲς τῶν τελευταίων σαράντα χρόνων ἔχουν φέρει στὸ φῶς σημαντικὰ λείψανα τοῦ μινωϊκοῦ οἰκισμοῦ στὸν λόφο Καστέλλι καὶ στὴ γειτονικὴ συνοικία Σπλάντζια, στὴν Παλιὰ Πόλι.

Συνέχεια

Τεχνολογία ΔΙΧΩΣ πνευματικότητα.

Τὸ μεγάλο «δυστύχημα» τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι πὼς ἀνεπτύχθη τεχνολογικῶς χωρὶς παράλληλα νὰ ἐξελιχθῇ πνευματικῶς…
Μόνο ἡ ἐπιστροφὴ στὴν βάσι, δηλαδὴ στὸ Ἑλληνικὸ Ἰδεῶδες εἶναι αὐτό που θὰ ἀποκόψη τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν βαρβαρότητα . Συνέχεια