«Ὁ θεὸς ἔβαλε τὴν ὑπογραφή του γιὰ τὴν λευτεριὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν τὴν παίρνει πίσω…» εἶπε ὁ Γέρος μας τότε.
Ὁ θεός, σὲ κουβέντες εὑρίσκετο μὲ τὸν Γέρο μας. Ὁ δικός του θεός. Αὐτὸς ποὺ τοῦ ὑπαγόρευε νὰ στηλώνῃ τὰ πόδια γερὰ καὶ νὰ στήνεται μὲ λιγοστὰ παλληκάρια ἔξω ἀπὸ τὴν Τριπολιτσᾶ ἢ νὰ κερδίζῃ μᾶχες ἒκ τοῦ μὴ ὄντος ὅπως στὸ Βαλτέτσι καὶ στὰ Δερβενάκια.Ἒκ τοῦ μή ὄντος ἔγραψα; Λάθος!
Ὁ Συνέχεια
«Ἀλλὰ ἔχουμε κι ἐμεῖς τοὺς ἥρωές μας…..»
Γράφει ὁ Μεχμὲτ Ἰμᾶμ….
Συγκλονιστικόν! Ὀφείλουμε νὰ τὸ διαβάσουμε ὅλοι μας! Συνέχεια
Ὁ Νικήτας ἦταν πάντα ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους μου ἥρωες. Ἀπὸ τὰ πρόσωπα ποὺ πάντα ἐθαύμαζα γιὰ τὴν ἀκεραιότητα, τὸν ἄδολον πατριωτισμό τους καὶ τὸἦθος τους.
Γνωρίζουμε φυσικὰ πὼς πέθανε πάμπτωχος. Αὐτὸ ποὺ δὲν γνωρίζουμε εἶναι τὸ ποῦ εἶναι ὁ τᾶφος του.
Ἦταν λοιπόν τόσο ἀσήμαντος ὥςτε νά μήν ἐνδιαφερθῇ κανεῖς πρό κειμένου νά βάλῃ ἕνα σημάδι; Τί στό καλό; Γιὰ τὸν Νικηταρᾶ μιλᾶμε.
Ἀναζητῶντας λοιπὸν κάποιο στοιχεῖο γιὰ τὸν τάφο τοῦ Νικήτα ἔπεσα στὸ παρακάτω ἄρθρον τοῦ Ἀγγέλου Συνέχεια
Νεαρή Ελληνίδα, Χαλκογραφία, C. L. Eastlake, London, 1848.
Γράφοντας μόνον γιὰ τοὺς ἥρωες τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, ἔχουμε ξεχάσει τοὺς μικροὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνες ποὺ ἔδιδαν οἱ ἀνώνυμες γυναῖκες.
Αὐτοὺς τοὺς ἀγῶνες ποὺ δίχως τους δὲν θὰ ὑπῆρχαν καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ γνωστοί, ποὺ ὁδήγησαν στὴν ἀπελευθέρωσιν.
Σήμερα εἶναι μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἐορτὲς τοῦ Ἔθνους τῶν Ἑλλήνων.
Σήμερα τιμοῦμε τοὺς μεγάλους ἀγῶνες τῶν προγόνων μας γιὰ τὴν ἀνάκτησιν τῆς Ἐλευθερίας!
Σήμερα ὅλοι οἱ Ἕλληνες, συνειδητοποιημένοι καὶ μή, ῥίχνουμε μίαν κλεφτὴ ματιὰ στὴν ἱστορία καὶ στοὺς ἥρωες μας!
Μία ἐνδιαφέρουσα προσέγγισις γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ καπετᾶν Ζαχαριᾶ Μπαρμπιτσιώτη.
Ὁ Ζαχαριᾶς ἦταν ὁ καπετάνιος-δάσκαλος τοῦ Κολοκοτρώνη.
Ἰδιαιτέρως σεβαστὸς στὸν Μοριᾶ καὶ σίγουρα ἀπὸ τὰ πρόσωπα ποὺ διεδραμάτισαν σημαντικότατον ῥόλο κατὰ τοὺς πρὸἐπαναστατικοὺς χρόνους.
Συνέχεια
