Γράφει ο Δημήτρης.
Δέν ξέρουμε;
Δέν ἀντιλαμβανόμαστε;
Δέν τούς βλέπουμε νά γυρνοῦν δεξιά κι ἀριστερά καί νά μᾶς παρουσιάζουν θρασύτατα τίς φᾶτσες τους;
Δέν ἀναγνωρίζουμε τούς στόχους τους;
”Ας λέγω σας, ε παιδία, ντο έντον ση Ρουσίαν
το μιλλέτ ετοπλάεψαν άμον κωσσους πουλία.
Τη Ουζμπεκιστάν Ουράλια Καζαχστάν τα δρόμια έρημα ν’ απόμενε
έφαγαν το καρδόπον μου και ολίγον επέμνε.”
Με αυτούς τους στίχους από ένα ποντιακό ποίημα θα ξεκινήσουμε μαζί το οδοιπορικό στη Σοβιετική Ρωσσία. Εκεί που στις αρχές έως τα μέσα του αιώνα μας διαδραματίστηκε ο διωγμός και η γενοκτονία των Ελλήνων Ποντίων της Κριμαίας και του Καυκάσου. Μια περιοχή στην οποία η καρδιά του Ελληνισμού χτυπούσε για αιώνες αφού οι πρώτες ελληνικές αποικίες που ιδρύθηκαν στην περιοχή αυτή χρονολογούνται από τον 6ο αιώνα π.Χ. Μέχρι και σήμερα αν πάτε μια βόλτα προς την περιοχή εκείνη, οι αρχαίες πόλεις των Ελλήνων βρίσκονται βυθισμένες μέσα στο νερό, μαρτυρώντας ότι και από εκεί κάποτε πέρασε το ένδοξο γένος των Ελλήνων. Αυτούς τους Έλληνες λοιπόν, με κατηγορίες ανυπόστατες ο πατερούλης Στάλιν μαζί με τον συνεργό του Μπέρια τους οδήγησαν στις ερήμους του Καζακστάν και του Ουζμπεκιστάν με σκοπό να αφανίσουν και να εκμηδενίσουν τον Ελληνισμό της Ρωσσίας. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν…..
Στη φωτογραφία εικονίζεται μια κατοικία δύο δωματίων που βρισκόταν στην αρχαία πόλη
Φαντάζομαι πὼς κι αὐτὸ τὸ εὕρημα θὰ εἶναι Θρακικό
Είναι γεγονός ότι οι Αρχαίοι Έλληνες φυσικοί φιλόσοφοι πέτυχαν μία σύλληψη του κόσμου που διαφέρει από τις σύγχρονες μας παραστάσεις της φυσικής επιστήμης μόνο ως προς την έλλειψη της σαφούς και ακριβούς διατυπώσεως των φυσικών φαινομένων, η οποία μόνο ύστερα από τη μεγάλη ανάπτυξη των μαθηματικών επιτεύχθηκε. Είναι αποκλειστικό προνόμιο των Αρχαίων Ελλήνων σοφών η συγκρότηση των φυσικών επιστημών σε αυτόνομο κλάδο της γνώσεως.
Ἔχουμε μάθει ἤδη πὼς ταξείδευαν πρὸ τοὐλάχιστον 130.000 ἐτῶν σὲ ὅλον τὸν πλανήτη.
Ἔχουν βρεθεῖ παντὸς εἴδους ἀποδείξεις σὲ κάθε μεριὰ τοῦ πλανήτου, ποὺ μόλις τὰ τελευταῖα χρόνια ἀρχίζουν νὰ συνδυάζονται μεταξύ τους καὶ νὰ λύνουν τοὺς γρίφους ποὺ ἀντιμετωπίζαμε.
Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὅμως ἡ ἐπίσημος ἱστορία πάει ἀργά… Πολὺ ἀργά…
Ἴσως κάποτε νὰ καταφέρουμε νὰ μάθουμε τὰ πάντα γιὰ τοὺς ἀκριβοὺς αὐτοὺς προγόνους μας!
