Θὰ ἦταν χρήσιμος ἕνας καλὰ στοχευμένος μετεωρίτης

Ἐπεθύμησα πολὺ τὴν ἐτησία βεγγέρα στὸ Νταβὸς —ὅπου χαριεντιζόμενοι, οἱ πλουσιότεροι ἐπιχειρηματίες, πολιτικοὶ καὶ καλλιτέχνες τοῦ κόσμου, ποὺ κατέχουν πλοῦτο ὅσο οἱ φτωχότεροι 4.000.000.000 ἄνθρωποι στὴν Γῆ, μαζὺ οἱ τραπεζίῖτες τους καὶ τὸ ἀκαδημαϊκὸ προσωπικό τους, θὰ ἀναρωτηθοῦν ξανά: τί συμβαίνει, ἄραγε, κι ὁ πλανήτης ὁμοιάζει χαλασμένος;

Συνέχεια





Χριστουγεννιάτικος παραλογισμὸς

Στὸ ὄνομα τῆς παγκοσμιοποιήσεως καὶ τοῦ ἐξευτελισμοῦ τῶν Χριστουγέννων, σὲ ἕνα βῆμα πρὶν τὴν ἰσλαμοποίηση ὁ Φιλίππου, δήμαρχος Καλυβίων σπατάλησε χρήματα τῶν δημοτῶν γιὰ τὴν τοποθέτηση ἑνὸς ἐκτρώματος στὸ Λαγονήσι στὴν εἴσοδο τῆς Λ. Καλυβίων.
Ἕνα κόκκινο χριστουγεννιάτικο δένδρο.
Συνέχεια





Δὲν μᾶς ἀπειλεῖ κάποιος ἐμφύλιος!!!

Κατ’ ἀρχάς, γιὰ λόγους ἐννοιολογικοὺς καὶ μόνον, καλὸ εἶναι νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς οὐδέποτε στὸν τόπο μας ὑπῆρξε ἐμφύλιος., κατὰ τὴν σύχρονο ἱστορία. Ἐμφύλιος σημαίνει κυριολεκτικῶς ὁ πόλεμος μεταξὺ μελῶν τῆς αὐτῆς φυλῆς. Ἐμεῖς ὅμως δὲν πάσχουμε ἀπὸ κάτι τέτοιο, ἐφ΄ ὅσον, ἀπὸ πλευρᾶς φυλετικῆς, εἴμαστε τὰ πάντα, ποὺ συγκροτοῦν τὸ (κατ’ ἐπίφασιν) Ἔθνος τῶν Ἑλλήνων. Στὴν πραγματικότητα ὅμως ἀκριβῶς διότι παραμένουμε ἀπόγονοι πολλῶν ἐλληνικῶν φύλων, ὁποιαδήποτε πολεμικὴ σύγκρουσις δὲν συνιστᾶ ἐμφύλιο, παρὰ μόνον πόλεμο.
Ἀλλὰ καὶ ἐπ΄ αὐτοῦ πάλι, καλὸ εἶναι νὰ ξανά-βάλουμε τὰ πράγματα στὴν σωστή τους διάστασιν.
Ἐὰν κι ἐφ΄ ὄσον τελικῶς καταλήξουμε σὲ πολεμικές, μεταξύ μας, συγκρούσεις, αὐτὲς δὲν θὰ εἶναι ἐμφυλιοπολεμικές, ἀλλὰ σκέτο πολεμικές.

Συνέχεια





Θολοῦρες ἐγκληματικές…

Κάθισα κι ἐγώ, πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, σὲ ἕνα παγκάκι γιὰ νὰ διαβάσω μὲ τὴν ἡσυχία μου.
Βγαίνοντας ἀπὸ τὸ σπίτι μου καὶ περπατῶντας πρὸς αὐτὸν τὸν «μικρὸ παράδεισό» μου, ἔνοιωθα πὼς κάτι γύρω μου μὲ ἐνοχλοῦσα, ἀλλὰ ἀδυνατοῦσα νὰ τὸ προσδιορίσω. Μὰ ὅταν πιὰ ἔκατσα κάτω ἀπὸ τὰ πεῦκα γιὰ νὰ χαλαρώσω, ἡ αἴσθησις τῆς δυσφορίας μου, ποὺ διαρκῶς μεγάλωνε, μοῦ προκαλοῦσε αἴσθημα ἀσφυξίας… Ἔνοιωθα σὰν νὰ πνίγομαι… Κάτι μὲ ἐνοχλοῦσε πολύ, πάρα πάρα πολύ…

Κυττῶντας γύρω μου προσεκτικά, ἕναν χῶρο ποὺ γνωρίζω ἀπὸ παιδί, ἀδυνατοῦσα νὰ διακρίνω κάτι διαφορετικό. Μόνον μία ἀνεπαίσθητος αἴσθησις θολούρας μὲ ἐνοχλοῦσε. Μία θολούρα ποὺ ἂν καὶ δὲν μοῦ ἔκρυβε τὸν Ἥλιο, ἐν τούτοις περιῴριζε τὴν ἐπίδρασίν του ἐπάνω μου. Ἔστρεψα τὰ μάτια μου στὸν οὐρανὸ γιὰ νὰ ἀντικρύσω τὸ ἐνοχλητικότατον θέαμα δύο ἀεροπλάνων ποὺ πετοῦσαν ἀφήνοντας πίσω τους τὰ  ἀναγκαία «ἴχνη» ποὺ γεννοῦν τὰ γνωστά μας πλέον «πλέγματα»…

Συνέχεια





Δικαιωματισμὸς εἶναι ἡ ταφόπλακα τῶν κοινωνικῶν κατακτήσεων

11 Σεπτεμβρίου. Ἡμέρα μεγάλων γεγονότων.

Στὶς 11/9/1973 δολοφονεῖται ὁ ἐκλεγμένος πρόεδρος τῆς Χιλῆς Σαλβαδὸρ Ἀλιέντε καὶ ἐγκαθίσταται μία ἀπὸ τὶς πιὸ φρικτὲς δικτατορίες ποὺ ἐγνώρισε ὁ πλανήτης, αὐτὴν τοῦ Ἀουγκοῦστο Πινοσέτ.

Στὶς 11/09/2001 τρία ἐπιβατικὰ ἀεροπλάνα, ἔπεσαν ἐπάνω στοὺς διδύμους πύργους καὶ τὸ πεντάγωνο, σὲ μία σκοτεινὴ στιγμὴ τῆς ἱστορίας, μὲ ἔντονη τὴν ὀσμὴ τῆς συνωμοσίας, ποὺ ἐργαλειοποιήθηκε κατάλληλα γιὰ τὴν εἰσβολὴ τῶν ΗΠΑ στὸ Ἀφγανιστᾶν.
Συνέχεια





Θὰ τὴν φορέσῃς τελικῶς τὴν μπούργκα…

Ἐξωφρενικά σᾶς φαίνονται τά παρακάτω;
Καί… Ποῦ εἶσθε ἀκόμη…!!!

Κάποιους τοὺς βάζουν νὰ λειτουργήσουν ὡς λαγοὶ γιὰ νὰ σφυγμομετρήσουν τὴν κοινὴ γνώμη.
Σήμερα τοὺς ἐνοχλεῖ τὸ σουβλάκι… Θὰ δοῦν λοιπὸν τὴν ἀντίδραση τοῦ κοινοῦ κι ἀναλόγως θὰ προχωρήσουν στὴν ἑπομένη «ἐνόχληση» ὅπου θὰ ἀπαιτοῦν καὶ τὴν ποινικὴ δίωξη ὅσων δὲν συμμορφώνονται.
Ὅπως καὶ ἔκαναν ἤδη!
Συνέχεια