Βιβλιοπαρουσιάζουμε «τὸ Ναυτικὸ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων»

Τὸ βιβλιδάριον, ὅπως τὸ ἀποκαλεῖ ὁ κος Μιχαλόπουλος ποὺ συγγράφει, ἐξεδόθη ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Πελασγὸς τοῦ Ἰωάννου Γιαννάκενα μόλις πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων.

Πρόκειται γιὰ μίαν ἔρευνα σὲ βάθος, πάντα βάσει τῶν διασωθέντων στοιχείων, ποὺ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ γνωρίσουμε μετὰ ἀπὸ τόσους αἰῶνες τὸ πῶς ἀκριβῶς ἦσαν τὰ πλοία τῶν παππούδων μας. Συνέχεια





Διαδρομὴ ποὺ ἔφθασε στὸ τέλος της…

Εἶναι μερικὲς ἑβδομάδες ποὺ ἡ ἐπισκεψιμότης τῆς σελίδος μας ἔχει αὐξηθῆ ὑπερβολικῶς πολύ, ἀναλογικῶς πάντα μὲ τὰ ὅσα συνηθίζαμε νὰ βλέπουμε τὰ τελευταία χρόνια. Τοῦτο σημαίνει, πρακτικῶς, πὼς κάποιες (συνήθως παλαιότερες) σημειώσεις μας ἢ κάποια ἄρθρα μας ἢ τέλος πάντων κάποιες ἔρευνές μας ἔτυχαν μεγάλης δημοσιότητος, πέραν τοῦ συνήθους «ἀναγνωστικοῦ κοινοῦ» μας, τὸν τελευταῖο καιρό, πού, σὲ γενικὲς γραμμὲς εἶναι μᾶλλον συγκεκριμένο.
Ὅμως, παραλλήλως σημαίνει, μεγαλυτέρα εὐθύνη γιὰ ἐμέναν.

Ἡ ἐν λόγῳ κατάστασις ὅμως ἂν τί νὰ μὲ εὐχαριστήσῃ μὲ ὑπεχρέωσε νᾶ προβληματισθῶ σοβαρά, εἰδικῶς αὐτὴν τὴν περίοδο ποὺ διανύουμε διότι, ὡς γνωστόν, βαθύτατα πιστεύω πὼς δὲν εἶναι πλέον ἐποχὴ γιὰ νὰ διευρύνουμε τὶς (ἐγκυκλοπαιδικὲς καὶ εἰδησεογραφικές, κατὰ κύριον λόγον) γνώσεις μας καὶ νὰ ἑδραιώσουμε τὶς ἀπόψεις μας περὶ τοῦ τί πράγματι συμβαίνει στὴν χώρα, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἔπρεπε νὰ μᾶς ἔχη συμβῆ πρὸ πολλοῦ. Κατ’ ἐμὲ εἶναι μᾶλλον ἐποχὴ ἀνασυγκροτήσεώς μας, ἐπαναπροσδιορισμοῦ μας, ἐσωτερισμοῦ μας σὲ ἔναν βαθμό, «καθαρμοῦ»  μας, καί, ὁπωσδήποτε ἀποφάσεων καὶ ἐντατικοποιήσεως τῆς προετοιμασίας μας γιὰ ὅσα ἔπονται, παρὰ περίοδος ἐξακολουθήσεως τῶν ὅσων μάθαμε νὰ κάνουμε ἔως τώρα. Συνεπῶς τί ῥόλο θά μποροῦσαν νά παίξουν σέ μίαν, καθαρὰ ἀτομικὴ διαδικασία, ὅλα αὐτά πού γράφουμε ἐμεῖς; Καί γιατί νά μή μέ προβληματίσῃ αὐτὴ ὅλη ἡ νέα κατάστασις ἀπό τό νά μέ ἱκανοποιήσῃ;  Συνέχεια





Βιβλιο-πρόσκλησις γιὰ τὸ νέο ἔργο τοῦ κου Μιχαλοπούλου

Τὸ ἐρχόμενον Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου, στὶς 11:30 π.μ., στὴν παλαιὰ βουλή, θὰ παρουσιασθῆ τὸ νέο βιβλίο τοῦ κου Δημητρίου Μιχαλοπούλου: «Τὸ Ναυτικὸ τῶν Ἀρχαίων Ἐλλήνων», ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Πελασγός», Ἰωάννου Γιαννάκενα.

Συνέχεια





Βόρειος Ἤπειρος, μία κακοφορμισμένη πληγὴ ἀπὸ …ἑλληνόφωνες μαχαιριὲς (γ)

Κυριολεκτικῶς θρηνῶντας διάβασα ἕνα πρόσφατο δημοσίευμα τοῦ «Βαλκανικοῦ Περισκοπίου» καὶ ἀνεφώνησα, μὲ ὅλες μου τὶς δυνάμεις (γιὰ ἀκόμη μίαν φορά!!!), πὼς αὐτὸ τὸ μόρφωμα, τὸ Ἑλλαδοκαφριστάν, πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ τελειώσῃ καὶ νὰ ἐξαφανισθῇ ἀπὸ προσώπου γῆς. Οἱ δὲ σαλτιμπάγκοι τυχάρπαστοι ἐθελόδουλοι κουδουνισμένοι, μαζὺ μὲ τὰ κομματικά τους παρατρεχάμενα καὶ τοὺς ξερογλειφομένους παλαμοκροῦστες τους, νὰ ἐκδιωχθοῦν, ἐφ΄ ὅσον, πρωτίστως, μὲ τὶς δημεύσεις τῶν περιουσιῶν τους, θὰ ἀποζημιωθοῦν ἅπαντες ὅσοι ἐξ αἰτίας τους ὑπέστησαν μικρὲς ἢ μεγάλες ζημίες.
Βέβαια, θὰ μοῦ πεῖτε, πὼς ὁ θάνατος δὲν ἀποζημιώνεται.
Σωστά. Οἱ δολοφονίες καὶ οἱ γενοκτονίες δὲν ἀποτιμῶνται.
Σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἂς κρίνουν δικαστήρια (ὄχι βέβαια τὰ ὑπάρχοντα, ἀλλὰ ἄλλα, ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχουν συσταθῆ!!!)
Συνέχεια





Τὸ αἴνιγμα τῆς ἡμισελήνου

Τὸ αἴνιγμα τῆς ἡμισελήνου

Γράφει ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος

 

Ἂς ὑποθέσουμε πὼς κάποιος ἀπὸ ἐμᾶς εὑρίσκεται στὴν Κωνσταντινούπολη. Τί θὰ δῆ; Κάτι πολὺ περίεργο: Παντοῦ, μὰ παντοῦ κυματίζει ἡ κόκκινη σημαία τῶν Τούρκων μὲ τὸ μισοφέγγαρο καὶ τὸ ἀστέρι. Συνέχεια





Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὸ «Λαμόγια χωρὶς χακί».

Πρὸ μερικῶν λοιπὸν ἡμερῶν ἔφθασε στὰ χέρια μου ἕνα ἀπὸ τὰ πρόσφατα πονήματα τοῦ Μάνου Χατζηδάκη, μὲ τίτλο «Λαμόγια χωρὶς χακὶ» (ἐκδόσεις Πελασγός, Ἰωάννου Γιαννάκενα).

Συνέχεια