Βιβλιοπαρουσιάζουμε «τὸ Ναυτικὸ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων»

Τὸ βιβλιδάριον, ὅπως τὸ ἀποκαλεῖ ὁ κος Μιχαλόπουλος ποὺ συγγράφει, ἐξεδόθη ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Πελασγὸς τοῦ Ἰωάννου Γιαννάκενα μόλις πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων.

Πρόκειται γιὰ μίαν ἔρευνα σὲ βάθος, πάντα βάσει τῶν διασωθέντων στοιχείων, ποὺ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ γνωρίσουμε μετὰ ἀπὸ τόσους αἰῶνες τὸ πῶς ἀκριβῶς ἦσαν τὰ πλοία τῶν παππούδων μας. Συνέχεια





Προστατευμένο/-α: Διαδρομὴ ποὺ ἔφθασε στὸ τέλος της…

This content is password protected. To view it please enter your password below:





Βιβλιο-πρόσκλησις γιὰ τὸ νέο ἔργο τοῦ κου Μιχαλοπούλου

Τὸ ἐρχόμενον Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου, στὶς 11:30 π.μ., στὴν παλαιὰ βουλή, θὰ παρουσιασθῆ τὸ νέο βιβλίο τοῦ κου Δημητρίου Μιχαλοπούλου: «Τὸ Ναυτικὸ τῶν Ἀρχαίων Ἐλλήνων», ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Πελασγός», Ἰωάννου Γιαννάκενα.

Συνέχεια





Βόρειος Ἤπειρος, μία κακοφορμισμένη πληγὴ ἀπὸ …ἑλληνόφωνες μαχαιριὲς (γ)

Κυριολεκτικῶς θρηνῶντας διάβασα ἕνα πρόσφατο δημοσίευμα τοῦ «Βαλκανικοῦ Περισκοπίου» καὶ ἀνεφώνησα, μὲ ὅλες μου τὶς δυνάμεις (γιὰ ἀκόμη μίαν φορά!!!), πὼς αὐτὸ τὸ μόρφωμα, τὸ Ἑλλαδοκαφριστάν, πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ τελειώσῃ καὶ νὰ ἐξαφανισθῇ ἀπὸ προσώπου γῆς. Οἱ δὲ σαλτιμπάγκοι τυχάρπαστοι ἐθελόδουλοι κουδουνισμένοι, μαζὺ μὲ τὰ κομματικά τους παρατρεχάμενα καὶ τοὺς ξερογλειφομένους παλαμοκροῦστες τους, νὰ ἐκδιωχθοῦν, ἐφ΄ ὅσον, πρωτίστως, μὲ τὶς δημεύσεις τῶν περιουσιῶν τους, θὰ ἀποζημιωθοῦν ἅπαντες ὅσοι ἐξ αἰτίας τους ὑπέστησαν μικρὲς ἢ μεγάλες ζημίες.
Βέβαια, θὰ μοῦ πεῖτε, πὼς ὁ θάνατος δὲν ἀποζημιώνεται.
Σωστά. Οἱ δολοφονίες καὶ οἱ γενοκτονίες δὲν ἀποτιμῶνται.
Σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἂς κρίνουν δικαστήρια (ὄχι βέβαια τὰ ὑπάρχοντα, ἀλλὰ ἄλλα, ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχουν συσταθῆ!!!)
Συνέχεια





Τὸ αἴνιγμα τῆς ἡμισελήνου

Τὸ αἴνιγμα τῆς ἡμισελήνου

Γράφει ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος

 

Ἂς ὑποθέσουμε πὼς κάποιος ἀπὸ ἐμᾶς εὑρίσκεται στὴν Κωνσταντινούπολη. Τί θὰ δῆ; Κάτι πολὺ περίεργο: Παντοῦ, μὰ παντοῦ κυματίζει ἡ κόκκινη σημαία τῶν Τούρκων μὲ τὸ μισοφέγγαρο καὶ τὸ ἀστέρι. Συνέχεια





Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὸ «Λαμόγια χωρὶς χακί».

Πρὸ μερικῶν λοιπὸν ἡμερῶν ἔφθασε στὰ χέρια μου ἕνα ἀπὸ τὰ πρόσφατα πονήματα τοῦ Μάνου Χατζηδάκη, μὲ τίτλο «Λαμόγια χωρὶς χακὶ» (ἐκδόσεις Πελασγός, Ἰωάννου Γιαννάκενα).

Συνέχεια