Ὑπάρχουν πάντα καὶ τὰ πολὺ …χειρότερα!!!

Ἐὰν αἰσθάνεσθε ἐντελῶς τελειωμένοι…
…πὼς ἡ ἄθλια ὕπαρξίς σας ἔχει πιάση πᾶτο…
…πὼς δὲν σᾶς ἔχει μείνη κάτι ἄλλο παρὰ νὰ δέσετε μία πέτρα στὸν λαιμό σας καὶ νὰ φουντάρετε στὸ κοντινότερο λιμάνι…
…ἁπλὰ σκεφθεῖτε πὼς ὑπάρχει κάποιος, ποὺ ἔχει κάνη δερματοστιξία (τατουάζ) τὸν Μιχαλολιάκο…

Συνέχεια





Χαιρετισμοὶ …«ἰδιαιτέρων» συμβολισμῶν!!!

Συνέχεια





Ὑπὸ τόν ἔλεγχο τῶν …στοῶν τίθεται καί ὁ πατριωτισμός μας;

Κάθε λογῆς καὶ φύσεως στοῶν…
Κάθε ἐκδοχῆς καὶ «φιλοσοφίας»…
Κάθε μορφῆς στοῶν καὶ -μὲ ἀνθρωπιζτικὸ- ἐνίοτε προσωπεῖο λεσχῶν καὶ «κοινωφελῶν ἱδρυμάτων» συνήθως, ἀλλὰ καὶ συλλόγων, κινημάτων, Μ.Κ.Ο…
… ποὺ ἐμφανίζονται οἱ ψευδο-σωτῆρες μας, γιὰ νὰ μᾶς ἀποτελειώσουν.

Δὲν …«μασσᾶμε» ὅμως πλέον, διότι, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο ἀπὸ ἐμᾶς, ἔχουμε ξεκινήση νὰ ἀντιλαμβανόμεθα τὰ παιχνιδάκια τους καὶ νὰ τοὺς ἀποῤῥίπτουμε καθολικῶς. (Πάντα φυσικὰ μὲ τὶς σχετικὲς ἐξαιρέσεις κάποιων, ποὺ ἐμμένουν, γιὰ τοὺς δικούς τους -ὀποίους-  λόγους, νὰ ἐθελοτυφλοῦν…!!!)
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἔχουμε ἀντιληφθῆ πὼς πρόκεται γιὰ τὶς ἴδιες οἰκογένειες, ποὺ μὲ τὴν τακτική τους νὰ ἀλλάζουν ὀνόματα, ἐξακολουθοῦν (ἐπισήμως) ἐδῶ κι ἔναν αἰῶνα νὰ μᾶς καταστρέφουν, ἀπολαμβάνοντας πέραν τῆς ἀσυλίας του, ἐπὶ πλέον καὶ τὴν ἐπιτυχῆ τους διαδοχή, ἀπὸ τὰ παιδιά τους καὶ τὰ ἐγγόνια τους.

Συνέχεια





Θὰ ἦσαν ὅλα καλλίτερα μὲ τὸ εὐρῶ…

Ὄχι γιὰ ἐμᾶς βεβαίως-βεβαίως…
…γιὰ τοὺς τοκογλύφους καὶ τοὺς (σημιτοβενιζελοπαπανδρεϊκομητσοτακικούς) πραιτωριανούς τους φυσικά…!!!

Ὅπως ἔλεγε ἡ διαφήμισις τοῦ Σημίτου:

«Μὲ τὸ εὐρῶ, καλίτερα».

Συνέχεια





Ζοφερὴ ἑλληνικὴ πραγματικότης

Ἡ χρυσῆ αὐγὴ εἶναι ὁ θεματοφύλαξ τοῦ καθεστῶτος συντηρήσεως τῆς μεταπολιτευτικῆς κλεπτοκρατίας.

Ἔχουν ἐξασφαλίσει μὲ μίαν δράκα μπράβων, ἡμιμαθῶν, πιθηκοειδῶν (τὰ ὁποία νομίζουν ὅτι εἶναι κατ’ εὐθείαν ἀπόγονοί του Σωκράτους καὶ λάτρεις τοῦ Ἀδόλφου Χίτλερ), ὅτι δὲν θὰ μπορέση νὰ ριζώσῃ ἕνα αὐθεντικὸ λαϊκιστικὸ κίνημα στὴν Ἑλλάδα. Συνέχεια





Θὰ ἦταν καλὸ νὰ κρατᾶμε …«μικρὸ καλάθι» στὶς παγκόσμιες «τάσεις πατριωτισμοῦ»!!!

Καί, εἰδικῶς εἰς τὰ Εὐρώπας μας, ὅπου, μεταξὺ ἄλλων, προωθεῖται ἡ διάσπασις κρατῶν ἐπὶ κρατῶν…

Πάει καιρὸς τώρα ποὺ ἔγραφα πὼς τὸ ἐπόμενον, πολιτικοκοινωνικὸ στάδιον, ποὺ θὰ κληθοῦμε νὰ ὑπηρετήσουμε εἶναι τὸ ἐθνικιστικό. Τὸ ἀκραία (φερόμενον ὡς) ἐθνικιστικό. Καί, δυστυχῶς μας, θέλουμε δὲν θέλουμε, θὰ τὸ ὑπηρετήσουμε αὐτὸ τὸ μοντέλο, κατὰ πῶς φαίνεται, ὅλοι μας, μέ, πολὺ φοβᾶμαι, δυσάρεστα ἀποτελέσματα γιὰ τὸν πλανήτη μας.

«Εἶμαι μπουρδελοαράπης… Ἔτσι αὐτοπροσδιορίζομαι…» Συνέχεια