Βιοερευνητὲς καλοῦν βιοτρομοκράτες!!! (ἐπανάληψις)


Τὸ παρακάτω ἐδημοσιεύθη τὸν Αὔγουστο τοῦ 2012.
Τώρα ποὺ φθάνουμε στὸ πέρας τῆς οἰκονομικῆς δουλείας, καλὸ εἶναι νὰ γνωρίζουμε καὶ μερικὲς ἄλλες παραμέτρους.
Ἴσως νὰ γράφω βλακεῖες… Ἴσως ὅμως κι ὄχι.

Ἡ πεποίθησίς μου, ἐδῶ καὶ χρόνια, ἀναφορικῶς μὲ τὰ πειράματα ποὺ γίνονται μέσα στὰ ἐργαστήρια βιολογίας, κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, εἶναι ἡ ἐξῇς:
Κάποιοι θέλουν νὰ ἐξαφανίσουν τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῆς ἀνθρωπότητος. Αὐτὴν τὴν φορὰ ὅμως δὲν θὰ τὸ κάνουν μὲ κατακλυσμούς, φωτιές, παγετῶνες, ξηρασίες, πλημμύρες καὶ λοιπὰ γνωστὰ κολπάκια. Ὄχι τόσο γιατὶ τοὺς μάθαμε, ἀλλὰ διότι ἔχουμε αὐξηθῇ πάρα πολὺ σὰν πληθυσμός, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν ἐπαρκοῦν τὰ γνωστά τους μέσα. 
Συνέχεια





Ὀγκώδης ἄγνοια – Κτηνώδης βία

Ὀγκώδης Ἄγνοια (Κτηνώδης Βία.
Ἔμεινε λοιπὸν ἔξω ἡ Χρυσῆ Αὐγή. Μὲ ἕνα ποσοστὸ ποὺ ἔγλειψε τὸ 3% ἀλλὰ ἀπὸ κάτω.

Τὰ γνωστὰ κέντρα πανηγύρισαν βέβαια καὶ ἡ στάσις τους αὐτὴ ἦταν ἀναμενομένη, ὄχι γιατί μισοῦν τὴν Χρυσῆ Αὐγή, ὅπως κολακεύεται νὰ πιστεύῃ ὁ Μιχαλολιάκος, ἀλλὰ γιατί μισοῦν τὶς ἐθνικὲς ἰδέες καὶ τὴν πολιτική τους ἔκφραση στὴν Βουλή, ὅποιο καὶ ἂν εἶναι τὸ ἑκάστοτε κόμμα ποὺ τὶς ἐκφράζει.
Συνέχεια





Ποτὲ πιὰ φασισμὸς στὴν χώρα τοῦ Ἡλίου!!!

Ἐλπίζουμε ὅσοι ἀκόμα νοιώθουμε Ἕλληνες καὶ ἀγαπᾶμε αὐτὴν τὴν χώρα τῆς Ὀμορφιᾶς καὶ τῶν διαρκῶν ἀγώνων γιὰ τὴν Ἐλευθερία, πὼς ἡ σημερινὴ ἀποφρὰς ἐπέτειος τῆς χούντας τῶν συνταγματαρχῶν, τῆς 21ης Ἀπριλίου 1967, δὲν θὰ βρῆ ἀντίστοιχη ἡμέρα στὸ μέλλον….

Ποτὲ πιὰ φασισμὸς στὴν χώρα τοῦ Ἡλίου!!! Συνέχεια





Λύονται καὶ δὲν κόβονται οἱ Γόρδιοι δεσμοί…

Διατὶ ἐὰν κοποῦν τὸ πρόβλημα παραμένει καὶ θὰ ἐπανεμφανισθῆ κάποτε, σὲ χειροτέρα μορφὴ καὶ πολὺ μεγαλύτερο. Ὅπως τώρα…
Κι ἐπεὶ δὴ ἐμεῖς βλέπουμε, ὡς συνήθως, μόνον μέρος τοῦ προβλήματος…

Συνέχεια





Ἕνα γέλιο θά τούς θάψη; …ἤ μήπως ὄχι;

Στὸ «Ὑψηλὸ ἀντικείμενο τῆς ἰδεολογίας» ὁ Ζίζεκ ἀσκεῖ κριτικὴ στὸ πασίγνωστο «Ὄνομα τοῦ Ῥόδου» τοῦ Οὐμπέρτο Ἔκο καὶ τὴν ἀφελῆ φιλελέφτ ἰδεολογία του. Ἡ βασικὴ θέσις τοῦ Ῥόδου εἶναι γνωστή: πηγὴ τῆς τυραννίας καὶ τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ εἶναι ἡ δογματικὴ προσκόλλησις στὸ ἐπίσημο γράμμα, ἡ ἔλλειψις γέλιου καὶ εἰρωνικῆς ἀποστασιοποιήσεως· ἡ ὑπερβολικὴ δέσμευσις στὸ Καλὸ μπορεῖ νὰ ἐπιφέρῃ τὸ μεγαλύτερο Κακό, μία πιασάρικη ἀντιστροφὴ ποὺ ἔχει ἐκλαϊκεύση ἕνας ἄλλος σοσιαλφιλελὲ σελεμπριτοφιλόσοφος, ὁ Τζβετᾶν Τοντόροφ. Συνέχεια





Χρήσιμοι ἤ περιττοί χαραμοφάηδες;

Σὲ μία γελοιογραφία τοῦ Δημήτρη Χαντζοπούλου ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, δύο φιγοῦρες, ποὺ ἀπὸ τὰ λόγια τους συμπεραίνουμε ὅτι πρόκειται γιὰ δημοσίους ὑπαλλήλους, συνομιλοῦν γιὰ τὸ φλέγον (τότε) θέμα τῆς ἐπικειμένου ἀξιολογήσεως στὸ Δημόσιο. Εἶναι ἀραχτοὶ στὶς καρέκλες τους, τὰ πόδια ἁπλωμένα νὰ ἀναπαύονται σὲ ἄλλες καρέκλες. Λέει ὁ ἕνας: «φοβᾶμαι τώρα μὲ τὴν ἀξιολόγηση μήπως μᾶς βγάλουν ἀχρήστους». Καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἄλλος: «Αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτα· ἐγὼ φοβᾶμαι μήπως ἀξιολογηθοῦμε καὶ εὑρεθοῦμε ἱκανοί».

Συνέχεια