Μία ἐκδήλωσις τιμῆς!
Μία ἐκδήλωσις μνήμης!
Τοὐλάχιστον ἕνα εὐχαριστῶ στὰ παλληκάρια μας ποὺ τόσο ἀδίκως χάσαμε!
Σάββατο, 28 Ἰανουαρίου 2012, πλατεία Ῥηγίλλης.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἥρωες
Ἡ Μαρούλα τῆς Λήμνου!
Μία γυναίκα μόνη μπορεῖ νὰ ἀνατρέψῃ μίαν στρατιά;
Ναί, ἐὰν εἶναι κάποια Μαρούλα ἀπὸ τὴν Λῆμνο.
Πόσες καὶ πόσες Μαροῦλες δὲν πέρασαν ἀπὸ ἐτοῦτον τὸν τόπο…
Ἂς τὶς θυμόμαστε κάπου κάπου… Συνέχεια
Οἱ 700 Θεσπιεῖς.
Ὅταν ἢμουν παιδάκι, στὸ σχολεῖο, πρωτοδιάβαζα γιὰ τὴν μάχη τῶν Θερμοπυλῶν. Ἀπὸ τότε μοῦ «ἔμεινε» ἡ μεγάλη θυσία. Μοναδική, ἐὰν ἀναλογιστῇ κάποιος τὰ δεδομένα.
Ὅλοι ἔφυγαν πλὴν Θεσπιέων καὶ Λακεδαιμονίων. Οἱ Λακεδαιμόνιοι ὅμως δὲν μποροῦσαν νὰ φύγουν. Οἱ Θεσπιεῖς;
Δὲν μειώνω τὴν ἀξία τῆς θυσίας. Ἀλλὰ εἶναι ντροπή μας νὰ «μειώνουμε» τὴν ἄλλην θυσία. Ποὺ ἴσως εἶναι μεγαλυτέρα.
Οι 700 Θεσπιείς
Πριν 2487 χρόνια, το έτος 480 π.Χ, οι Έλληνες αντιστάθηκαν στους Πέρσες του Ξέρξη. Στη μάχη στα στενά των Θερμοπυλών αντιτάχτηκαν ηρωϊκά και θυσιάστηκαν 700 παλληκάρια από τις Αρχαίες Θεσπιές μαζί με 300 παλληκάρια από τη Λακεδαίμονα και 200 Θηβαίοι.
Η Ελληνική πολιτεία, η παγκόσμια κοινότητα, οι ιστορικοί που με πρώτο τον Σιμωνίδη που έγραψε στο επίγραμμα, «Ω ξείν, αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»,… οι σύγχρονοι (2007) εκπρόσωποι της τέχνης, όπως ο Zack Snyder με το νέο του έργο «300», προβάλλουν μόνο τους Λακεδαιμονίους και αγνοούν ή αποσιωπούν την εθελοθυσία των 700 Θεσπιέων. Ακόμη και το μνημείο που ανήγειραν στο τόπο της μάχης είναι αφιερωμένο στους Λακεδαιμόνιους και τον αρχηγό τους Λεωνίδα. Για τους 700 Θεσπιείς του Δημόφιλου (Demophilus), χάραξαν μόνο ένα απλό επίγραμμα. Σχετικά με την αποσιώπηση της θυσίας των Θεσπιέων, χαρακτηριστικά είναι τα παρακάτω λόγια του πρώην (1997) Σπαρτιάτη δημάρχου κ. Δ.Π. Συνέχεια
Ὁ Δυσσέας.
Εἶναι καιρὸς τώρα ποὺ θέλω νὰ γράψω γιὰ τὸν Δυσσέα μας. Τὸν Ὀδυσσέα Ἀνδροῦτσο. Ἕναν ἄνδρα πρότυπο γιὰ τὴν ἐποχή του καὶ ὑπέρμετρα συκοφαντημένο.
Γνώστης τῆς ἱστορίας καὶ τῆς γλώσσης μας, ἦταν ἀπὸ τὶς σημαντικότερες καὶ πλέον συνειδητοποιημένες προσωπικότητες τοῦ ἀγῶνος. Κατεσυκοφαντήθη ἀπὸ κάθε πλευρά. Προσεπάθησαν νὰ μειώσουν τὴν ἀξία του πολιτικοί, συνεργᾶτες του, ἀκόμη καὶ ἱστορικοί. Ἐδολοφονήθη ἀπὸ «Ἕλληνες» γιὰ νὰ μὴ τὸν ἀφήσουν νὰ λάμψῃ σὲ μίαν Ἑλλάδα ποὺ χρειαζόταν τέτοιους ἀκριβῶς ἀνδρες. Δῆλα δή, στὸ πρόσωπο τοῦ Ὀδυσσέως ἐδολοφόνησαν τὸ ὄνειρο γιὰ ἐλευθερία τοῦ κάθε ῥαγιᾶ, πρὸ κειμένου νὰ τὸν κρατήσουν ῤαγιὰ γιὰ πάντα.
Πληροφορίες γιὰ τὸ ποιόν του ἀντλοῦμε ἀπὸ πολλοὺς ἀγωνιστὲς καὶ ἱστορικούς. Ὁ Κολοκοτρώνης ἀναφέρεται μὲ ἀγάπη καὶ θαυμασμὸ στὸν Ὀδυσσέα. Ὁ Μακρυγιάννης μὲ παράπονο καὶ πίκρα γιὰ τὸν δολοφονία του. Ὁ Φωτιάδης ἐπίσης μὲ θαυμασμό. Ὁ Κόκκινος τὸν τιμᾶ καὶ τὸν θαυμάζει… Καὶ τόσοι ἄλλοι ἐπίσης.
Γενικῶς, ἦταν ἕνα παλληκάρι ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀλλάξῃ μὲ τὴν παρουσία του πολλά. Ἀλλὰ δὲν τὸν ἄφησαν!
Γιωργάκης Ὀλύμπιος.
Ἄλλη μία μορφή ποὺ λίγοι ἀναφέρουν.
Ὁ Γιωργάκης Ὀλύμπιος, ὄχι τόσο νέος ὅσο οἱ ἄλλοι ἀγωνιστές, ἀλλὰ μὲ τὸ ἴδιο σθένος, εἶναι ἀπὸ τοὺς λιγοστούς ποὺ στάθηκε πιστός δίπλα στὸν Ἀλέξανδρο Ὑψηλάντη. Κι ὄχι μόνον στάθηκε, ἀλλὰ συνέχισε τὸν ἀγώνα, ἔως ὅτου ἀπεκλήσθη στὴν μονή τοῦ Σέκου, ὅπου μαζί μὲ τοὺς λίγους συμπολεμιστές του, ἀνετινάχθη.
Τί νὰ πρωποπῇ κάποιος γιὰ τὸν Γιωργάκη Ὀλύμπιο; Μίαν ζωή τὴν πέρασε στὸν ἀγώνα. Μίαν ζωή πόλεμος. Μία εἶχε καὶ τὴν ἀφιέρωσε στὴν ἐλευθερία μας.
Ἔζησε πάντα ἐλεύθερος, ὄπως καὶ πέθανε.
Κατσαντώνης.
Ὁ προ-ἥρως. Ὁ διδάσκαλος τόσων καὶ τόσων ἀγωνιστῶν ποὺ ἔλαβαν μέρος στὴ ἐπανάστασι. Ὁ ἀπό τοὺς πολλούς λησμονημένος Κατσαντώνης. Ἕδρασε κυρίως στὰ Ἄγραφα. Κοντά του ἐμαθήτευσε ὁ Γεώργιος Καραϊσκάκης.
Ἀδέλφια του ὁ Χασιώτης κι ὁ Λεπενιώτης, συμπολεμιστὲς καὶ σύντροφοι. Ἀκόμη καὶ στὸν θάνατο μαζὺ ἐπορεύθησαν μὲ τὸν Χασιώτη. Ἕναν ἀπὸ τοὺς φρικτοτέρους ποὺ ἐπεφύλαξε ὁ Ἀλῆ γιὰ τοὺς ἀγωνιστὲς τῆς Ἐλευθερίας. Ἐφονεύθη τὸ 1808, μέσα σὲ φρικτούς πόνους. Ὁ Ἀλῆ πασσᾶς διέταξε νὰ τὸν θανατώσουν σπάζοντάς του τὰ κόκκαλα. Συνέχεια