Δάφνη. Νύμφη τῶν δασῶν, τὸ ἱερὸν δένδρον τοῦ θεοῦ Φοίβου Ἀπόλλωνος.
Δάφνη Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου §
Δ δένδρεον 153
ά Ἀπόλλωνος 86
φ Φοίβου 672 Συνέχεια
Δελφοί. Ἡ προομηρικὴ Πυθώ, τὸ μαντεῖον τοῦ Ἀπόλλωνος.
Δελφοὶ Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου §
Δ δάφνην 150
ε ἐσθίουσα 254
λ λέγει 388 ΙΙΑ2β
φ Φοίβου 672
ο Ὄσσαν 482 2
ὶ ἱέρεια 312 Συνέχεια
(Προσπάθεια ἐτυμολογίας.
Κρατῶ τὸ «κωδικοποιημένον» κι ἀφήνω στὴν κρίσιν σας τὰ ὑπόλοιπα. Πάντως εἶναι σεβαστὴ ἡ προσπάθεια καὶ πρέπει νὰ τὴν τιμήσουμε!!!
ΕΛΛΑΣ. Ἡ χώρη τῶν Ἑλλήνων.
ΕΛΛΑΣ Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου §
Ἑ ἐπώνυμον 244
λ λάβε (ἔλαβε) 585 Α1β – 2 – 3
λ λαοῦ 38 72 – α – β – 1 – α – β
ὰ Ἀχιλλῆος 119
ς Σπερχειοῦ 592 1
«Ἔλαβε τὸ ἐπώνυμον (ἡ Ἑλλὰς) ἐκ τοῦ λαοῦ τοῦ Ἀχιλλέως τοῦ Σπερχειοῦ.»
Πρωΐα. Ἐπίτομον ἐγκυκλοπαιδικὸν λεξικόν. ΕΛΛΑΣ, σελὶς 734, διασκευή.
«Τὸ ὄνομα Ἑλλὰς ἐμφανίζεται πρῶτον παρ᾿ Ὁμήρῳ ὡς δηλωτικὸν μικροῦ τμήματος τῆς Ἀχαΐας Φθιώτιδος, ἀπ᾿ αὐτοῦ δὲ ἐπεξετάθη πιθανῶς κατὰ τὸν η΄ αἰ. ἐφ᾿ ὁλοκλήρου τοῦ τμήματος τῆς ἑλληνικῆς χερσονήσου, …………………………………..» Συνέχεια
Ἐμεῖς οἱ Ἓλληνες ἒχουμε τὴν καλὴ τύχη νὰ κατανοοῦμε εἰς βάθος τήν ἑλληνική γλῶσσα, ἀφοῦ ἀπὸ νήπια μεγαλώνουμε στοὺς ἢχους καὶ τὴν μουσική της, προνόμιο ποὺ δὲν ἒχουν οἱ ξένοι, ὃσο καλὰ καὶ νὰ μάθουν νὰ τὴν ὁμιλοῦν.
Ἂς προφέρουμε τὴν λέξι «στήλη καὶ ἐν συνεχείᾳ τήν λέξι «κύβος»..
Τό «η» ἐκφέρεται κατὰ τὸν ἲδιον τρόπο ἠχητικά μέ τό «υ»;;;;; κι ἂς ὀξύνονται και οἱ δύο λέξεις στήν παραλήγουσα…;;
Ὂχι βέβαια!
Ἂς προφέρουμε τὴν λέξι «υἱός» καὶ μετὰ τὴν λέξι «ἰός».
Προφέρονται τό ἲδιο;
Μακεδών. Ὁ Ἕλλην κάτοικος τῆς Μακεδονίας.
Μακεδὼν Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου §
Μ Μάγνητος 402
α ἀδελφεὸς 12
κ κούρης 370 β
ε ἔκγονος 197 Συνέχεια
Μυκῆναι. Ἡ ἀκρόπολις τοῦ κράτους τοῦ Ἀγαμέμνονος.
Μυκῆναι Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου §
Μ μέγαρον 408 δ
υ ὑψηλὸν 657
κ Κύκλωπες 379
ῆ ἤραρον 93 Α2
ν νόσφι 446 1
α Ἄργεος 95 1α – β
ι ἱπποβότοιο 321 Συνέχεια
