Εχθές το απόγευμα μας εγκατέλειψε αιφνιδίως μία πολύ καλή φίλη και μια υπερήφανη Ελληνίδα, που διέμενε μόνιμα στην FYROM, στο Prilep (ή Περλεπέ) διδάσκοντας Ελληνικά στους νέους της περιοχής.
Όσα προσέφερε αυτή η πολύπαθη γυναίκα στην Ελλάδα δεν τα προσέφεραν ούτε 100 χρυσοπληρωμένοι πρέσβεις.
Δεν έζησε ποτέ στην Ελλάδα.
Ερχόταν μόνο σαν τουρίστρια…
…Αλλά έκανε πολύ περισσότερα για την Ελλάδα, από πολλούς ελληνοφώνους, δήθεν …Έλληνες. Συνέχεια
Δρόμος στὴ Σωζόπολη, 1933
H Θράκη, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, υπήρξε μια σημαντική κοιτίδα του ελληνισμού. H γειτνίασή της με τις Παραδουνάβιες ηγεμονίες και τη Ρωσσία, καθώς και η εκτεταμένη θρακική παραλία της Μαύρης Θάλασσας μετέτρεψαν την Ανατολική και Βόρεια Θράκη σε μεγάλο αιμοδότη των αγώνων. O τέταρτος μυημένος στη Φιλική Εταιρεία ήταν ο Αντ. Κομιτζόπουλος από τη Φιλιππούπολη. Μεγάλο μέρος των ομογενών της Οδησσού είχε θρακική καταγωγή, όπως ο Μαρασλής από τη Φιλιππούπολη και οι αδελφοί Κουμπάρη από τη Μεσημβρία. Οι παραθαλάσσιες πόλεις της σημερινής Βουλγαρίας -Μεσημβρία, Αγχίαλος, Σωζόπολη, Βάρνα- προσέφεραν ουσιαστική στήριξη στη Φιλική Εταιρεία. Ενα από τα σημαντικότερα παραρτήματα της Εταιρείας υπήρξε αυτό της Αδριανούπολης. Συνέχεια
Στις 10 Αυγούστου 1914 προτάθηκε στην Ελλάδα από τους Συμμάχους της ΑΝΤΑΝΤ (Βρετανούς, Γάλλους και Ρώσσους) η παραχώρηση της Ανατολικής Μακεδονίας στη Βουλγαρία, ως αντάλλαγμα για να μη πολεμήσει, η Βουλγαρία, υπέρ της Γερμανίας. Συνέχεια
Τὰ ῥωμαϊκὰ συμπόσια στὴν Μακεδονία καὶ τὰ συμποσιακὰ σκεύη.
Ἀρχαιολογικὸν Μουσεῖον Θεσσαλονίκης. 
Οἱ Ῥωμαῖοι, ὅπως καὶ οἱ Ἕλληνες (εἰκάζεται ὅτι) δὲν εἶχαν πειρούνια. Ἔτρωγαν μὲ κοχλιάρια ἢ μὲ τὰ δάκτυλα, πλένοντας συχνά, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ συμποσίου, τὰ χέρια τους. Ἀναφέρεται ὅτι στὰ πλούσια δείπνα ὑπῆρχαν κοχλιάρια ποικίλων σχημάτων καὶ διακοσμήσεως, τραπεζομάντηλα καὶ πεσέτες. Συνέχεια
Το 1853 ξέσπασε, με αφορμή, υποτίθεται, την προστασία των Ορθοδόξων στους Αγίους Τόπους, ένας νέος Ρωσσοτουρκικός Πόλεμος, ο οποίος εξελίχθηκε στον λεγόμενο Κριμαϊκό Πόλεμο.
ΟΙ Ρώσσοι σύντριψαν τον τουρκικό στόλο στη Σινώπη, τον Σεπτέμβριο του 1853, προκαλώντας την έντονη αντίδραση Βρεταννών και Γάλλων, οι οποίοι για κανένα λόγο δεν επιθυμούσαν ήττα των Οθωμανών, η οποία θα συνεπαγόταν ισχυροποίηση της Ρωσσίας και ίσως κυριαρχία της στα Στενά των Δαρδανελλίων.
Έτσι προειδοποίησαν αρχικά τη Ρωσσία να σταματήσει τον πόλεμο με τους Τούρκους. Όταν ο τσάρος αρνήθηκε του κήρυξαν τον πόλεμο, συμμαχώντας με τους Τούρκους και τους Ιταλούς του Βασιλείου του Πεδεμοντίου. Συνέχεια
«ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΗΔΙΣΤΟΝ» τῶν Μακεδόνων στρατηγῶν.
…γιὰ φαγητὸ καὶ διάλογο μετὰ μουσικῆς…
Εἰκονογραφία ἀπὸ τὸν μακεδονικὸ τάφο (στὴν περιοχὴ Ἁγίου Ἀθανασίου).
(Διαδραστικοὶ πίνακες Ἀρχαιολογικοῦ Μουσείου Θεσσαλονίκης.
(Φωτογραφίες 1-3)
1. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι πρόκειται γιὰ τὸν τάφο ἑνὸς ἐπιφανοῦς Μακεδόνος στρατιωτικοῦ, ὅπως δηλώνουν καὶ τὰ ὑπολείμματα τοῦ ὁπλισμοῦ ποὺ εὑρέθησαν στὸν κατασπαραγμένο ἀπὸ τοὺς ἀρχαιοκαπήλους θάλαμο.
Στὸ κέντρο τῆς παραστάσεως ἕξι στεφανωμένοι ἄνδρες, γερμένοι ἀναπαυτικὰ σὲ τρεῖς κλῖνες μὲ πολύχρωμα καλύμματα, ἀπολαμβάνουν τὴν μουσικὴ τῆς κιθάρας καὶ τοῦ διαύλου ποὺ κρατοῦν οἱ δύο μοναδικὲς γυναικεῖες φιγοῦρες. Ἐμπρὸς στὶς κλῖνες προβάλλουν τρία τραπεζάκια φορτωμένα μὲ φροῦτα καὶ γλυκίσματα, ἐνῶ ἕνας νεαρὸς οἰνοχόος περιμένει ἕτοιμος νὰ γεμίσῃ τὰ κύπελλα μὲ κρασί.
Συνέχεια
