Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ῥωσσία

1 Δεκεμβρίου 1913, Ἕνωσις τῆς Κρήτης με τήν Ἑλλάδα

ἀπὸ τὸν/τὴν

0


KAI TA ΠPO AYTHΣ ΔIAΔPAMATIΣΘENTA ΓEΓONOTA

 Λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους όπως πολύ εύστοχα ειπώθηκε, είναι καταδικασμένοι να την επαναλάβουν.

Μέσα στο πνεύμα της φράσης αυτής, που κινείται μεταξύ εθνικής επιταγής και εξορκισμού, θα γραφτούν λίγα λόγια μια που σήμερα συμπληρώνονται 87 χρόνια από την επίσημη Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Το Νησί μας είναι πολύμορφα σημαδεμένο από το χρόνο και την Ιστορία. Ρωμαίοι, Σαρακηνοί, Γενουάτες, Βενετοί, Τούρκοι και Γερμανοί στηριζόμενοι στη λογική της υπεροχής τους χρησιμοποιούν τους θαλάσσιους και εναέριους δρόμους και μακριά από φραγμούς και ηθικές αναστολές την καταλαμβάνουν.
Τα πέτρινα χρόνια της προτελευταίας κατοχής καλύπτουν το χρονικό διάστημα Συνέχεια →

Τὰ γεγονότα τοῦ Πολυτεχνείου ὅπως συνέβησαν.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Φτάνει πια!

Με το δήθεν «έπος» του Πολυτεχνείου θα ασχοληθούμε σήμερα («λόγω της ημέρας») Δηλαδή, με την μεγαλύτερη απάτη της νεοελληνικής ιστορίας. Μια απάτη που την φούσκωσαν κάποιοι επιτήδειοι μετά το ’74, ξεφούσκωνε όμως χρόνο με τον χρόνο κι έχει πλέον στις ημέρες μας απαξιωθεί πλήρως. Ήταν επόμενο. Βλέπετε, το ψέμμα έχει κοντά ποδάρια…

Συνέχεια →

Ἀσθενεῖ βαρέως καί ἡ Γαλλία

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Ἕνας ἕνας οἱ ἑταῖροι – λωποδύτες ἀσθενοῦν βαρέως. Τό διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα καί οἱ ραγιάδες ἐθνοκηφῆνες φταῖνε κι ἐκεῖ;

Ἄντε μέ τό καλό νά ἀσθενήσῃ καί ἡ γερμανία. Τότε καί μόνον τότε θά ληφθοῦν τά ἀπαραίτητα μέτρα γιά νά ἀλλάξῃ ῥότα ἡ ἐπιχείρησις φτωχοποιήσεως τῶν λαῶν πού λέγεται «εὐρωπαϊκή ἕνωσις».

Ἡ συγκεκριμένη (ἡ γερμανία) δέν ἔχει ἰδιαίτερο πρόβλημα. Τό ἀπέδειξε ἤδη δύο φορές. Μετά τήν λῆξι τῶν δύο παγκοσμίων πολέμων πού ἡ ἴδια ἐδημιούργησε. Δέν πλήρωσε φράγκο – ἤ τουλάχιστον αὐτά πού ἔπρεπε – καί φυσικά ζῇ …… πίνει τό αἷμα τῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης καί βασιλεύει.

Ἤδη ἀλλοιθωρίζει πρός τήν Ῥωσσία.

Θέμα χρόνου εἶναι ὅλα. Ἀναμείνατε στό ἀκουστικό σας. Συνέχεια →

Τί ἐπίκειται νά συμβῇ στήν Μεσόγειο;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἡ Μεσόγειος εἶναι κέντρο πολλῶν ἐπιχειρήσεων καὶ σὲ αὐτὴν πλέον ἐκτυλίσσονται πολλὰ σενάρια.

Σενάρια ὅμως ποὺ οὐδόλως  θὰ μπορούσαμε νὰ τὰ κατανοήσουμε ἤ νὰ τὰ ἐξηγήσουμε, διότι βασίζονται σὲ ἀλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα. 
Συνέχεια →

Ἡ Τουρκία ἀπειλεῖ καί οἱ ἀπειλούμενοι τήν …φτύνουν;

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Χμμμ… Δὲν εἶναι ἀστεῖο αὐτό…
Διόλου μάλιστα…
Ἐὰν ἀναλογισuουμε πὼς τὸ θέμα ΜΠΙΖΝΕΣ εἶναι ἰσχυρότερον ἀκόμη καὶ τῶν ἐθνικῶν πολιτικῶν, τότε ἀπὸ αὐτὴν τὴν στάσιν ἀντιλαμβανόμαστε πὼς ἡ Τουρκία περνᾶ πλέον στὴν ἄμυνα. 
Συνέχεια →

28η Ὀκτωβρίου 1940: Ἡ ἡμέρα ποὺ νικήθηκε ὁ ζόφος.

ἀπὸ τὸν/τὴν
Του ακαδημαϊκού  Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου
 
Την 28η Οκτωβρίου 1940, η προοπτική της Ιστορίας ήταν όσο ποτέ ζοφερή. Οι λαοί της Ευρώπης είχαν υποδουλωθεί ή φαίνονταν έτοιμοι να υποκύψουν στην φυλετική αλαζονεία του προβαλλόμενου ως «λαού των κυρίων». Η Γερμανία σάρωνε τα σύ­νορα των ηπειρωτικών επικρατειών, απειλούσε την υπόσταση της θαλασσοκράτειρας, προχωρούσε ακάθεκτη προς την κοσμοκρατορία.