Ξεκίνησε (νά ἐκδηλώνεται) ἕνας ἀόρατος πόλεμος;

Μὲ ἀφορμὴ τὸ πρόσφατο (ποὺ δὲν τὸ λὲς κι ἀτύχημα, γιὰ πολλοὺς λόγους, ποὺ μέρος τους θὰ παρουσιασθοῦν παρακάτω) περιστατικὸ τῶν Παρισίων, στὴν «Παναγία τῶν Παρισίων», ἀρχίζουμε πλέον νὰ ἀντιλαμβανόμεθα, κάπως, πὼς ἄλλα εἶναι αὐτὰ ποὺ φαίνονται κι ἄλλα αὐτὰ ποὺ εἶναι.
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τὸ Πάσχα τῶν Καθολικῶν εἶναι αὐτὴν τὴν Κυριακή…
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τὸ ἐν λόγῳ (οὐδόλως τυχαῖον) περιστατικὸν συνέβη σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα, θρησκευτικὰ σαφῶς, σύμβολα τῆς γηραιᾶς (καὶ βαλλομένης πανταχόθεν) Εὐρώπης…
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ οἱ ἡμέρες ποὺ διαβιοῦμε εἶναι ἡμέρες μεγάλων ἀνατροπῶν καὶ ἀλλαγῶν…
….ἂς ἔχουμε τὸν νοῦ μας, διότι τυχαιότητες, συμπτώσεις καὶ ἀτυχήματα δὲν συμβαίνουν δίχως κανονικὸ καὶ ὑπερβολικὰ λεπτομερὴ προγραμματισμό.
Κι ὄχι μόνον…
Συνέχεια





Δὲν εἶναι «συνεκμετάλλευσις» μὰ …παράτασις!!!

Ἡ χώρα, ἔτσι κι ἀλλοιῶς, ἔχει ἤδη εἰσέλθη σὲ διαδικασία διαμελισμοῦ της.
Δὲν προέκυψε ἔτσι ἀπὸ τὸ ξαφνικά, ἀλλὰ ἅπαντα τὰ σαπρόφυτα, ἀπὸ κάθε κομματικὴ ἐκδοχή, ἔβαλαν τὰ ἀσύδοτα χέρια τους ὁπουδήποτε μποροῦσαν (πάντα μὲ τὸ ἀζημίωτον), πρὸ κειμένου νὰ διαχωρισθοῦν ἀπὸ τὸν Ἐθνικὸ Κορμὸ καὶ τὸ Αἰγαῖον καὶ ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Θρᾴκη καὶ ἡ Ἤπειρος καὶ ἡ Κρήτη καὶ ἡ Θεσσαλία, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὸν «νόμο Καποδίστρια», ποὺ σαφῆ του σκοπὸ εἶχε τὸν διαμελισμό μας.
Κι αὐτό, σαφῶς, ἐδῶ καὶ χρόνια τὸ δηλώνουν ἀφ΄ ἑνὸς τὰ (φερόμενα ὡς) κουδουνισμένα ποὺ ὑποτίθεται μὰς κυβερνοῦν (ποὺ ἀνοίγουν «Κερκόπορτες»!!!)…
Συνέχεια





Χαιρετισμοὶ …«ἰδιαιτέρων» συμβολισμῶν!!!

Συνέχεια





Θέλουν ὅλοι νά …«γίνουν Ἕλληνες»;

Κατόπιν τοῦ προσφάτου δημοσιεύματος τοῦ «Πρώτου Θέματος» (μὲ ἀρχική του πηγὴ δημοσίευμα τοῦ Ἰγνατίου), μαθαίνουμε πὼς ὁ Τρᾶμπ, μεταξὺ ἄλλων, ἐδήλωσε πὼς «ὅλοι θέλουν νὰ γίνουν Ἕλληνες» (!!!)… Συνέχεια





Δὲν γίνεται νὰ ἐλευθερωθοῦμε ἐὰν δὲν ἀναγνωρίσουμε τοὺς δυνάστες μας…

…ὅσο ἐστιάζουμε στὰ ἐπὶ μέρους στοιχεία, ποὺ αὐτοὶ μᾶς παρουσιάζουν, τόσο θὰ χάνουμε τὸν στόχο μας….
…ὄσο κυττᾶμε τὸ …δάκτυλο ποὺ δείχνει τὴν ἱστορία, τόσο θὰ ἀπέχουμε τῆς ἀναγκαίας, γιὰ τὴν αὐτογνωσία μας, Ἱστορικῆς γνώσεως…
…ὄσο παραμένουμε αὐτοβούλως φυλακισμένοι στὶς …ἀπόψεις μας, τόσο θὰ διαιωνίζουμε τὰ δεσμά μας στὰ βάθη τῶν αἰώνων…

Γιὰ νὰ ἀναγνωρίσουμε τοὺς δυνάστες μας, σὲ ὅλο τους τὸ μεγαλεῖον, ὀφείλουμε, γιὰ ἀρχή, νὰ κυττάξουμε πίσω ἀπὸ τὶς βιτρίνες καί, ἰδίως νὰ παύσουμε νὰ …ἐρμηνεύουμε, κατὰ πῶς μᾶς ἐξυπηρετεῖ (πεποιθησιακῶς, ἠθικῶς, ἢ ἀκόμη καὶ …«λογικῶς») τὰ ὅσα τὰ μάτια μας (δὲν) μαρτυροῦν. Διότι βλέπουμε χωρὶς νὰ …βλέπουμε!!!

Λατρεύοντας τὸν …δήμιό μας ὡς …«Θεό μας»!!!

Συνέχεια





Δημιουργοῦ Ἱερὸν τῆς Ἀμφιπόλεως

Στὴν Καβείριο λατρεία, τὰ Ἱερὰ τοῦ Διὸς ἢ ἄλλως Δημιουργοῦ Ἱερά, ὅπως ἀποκαλύπτει νόμισμα (1) ἀπὸ τὴν Ταρσὸ τῆς Κιλικίας (ΔΗΜ[ιουργοῦ] Ἰ[ερὸ]) ἦσαν κυκλικὰ ἢ ἐμπεριέχοντο σὲ κυκλικὸ περίβολο. Αὐτὸ γιὰ νὰ συνυπάρῃ μὲ τὸν Ἥλιο, ποὺ περισσότερο δικά του ἱερὰ ἦσαν. Ὅπως ὡραία παραστατικὰ φανερώνει τὸ νόμισμα (2) ἀπὸ τὴν Ἀμισσὸ τοῦ Πόντου, ὁ ἀετὸς φαίνεται ἐπάνω ἀπὸ τὸν περίβολο Καβειρίου, κάτω ἀπὸ τὸν Ἥλιο. Εἶναι τέτοιο, γιατί μᾶς τὸ δείχνει ἡ ἱερὰ ἄμπελος στὸ πλάι, μὲ δύο κορμοὺς πλεγμένους ποὺ παραπέμπουν σὲ Κηρύκειο. Ὁ ἀετὸς ὅπως γράψαμε, ἦταν ὁ ἀγγελιοφόρος μεταξὺ Ἡλίου καὶ Διός. 

Συνέχεια