Ὅταν ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ἦλθε στὴν Ἑλλάδα, μεταξὺ ἄλλων ἵδρυσε καὶ ἕνα καινούργιο κόμμα, τὴν Νέα Δημοκρατία.
Ὁ τίτλος ἀπὸ μόνος του εἶναι δηλωτικὸς τῶν προθέσεων τοῦ λεγομένου «ἐθνάρχου».
Γενικῶς τὰ δεξιὰ κόμματα, τόσο στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ σίγουρα στὴν Εὐρώπη, εἶχαν διαφορετικοὺς ὅρους γιὰ νὰ δείξουν τὴν ἰδεολογικὴ τοποθέτησί των. Συνήθως χρησιμοποιοῦσαν τὸν ὅρο «λαϊκό» γιὰ νᾶ δείξουν τὴν ῥίζα τους καὶ τὴν νομιμοποίησή τους, κυρίως ἀπὸ τὸ ἔθνος ποὺ ἐκφράζεται μέσῳ τοῦ λαοῦ. Συνέχεια
51 χρόνια μετὰ τὴν ἀπριλιανὴ ἐπέμβαση, ἔρχονται στὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ἀδιάσειστα στοιχεῖα γιὰ τὰ κόμματα τοῦ δημοκρατικοῦ τόξου καὶ τὶς μεγάλες δημοκρατικὲς μορφὲς τῆς μεταπολιτεύσεως, ὅπως γιὰ παράδειγμα τὸν Γεώργιο Ῥάλλη, τὸν Παναγῆ Παπαληγούρα καὶ τὸν τεράστιο δημοκράτη Παναγιωτάκη Κανελλόπουλο.
Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι ποὺ παρακαλοῦσαν τὸν Ἄνακτα νὰ τοὺς δώσῃ δικαίωμα ἀναστολῆς ἄρθρων τοῦ πολιτεύματος. Συνέχεια
Ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἀθῆνα, ὁ Διγενὴς ἀνέπτυσσε στὸν Μακάριο τὰ σχέδιά του γιὰ τὸν ἔνοπλο ἀγῶνα στὴν Κύπρο, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ εἶπε πὼς «οὔτε 50 ἄνδρες θὰ σὲ ἀκολουθήσουν».
Ὁπότε, ὁ μπαρουτοκαπνισμένος στο πεδίο τῆς ἐθνικῆς τιμῆς Γ. Γρίβας, ἐκτύπησε δυνατὰ τὸ χέρι του στὸ τραπέζι κι ἐφώναξε: «Μόνος μου, μὲ τὸν Θεὸ μόνον θὰ ἀγωνισθῶ καὶ θὰ νικήσω!..» Συνέχεια
Τὸ «Μακεδονικό» καὶ τὰ λάθη τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους.
Ῥαγδαῖες εἶναι πλέον οἱ ἐξελίξεις στὸ ζήτημα τοῦ ὀνόματος τῶν Σκοπίων.
Ὅπως φαίνεται τὴν «λύση» δὲν θὰ τὴν ἀποφύγουμε καὶ θὰ πρέπη συντόμως νὰ ἀποδεχθοῦμε τὴν «Νόβα Ματσεντόνια», ἐλπίζοντας μόνον σὲ θετικὴ ἐξέλιξη, ὅσον ἀφορᾶ στὰ «ψιλὰ γράμματα» καὶ τὶς πολὺ σημαντικὲς «λεπτομέρειες», ὅπως γιὰ παράδειγμα, ὁ φυλετικὸς καὶ ὁ ἱστορικὸς διαχωρισμός, ἡ ἐσωτερικὴ καὶ ἡ διεθνὴς ὀνομασία, ὁ «ἀλυτρωτισμός», οἱ μεγαλομανίες περὶ «μεγάλης Μακεδονίας» κλπ.
Μιά αὐθεντικὴ στιχομυθία μεταξὺ Καραμανλῆ καὶ Κληρίδη, πρὶν τὴν ἔναρξη τοῦ ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ (Μαρτυρία Παπαπολυβίου): Συνέχεια
Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλὴς ἀποβιβάζεται τὴν 24η Ἰουλίου 1974.
Ἡ μεταπολίτευσις ἀρχίζει.
Πίσω τοῦ εἰκονίζεται ὁ ἀνεψιός του Μιχάλης Λιάπης, βουλευτὴς γιὰ εἴκοσι (20) χρόνια καὶ ὑπουργὸς τὴν δεκαετία τοῦ 2000. Συνέχεια
