Ὁ Παπαφλέσσας ἀνακοινώνει στοὺς προκρίτους, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις θὰ ἀρχίσῃ τὴν 25η Μαρτίου.
Ἡ ἀνακοίνωσις ἀκούστηκε σὰν κεραυνός. Μερικοὶ ζήτησαν ἀναβολή.
Πρότειναν τὴν 23η Ἀπριλίου, ποὺ εἶναι τοῦ ἅη Γιώργη ἤ τὴν 21η Μαΐου, ποὺ εἶναι Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία
Ἡ πρώτη ἀπελευθέρωσις τοῦ Δομοκοῦ
«…Ο οπλαρχηγός Φούντας, έβαλε φωτιά στο χωριό Πασαλί, κοντά στην Αγόριανη. Ένα επαναστατικό σώμα, όμως, εγκλωβίστηκε από τους Τούρκους, στην Βαρδαλή και οι ηρωικοί εκείνοι άντρες μη βρίσκοντας άλλον τρόπο διαφυγής, αντί να παραδοθούν, προτίμησαν να σκοτωθούν πολεμώντας.
Η δραστηριότητα εκείνη των επαναστατικών σωμάτων στην Ήπειρο, Θεσσαλία και Μακεδονία σε συνδυασμό και μ’ εκείνη του τακτικού στρατού, με αρχηγό τον Σκαρλάτο Σούτσο, που εισέβαλε στην Θεσσαλία στις 21 Ιανουαρίου 1878, ασφαλώς προεκάλεσε το ευνοϊκό υπέρ της Ελλάδος και των υποδούλων κλίμα…» Συνέχεια
Ἡ Ἑλλὰς μετὰ ἀπὸ τὴν συνθήκη τοῦ Λονδίνου
Αφίσα εποχής
«…Το όραμα της Μεγάλης Βουλγαρίας πήρε σάρκα και οστά το 1878, με την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, μετά την λήξη του ρωσσοτουρκικού Πολέμου. Με βάση την Συνθήκη αυτή, η Βουλγαρία πήρε όλη την Μακεδονία, πλην της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής, και τμήμα της Ανατολικής Θράκης. Ταυτόχρονα, δημιουργήθηκε στην Ρωσσία το κίνημα του Πανσλαυισμού, σύμφωνα με το οποίο η Ρωσσία έπρεπε να είναι η προστάτιδα χώρα όλων των σλαυοφώνων πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας…» Συνέχεια
Χαζαρία. Ἡ πρώτη ἑβραϊκὴ αὐτοκρατορία.
Τὶ δὲν μοῦ (μᾶς) ἔμαθαν – ΧΑΖΑΡΙΑ ἡ πρώτη ἑβραϊκὴ αὐτοκρατορία
Ἔχουν δαπανηθεῖ ἀρκετὰ ἔτη τῆς ζωῆς μου εἰς τὴν προσπάθειαν ἀπαντήσεως ὁρισμένων ἁπλῶν, ἐν πρώτοις, ἐρωτημάτων, ὡς:
- Ποία τὰ αἴτια τοῦ Αʹ παγκοσμίου πολέμου; (τὰς ἀφορμὰς τοῦ πολέμου, άφελῶς, ἀποδεχόμεθα κατὰ τὰς κατευθύνσεις τῆς συμβατικῆς ἱστορίας).
- Ποία τὰ ἀποτελέσματα τοῦ Αʹ παγκοσμίου πολέμου;
- Ποῖος ἤ ποῖοι ὠφελήθησαν ἐκ τοῦ πολέμου τούτου;
- Ποῖαι συνθῆκαι ὑπεγράφησαν ἐπὶ σκηνῆς καὶ ποῖαι ἐν τῷ παρασκηνίῳ;
- Ποῖαι συνθῆκαι ἐφηρμώσθησαν καὶ ποῖαι ὄχι καὶ διατί; Συνέχεια
Ἡ ἀποτυχημένη ἐκστρατεία τῆς Κριμαίας.
«…Οι ελληνικές μονάδες υπεχώρησαν με υποδειγματική τάξη και παρετάχθησαν στην δυτική όχθη του ποταμού Δνείστερου, για να υπερασπίσουν την περιοχή της Βεσσαραβίας (σημερινή Μολδαβία) από τις επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού. Στην περιοχή της Κριμαίας παρέμεινε έως τις 14 Απριλίου 1919 το 2ο Σύνταγμα Πεζικού, όπου αντιμετώπισε αλλεπάλληλες επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού και κατέστειλε την εξέγερση των εργατών της Σεβαστουπόλεως, ενισχυμένους με Γάλλους ναύτες, οι οποίοι είχαν στασιάσει. Τον Ιούνιο του 1919 το Α’ Σώμα Στρατού προωθήθηκε στην Σμύρνη, όπου ο ελληνικός στρατός επιχειρούσε από τον Μάιο. Οι συνολικές απώλειες του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην μεσημβρινή Ρωσσία ανήλθαν σε 398 νεκρούς και 657 τραυματίες. Συνέχεια
Ἄγγλοι περιηγηταί.
Ζωηρὰ κίνησις ἤρξατο ἐν τοῖς ξενοδοχείοις τῆς πόλεως. Καὶ ἐχθὲς ἀφίκοντο ἐκ Πατρῶν οὐκ ὀλίγοι ἄγγλοι περιηγηταί, οἵτινες ἐξεχύθησαν εἰς τὰ πέριξ τῆς πόλεως, ἐνθουσιασμένοι διὰ τὸν λαμπρὸν ἥλιον τῆς ἐχθές. Πολλοὶ διηυθύνθησαν ἀμέσως εἰς τὴν Ἀκρόπολιν, ὅπου μετὰ μεσημβρίαν εἶχον συρρεύσει πολλοὶ περίεργοι παρακολουθοῦντες τὰς ἀρχαιολογικὰς ἀνασκαφάς. Συνέχεια