Οι σχέσεις του θύτη με τα θύματά του είναι εξαίσιες.
«…«Ανεξαρτήτως της ιδεολογίας της νέας κυβερνήσεως, αντιλαμβάνονται ότι προς το πραγματικό συμφέρον της Ελλάδας να συνεχίσει την σχέση αυτή. Το ίδιο συνέβηκε και με την Κύπρο, όπου ο προκάτοχος του προέδρου Αναστασιάδη δεν είχε τις ίδιες πολιτικές απόψεις. Κι όμως οι σχέσεις με το Ισραήλ βελτιώθηκαν». Συνέχεια
Τὴν χρεωκοπία ΔΕΝ τὴν γλυτώνουμε, κατὰ πῶς φαίνεται.
Καὶ δὲν τὸ λέω ἐγὼ φυσικά, ἀλλὰ πολλοί. Καὶ δυστυχῶς, αὐτοὶ οἱ πολλοί, εἶναι σαφῶς καλλίτεροι γνῶστες ἀπὸ ἐμέναν, τῶν θεμάτων τῆς οἰκονομίας. (Ὄχι τῶν προσθαφαιρέσεων, τῶν λογιστικῶν πράξεων καὶ τῆς ἀριθμητικῆς. Τῶν δικῶν τους οἰκονομικῶν λέμε…!!!) Συνέχεια
Ο χώρος, ο χρόνος, οι ζώντες, οι τεθνεώτες, οι αγέννητοι, η Ιστορία που γράψαμε, γράφουμε και θα γράψουμε. Αν δεν υπάρξει συνειδητή αποδοχή της αποστολής του Έλληνος ανθρώπου δεν μπορεί να συμβεί «θαύμα». Δεν συμβαίνουν, άλλωστε, αν δεν τα προκαλέσεις.
Συνέχεια
netakias
Το απόσπασμα το έγραψε εν μέσω του Β΄ΠΠ ο Εγγλέζος Σκώτος Πατριώτης Κομπτον Μακενζι, στο βιβλίο του «Ανεμος Ελευθερίας»*, εμπνευσμένο από την πολεμική ιαχή των Ελλήνων «Αερα!!!!» Συνέχεια
Αφίσα εποχής
«…Το όραμα της Μεγάλης Βουλγαρίας πήρε σάρκα και οστά το 1878, με την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, μετά την λήξη του ρωσσοτουρκικού Πολέμου. Με βάση την Συνθήκη αυτή, η Βουλγαρία πήρε όλη την Μακεδονία, πλην της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής, και τμήμα της Ανατολικής Θράκης. Ταυτόχρονα, δημιουργήθηκε στην Ρωσσία το κίνημα του Πανσλαυισμού, σύμφωνα με το οποίο η Ρωσσία έπρεπε να είναι η προστάτιδα χώρα όλων των σλαυοφώνων πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας…» Συνέχεια
«…Οι ελληνικές μονάδες υπεχώρησαν με υποδειγματική τάξη και παρετάχθησαν στην δυτική όχθη του ποταμού Δνείστερου, για να υπερασπίσουν την περιοχή της Βεσσαραβίας (σημερινή Μολδαβία) από τις επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού. Στην περιοχή της Κριμαίας παρέμεινε έως τις 14 Απριλίου 1919 το 2ο Σύνταγμα Πεζικού, όπου αντιμετώπισε αλλεπάλληλες επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού και κατέστειλε την εξέγερση των εργατών της Σεβαστουπόλεως, ενισχυμένους με Γάλλους ναύτες, οι οποίοι είχαν στασιάσει. Τον Ιούνιο του 1919 το Α’ Σώμα Στρατού προωθήθηκε στην Σμύρνη, όπου ο ελληνικός στρατός επιχειρούσε από τον Μάιο. Οι συνολικές απώλειες του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην μεσημβρινή Ρωσσία ανήλθαν σε 398 νεκρούς και 657 τραυματίες. Συνέχεια
