Ψῆφος στό κούλλιιι ἤ στό ἀλεξέι;;
Ψῆφος στά μικρά ἤ στά μεγάλα (καὶ ἀποδεδειγμένως μνημονιακὰ) κόμματα;
Ψῆφος ἤ ἀποχή;
Προεκλογικὲς συγκεντρώσεις, λόγια παχειὰ καὶ ὑποσχέσεις στὴν ἀποικία τῶν τοκογλύφων, ἀπὸ τὰ σαπρόφυτα-δεσμοφύλακες, πρὸ κειμένου νὰ αὐξήσουν τὰ ποσοστά τους στὶς ἐκλογὲς τῆς Κυριακῆς.
Μά, τελικῶς, οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀμφισβητεῖ τὸ αὐτονόητον: τὸ «χρέος».
Γιὰ τὴν ΝουΔουλάρα τοῦ κούλλλιιι δὲν χρειάζεται νὰ ἀναφέρουμε κάτι. Ἦσαν καὶ παραμένουν πιστοὶ ὑπηρέτες τῆς θεωρίας τοῦ «χρέους» καὶ πρὸς τοῦτον ἀκριβῶς, ἐδῶ καὶ ἕναν αἰῶνα, ὡς οἰκογένεια, «βασιλεύουν» στὰ τῶν πολιτικῶν δρωμένων τῆς χώρας μας.
Γενικῶς τὰ γκρουπούσκουλα, τὰ πρακτόρια, τὰ ἔμμισθα παλαμοκρουστόπαιδα, τὰ κομματόσκυλα, οἱ παν-ἠλίθιοι ἀλλὰ καὶ τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως μᾶς ὠθοῦν σὲ μονόδρομο. Ὅλοι οἱ (νέο- καὶ παλαιὸ-) «ἐθνοσωτῆρες» αὐξάνονται καὶ δηλώνουν σαφῶς τὶς προθέσεις τους, ποὺ ἐπὶ τῆς οὐσίας εἶναι μία: ἡ πλήρης αὐτοδυναμία γιὰ τὴν …ΝουΔουλάρα, ποὺ οὔτως ἢ ἄλλως μᾶς ἐπιβάλλεται.
