Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὰ Καραμανλή(δικα)

Τὶς τελευταῖες ἡμέρες ἔφθασε στὰ χέρια μου τὸ νέο βιβλίο τοῦ ἐγκρίτου Ἱστορικοῦ μας Δημητρίου Μιχαλοπούλου, μὲ τίτλο: «Ἑλλάδα καὶ διεθνεῖς ἐξελίξεις, 1944-1974» (ἐκδόσεις Παπαζήση), τὸ ὁποῖον καὶ μελέτησα ἀμέσως.
(Στοιχεία γιὰ τὸ βιβλίο μπορεῖτε νὰ δεῖτε ἐδῶ.)

Ὅπως φυσικὰ θὰ γνωρίζετε ἐγὼ μὲ τὰ τῶν καραμανλήδων, γενικῶς καὶ εἰδικῶς, συμπάθειες δὲν …(ἐκ)τρέφω. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ἔκανα, γιὰ λόγους καθαρὰ ἱστορικούς, «τὴν καρδιά μου πέτρα» καὶ τὸ ξεκίνησα, γιὰ νὰ ἀνακαλύψω πὼς καὶ πάλι ὁ κος Μιχαλόπουλος μπορεῖ νὰ μᾶς ξαφνιάσῃ εὐχάριστα μὲ τὴν συγγραφή του καὶ τὴν διεισδυτικὴ ἱστορική του ἔρευνα. Μία ἔρευνα πού, ἂν καὶ δημοσιεύεται μία εἰκοσαετία καὶ κάτι μετὰ τὸν θάνατο τοῦ «ἐθνάρχου», ἐν τούτοις παραμένει ἀκόμη ἐπίκαιρος, ἐφ΄ ὅσον ὁ Ἱστορικός μας ἐπιχειρεῖ νὰ φωτίσῃ, ὅσο τὸ δυνατόν, τὴν προσωπικότητα τοῦ «ἐθνάρχου». Συνέχεια





Ὑπὸ τόν ἔλεγχο τῶν …στοῶν τίθεται καί ὁ πατριωτισμός μας;

Κάθε λογῆς καὶ φύσεως στοῶν…
Κάθε ἐκδοχῆς καὶ «φιλοσοφίας»…
Κάθε μορφῆς στοῶν καὶ -μὲ ἀνθρωπιζτικὸ- ἐνίοτε προσωπεῖο λεσχῶν καὶ «κοινωφελῶν ἱδρυμάτων» συνήθως, ἀλλὰ καὶ συλλόγων, κινημάτων, Μ.Κ.Ο…
… ποὺ ἐμφανίζονται οἱ ψευδο-σωτῆρες μας, γιὰ νὰ μᾶς ἀποτελειώσουν.

Δὲν …«μασσᾶμε» ὅμως πλέον, διότι, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο ἀπὸ ἐμᾶς, ἔχουμε ξεκινήση νὰ ἀντιλαμβανόμεθα τὰ παιχνιδάκια τους καὶ νὰ τοὺς ἀποῤῥίπτουμε καθολικῶς. (Πάντα φυσικὰ μὲ τὶς σχετικὲς ἐξαιρέσεις κάποιων, ποὺ ἐμμένουν, γιὰ τοὺς δικούς τους -ὀποίους-  λόγους, νὰ ἐθελοτυφλοῦν…!!!)
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἔχουμε ἀντιληφθῆ πὼς πρόκεται γιὰ τὶς ἴδιες οἰκογένειες, ποὺ μὲ τὴν τακτική τους νὰ ἀλλάζουν ὀνόματα, ἐξακολουθοῦν (ἐπισήμως) ἐδῶ κι ἔναν αἰῶνα νὰ μᾶς καταστρέφουν, ἀπολαμβάνοντας πέραν τῆς ἀσυλίας του, ἐπὶ πλέον καὶ τὴν ἐπιτυχῆ τους διαδοχή, ἀπὸ τὰ παιδιά τους καὶ τὰ ἐγγόνια τους.

Συνέχεια





Ἱερὰ καὶ ἀπαράγραπτος ἡ διεκδίκησις τῆς Βορείου Ἠπείρου

«Ἐκεῖνο πάντως τὸ ὁποῖο ὀφείλουν ὄλαι αἳ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις νὰ γνωρίζουν, εἶναι ὅτι τὸ θέμα τῆς Βορείου Ἠπείρου ὑφίσταται. Καὶ ἐκεῖνον τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύεται εἰς τὸν αἰώνα, εἶναι δὶ΄ οἱονδήποτε λόγον ἡ ἀπάρνησις τοῦ ἱεροῦ αἰτήματος…..
Συνέχεια





Γιατί μᾶς ἦλθε ὁ Ἐρντογάν;

Ἦλθε γιά ἀναθεωρήσεις συνθηκῶν; Ἤ μήπως μᾶς ἦλθε γιά κάτι ἄλλο;

Τὸ 2010 (22 Ὀκτωβρίου) ὁ τότε ἀ-GAP-ούλης τῆς νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως πραγμάτων καὶ τότε (φερόμενος ὡς) πρωθυπουργὸς ὑπεδέχθη τὸν Ἐρντογὰν σὲ ἕνα πανηγυρικὸ σκηνικὸ ὑπερτονώσεως τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας. Αὐτῆς τῆς «ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας» μὲ τὶς κορῶνες της καὶ τὰ ἀνθελληνικὰ βραβεῖα Ἰπεκτσί, ποὺ ἔλαβαν κάθε λογῆς ὑπηρέτες της, μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ μαννούλα τοῦ τότε ἀ-GAP-ούλη τῆς νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως, μανδὰμ μαργκερίτ, σὲ σχεδιασμοὺς καὶ κατευθύνσεις προερχόμενες ἐκ τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ. Συνέχεια





Δίκη τῶν «ὀκτώ»

Σὰν σήμερα, τὸ 1922, ἀρχίζει ἡ δίκη τῶν ὀκτὼ (πολιτικοὶ καὶ ἀρχιστράτηγος)

Μὲ τὴν ὀνομασία αὐτὴν ἔμεινε στὴν ἱστορία ἡ δίκη τῶν πρωταιτίων τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς ἀπὸ ἔκτακτο στρατοδικεῖο, ποὺ συνεκρότησαν οἱ βενιζελικοὶ ἀξιωματικοὶ τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1922. Στὸ ἐδώλιο ἐκάθισαν ἑπτὰ πολιτικοὶ καὶ ἕνας στρατιωτικός, ἀπὸ τοὺς ὁποίους οἱ ἕξι κατεδικάσθηκαν σὲ θάνατο καὶ ἐξτελέσθηκαν.

Ἡ δίκη διεξήχθη ἀπό τις 31 Ὀκτωβρίου ἔως τὶς 15 Νοεμβρίου 1922, στὴν εἰδικὰ διαῤῤυθμισμένη αἴθουσα συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς (Παλαιὰ Βουλή). Ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ δραματικὰ ἐπεισόδια τοῦ Ἐθνικοῦ Διχασμοῦ. Συνέχεια





Ψηφίσαντες γιὰ πρωθυπουργό!!!

Ψηφίσαντες γιὰ πρωθυπουργό!!!Ὁ Μεταξᾶς ἔγινε πρωθυπουργὸς τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1936 ἀπὸ τὴν βουλὴ τῶν Ἑλλήνων .

Ἐψηφίσθη δὲ καὶ ἀπὸ τὰ δύο κόμματα, Λαϊκὸ καὶ Φιλελεύθερο, πλὴν τοῦ Βουλευτοῦ τοῦ Φιλελευθέρου κόματος, Γεωργίου Ἀνδρέα Παπανδρέου. (ΓΑΠ τοῦ Α.)
Συνέχεια