Ὑβρεουργημάτων κατάληξις

Εἶχα ἀναφερθῇ στὴν κατρακύλα τῆς Σοσιαλδημοκρατίας πρὸ καιροῦ.

Ψηφοφόρων μετακινήσεις μακρὰν τῆς σοσιαλοδημοκρατίας

Σήμερα ἀποτελεῖ κοινὴ παραδοχὴ στὴν πολιτικὴ σκηνὴ τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν καί, πλέον, βλέπουμε δηλώσεις σὰν τοῦ Σοῦλτς, ποὺ παραδέχεται ἀνοικτὰ ὅτι ἡ Σοσιαλδημοκρατία ἔχει ἐξοφλήσῃ. Συνέχεια





Ψηφοφόρων μετακινήσεις μακρὰν τῆς σοσιαλοδημοκρατίας

«…τὰ ἐκλογικὰ σώματα ἀπὸ ἄκρη σὲ ἄκρη τῆς Εὐρώπης ἔχουν χάσῃ τὴν ὑπομονή τους μὲ τὴν συναισθηματική, ἐλαφρῶν ἀριστερῶν ἀποχρώσεων, μεγαλοπολιτική «Σοσιαλδημοκρατική» ἐλίτ, ποὺ κυριάρχησε τὴν πολιτική τους σκηνὴ τὰ τελευταῖα ἑβδομήκοντα ἔτη. Οἱ ψηφοφόροι στρέφονται ἀλλοῦ διότι βλέπουν ὅτι ἡ Σοσιαλδημοκρατία τοὺς ἐγκατέλειψε.
Τοὺς ἐγκατέλειψε οἰκονομικὰ – ὅπως δείχνει ἡ τεράστια ἀνεργία τῶν νέων σὲ χῶρες ὅπως ἡ Ἴσπανία, ἡ Ἰταλία καὶ ἡ Ἑλλάς. Γιὰ νὰ μὴν ἀναφέρουμε τὸ ὁλοένα καὶ συρρικνούμενο μέγεθος τῆς οἰκονομίας τῆς Εὐρωζώνης γενικά.


Συνέχεια





Λύσεις σοσιαλιστικὲς καὶ κατὰ τῆς …ἀξιοκρατίας!!!

Μετὰ τὴν «ἀπαγόρευση» τῆς ἀξιολογήσεως τῶν ὁδηγῶν ταξὶ ἀπὸ τοὺς πελάτες (τί ἔννοια ἔχει ὅταν ὁ ταρίφας ἔχει τριετῆ σύμβαση μέ τήν πλατφόρμα;) ἀναμένεται νέα νομοθετικὴ ῥύθμισις, ποὺ θὰ ἀπαγορεύῃ  τὰ ἀστέρια στὸ booking, τὴν ταινιοκριτικὴ στὸ Ἀθηνόραμα καὶ τὴν βαθμολογία τῶν ἑστιατορίων ἀπὸ τοὺς πελάτες.

Συνέχεια





Χώρα μέ δικαιολογημένο σοσιαλισμό;

Ἀναρωτῶνται πολλοὶ γιατὶ ἔχει σουξὲ στὴν Ἑλλάδα ὁ σοσιαλισμὸς (ἐνῶ δὲν εἶναι κἂν βιομηχανικὴ χώρα).
Ἐπειδὴ ἦσαν βλάκες οἱ δεξιοὶ καὶ ἔδωσαν στὴν ἀριστερὰ τὸν ἐθνικισμὸ ποῦ οἱ ἴδιοι καλλιεργοῦσαν γιὰ νὰ ἔχουν ἰσχὺ ἐπάνω στὸν μέσο ἀφελὴ χωριάτη. Συνέχεια





Ὥρα νά ξεχάσουμε;

Ἤ μήπως ὥρα νά θυμηθοῦμε, νά μάθουμε, νά συνειδητοποιήσουμε τό τί ἀκριβῶς παρασκήνιο ἐστήθη πίσω ἀπό τήν αἱματοβαμμένη ἱστορία μας;
Διότι τὴν ἱστορία μας τὴν ἀγνοοῦμε καί, δυστυχῶς μας, κινδυνεύουμε συντόμως νὰ τὴν ξαναζήσουμε.
Μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται… Συνέχεια





Εἶναι ὁ κομμουνισμὸς …«ἀγάπη» μου!!! (στ)

Σκοπός μας, ὡς κοινωνίες, ἔχει γίνῃ μόνον τὸ χρῆμα, ξεχνώντας, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, πὼς τὸ χρῆμα εἶναι τὸ μέσον γιὰ κάποια ζητήματα, μὰ οὐδέποτε σκοπός.
Ὁ σκοπός, γιὰ κάθε κοινωνία κι ἄτομον, πάντα, σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἱστορίας τοῦ πλανήτου, ὄφειλε νὰ εἶναι ἄλλος, σαφῶς πιὸ σημαντικὸς καὶ σπουδαῖος.
Μά, ἐμεῖς, ἰδίως σὲ αὐτὲς τὶς ἐποχὲς ποὺ διανύουμε, μὲ τὴν ἀπόλυτον μαζοποίησιν μας, καταλήξαμε νὰ θεωροῦμε ταὐτόσημα τὴν ἐλευθερία καὶ τὸ χρῆμα…
Ἔχουμε χρῆμα, θεωροῦμε πὼς εἴμεθα κι ἐλεύθεροι.
Δὲν ἔχουμε, δὲν εἴμεθα…
Δυστυχῶς μας.
Συνέχεια