Πόσοι καὶ πόσοι δὲν ἔχουν γράψει, αἰτιολογήσει καὶ ἀναλύσει τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἱστορία γέμει διδαγμάτων πρὸς ἡμᾶς τοὺς νεωτέρους! Ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται λέγει ὁ εἷς, ἡ ἱστορία ἀνακυκλοῦται λέγει ὁ ἕτερος, ἡ ἱστορία διδάσκει λέγει ὁ τρίτος κ.ο.κ. Ποῖος ὅμως μελετᾶ τὴν ἱστορίαν!
Μὲ ἀφορμὴν τὴν ἀλληλέγγυον καὶ φιλικὴν στάσιν τῆς Εὐρώπης ἔναντι τῶν τρεχόντων οἰκονομικῶν προβλημάτων τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα, ἐν πολλοῖς, ἐὰν ὄχι ἀπολύτως, ἐδημιούργησεν αὐτὴ ταύτη ἡ Εὐρώπη καὶ δὴ ἡ κυρίαρχος αὐτῆς, σήμερον, δύναμις, ἤτοι ἡ Γερμανία, ἀνακαλῶ ἱστορικὰ τινα σημεῖα. Συνέχεια


«…Οι ελληνικές μονάδες υπεχώρησαν με υποδειγματική τάξη και παρετάχθησαν στην δυτική όχθη του ποταμού Δνείστερου, για να υπερασπίσουν την περιοχή της Βεσσαραβίας (σημερινή Μολδαβία) από τις επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού. Στην περιοχή της Κριμαίας παρέμεινε έως τις