Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὸ ἡμερολόγιον

Ἀθανάσιος Ῥαζηκότσικας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ἢ Ἀθανάσιος Ῥαζῆς ἢ Ἀθανάσιος Κότσικας (Κώτσικας).

Ἔμεινε στὴν μνήμη τῶν Ἑλλήνων καὶ ἰδίως τῶν Μεσολογγιτῶν, μὲ τὸ ὄνομα Ῥαζηκότσικας.

Στὶς 20 Μαΐου 1821 ἦταν μέσα στοὺς πρωτεργᾶτες ποὺ ὕψωσαν τὴν σημαία τῆς Ἐπαναστάσεως στὸ Μεσολόγγι. Ἀπὸ τότε, κι ἔως τὸν θάνατο του, κύριο του μέλημα ἐστάθη ἡ προστασία τῆς πόλεως.

Ἐγκεφαλος καὶ κύριος ὑπεύθυνος τῆς ὀχυρώσεως  τοῦ Μεσολογγίου καὶ ὁ πρωτεργάτης τῆς ἀντιστάσεως κατὰ τὴν διάρκεια καὶ  τῶν τριῶν πολιορκιῶν τῆς μαρτυρικῆς πόλεως.

Πρὸ τῆς τρίτης πολιορκίας τοῦ Μεσολογγίου εἶχε λάβει μέρος μὲ σῶμα ξηρᾶς σὲ διάφορες μικρές συγκρούσεις μὲ κυριοτέρα τὴν μάχη στὸ Βραχώρι.   Συνέχεια →

Κατσαντώνης.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὁ προ-ἥρως. Ὁ διδάσκαλος τόσων καὶ τόσων ἀγωνιστῶν ποὺ ἔλαβαν μέρος στὴ ἐπανάστασι. Ὁ ἀπό τοὺς πολλούς λησμονημένος Κατσαντώνης. Ἕδρασε κυρίως στὰ Ἄγραφα. Κοντά του ἐμαθήτευσε ὁ Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Ἀδέλφια του  ὁ Χασιώτης κι ὁ Λεπενιώτης, συμπολεμιστὲς καὶ σύντροφοι. Ἀκόμη καὶ στὸν θάνατο μαζὺ ἐπορεύθησαν μὲ τὸν Χασιώτη. Ἕναν ἀπὸ τοὺς φρικτοτέρους ποὺ ἐπεφύλαξε ὁ Ἀλῆ γιὰ τοὺς ἀγωνιστὲς τῆς Ἐλευθερίας. Ἐφονεύθη τὸ 1808, μέσα σὲ φρικτούς πόνους. Ὁ Ἀλῆ πασσᾶς διέταξε νὰ τὸν θανατώσουν σπάζοντάς του τὰ κόκκαλα. Συνέχεια →

Μαντὼ Μαυρογένους.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μία γυναίκα, νέα, ὄμορφη, εὐκατάστατη, ἄριστα μορφωμένη γιὰ τὴν ἐποχή της, ἡ Μαντῶ Μαυρογένους. Μία γυναίκα ποὺ ἔχει χαρακτεῖ στὴν μνήμη τῶν Ἑλλήνων, ὡς μία ἡρωίδα, ἀλλὰ ἐλάχιστοι γνωρίζουν τὴν ἱστορία της.

Οἱ ἐπιστολές της στὶς γυναῖκες τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ἀγγλίας ἐκείνη τὴν ἐποχή, συνετάραξαν τὰ τότε κοινωνικά κατεστημένα καὶ ὁδήγησαν σὲ ἕνα φιλελληνικό κύμα πολλοὺς Εὐρωπαίους πολίτες.

Ἡ Μαντώ, γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε σὲ εὔπορο περιβᾶλλον. Ἡ μισὴ Μύκονος τῆς ἀνῆκε, τὴν ὁποία καὶ ἐπούλησε γιὰ νὰ συνεισφέρῃ στὸν ἀγώνα.
Συνέχεια →

Βουλγαρία, ὁ καπηλευτὴς Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν καὶ ἱστορίας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἱστορική, ἔντιμη καταγραφή γεγονότων ἀπὸ τὸν Ῥαφαήλ Διαμαντῆ. Μία πρώτη πηγή πληροφοριῶν γιὰ ὅσους θέλουν νὰ ξεκινήσουν τὴν μελέτη τῆς ἱστορίας τῆς Μακεδονίας.
Οἱ Βούλγαροι, «σύμμαχοι» μας καὶ πολύ συχνά καταπατητές Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν, ποτέ δὲν ἔπαψαν νὰ θεωροῦν τὴν Μακεδονία καὶ τὴν Θράκη τμήματα «ἁρπαγμένα» ἀπό τὴν δική τους κληρονομιά.
Φιλονόη.
Μια ιστορική αναδρομή στη δράση της Βουλγαρίας κατά τη διάρκεια του Α’ και Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό.

Οι Βουλγαρικές φιλοδοξίες στα Βαλκάνια το 1ο μισό του 20ου αιώνος
Γράφει ο Ραφαήλ Διαμαντής*Σπάνια φωτογραφία προγενέστερης κατοχής της Μακεδονίας από γερμανούς βουλγάρους και τούρκους συμμάχους τους, στο Μακεδονικό μέτωπο στα 1916. Πρόκειται για μικτό Συνέχεια →

Ἡ μυστική συνεργασία Θ. Παγκάλου – ΚΚΕ στὰ χρόνια τοῦ μεσοπολέμου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Καὶ κάτι ἀπὸ τὸ φιλικό ἱστολόγιο Θέματα Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Μία πτυχὴ τῆς ἱστορίας μας, ἄγνωστη στοὺς πολλούς, ἀλλά σημαντική… Ἔτσι, γιὰ νὰ γνωρίζουμε ποιῶν ἀπόγονοι εἶναι οἱ κυβερνῶντες μας…

Φιλονόη.

Στα χρόνια της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης και της κυβέρνησης Μιχαλακοπούλου (αρχηγού των “συντηρητικών Φιλελευθέρων”) το 1924, το μικροσκοπικό -τότε- ΚΚΕ τελούσε σε ένα καθεστώς ημιπαρανομίας. Οι τρείς βασικοί του πυρήνες βρίσκονταν στην Αθήνα στην Θεσσαλονίκη και στους καπνοπαραγωγικούς νομούς της Καβάλας και της Δράμας. Παρά την αριθμητική του ένδεια, το ΚΚΕ ήταν πολύ καλά οργανωμένο στα συνδικάτα των εργαζομένων στην Αθήνα, ελέγχοντας την ΓΣΕΕ και τα συνδικαλιστικά όργανα των σιδηροδρομικών, των εργαζομένων στην δημόσια επιχείρηση φωταερίου κτλ.

Η Κυβέρνηση Μιχαλακοπούλου, που είχε αναλάβει από τον Οκτώβριο του 1924, είχε να αντιμετωπίσει Συνέχεια →

Ἐάν νικήσουν, ἐμεῖς δὲν θὰ ἔχουμε Πατρίδα γιὰ νὰ ἐπιστρέψουμε!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τὰ πολλαπλὰ καὶ ταυτόχρονα κτυπήματα, ποὺ δεχόμαστε,  σὲ κάθε πεδίον τῆς ζωῆς μας, δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ἀγνοοῦμε ἤ νὰ μὴν συνδέουμε. Δὲν μπορεῖ γιὰ παράδειγμα τὸ ΛΑΘΡΟμεταναστευτικόν νὰ εἶναι ἀνεξάρτητον τοῦ μνημονίου. Οὖτε τὰ ἐπεκτατικά σχέδια τῶν σκοπιανοαλβανῶν, ἀνεξάρτητον τοῦ τουρκικοῦ ἐπεκτατισμοῦ. Οὖτε ἡ περίεργη «ἀτμόσφαιρα» τῶν Αἰγαιακῶν ὑποθέσεων ἀνεξάρτητον ὅλων τῶν προηγουμένων. Ἐὰν προσθέσουμε καὶ κάτι κάρτες πολίτου, κάτι codex alimentarius, κάτι παύσεις σχολείων, κάτι ἐπισκέψεις τοῦ μεγάλου βεζίρου, τότε ἴσως ἀντιληφθοῦμε πὼς ὅλα συμβαίνουν ταὐτοχρόνως, μὲ ἀπώτερον Συνέχεια →