Ἤ – μέ τό παλαιό ἡμερολόγιο – στίς 14 Δεκεμβρίου τοῦ 1913. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ἀπρίλιος
68 χρόνια ἀπὸ τὴν βύθισι τοῦ Λ. Κατσώνης.
ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ
Περί Αλός

Τὸ Π.Ν. στὸ κατὰ Μακαρίου πραξικόπημα.
Ὅμως παραμένουμε στὸ ἐξῇς πρόβλημα: συγκεντρώνουμε κομμάτι κομμάτι τὶς πληροφορίες. Πολὺ φοβοῦμαι πὼς κάποιαν στιγμὴ θὰ ξεχάσουμε τὸν ἀρχικό μας στόχο. Συνέχεια
Ἡ ἐχθρικὴ πολιτικὴ τοῦ Τίτο κατὰ τῆς Ἑλλάδος.
Ἕνα κομμάτι τῆς ἱστορίας μας που ἔχει παραποιηθεῖ ἢ καὶ ἀποσιωποιηθεῖ σὲ μεγάλα του τμήματα, μᾶς μεταφέρει σήμερα ὁ Φιλίστωρ.
Οἱ διπλωματικὲς «μάχες» τῆς ἐποχῆς, προετοίμαζαν τὸ ἔδαφος γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ θὰ ἀκολουθοῦσαν καὶ μᾶς ὁδήγησαν τελικῶς στὸν καταστροφικὸ ἐμφύλιο. Ἕναν ἐμφύλιο ποὺ στόχο εἶχε τὴν ἀποκοπὴ ἐδαφῶν ἀπὸ τὴν Πατρίδα μας, πρὸς ὄφελος τῶν Σλαύων.
Τὸ γιατὶ ἀπετράπῃ κάτι τέτοιο, θὰ μπορούσαμε πρὸς ὥρας νὰ ποῦμε μόνον πὼς δὲν «συνέφερε». Γενικῶς δὲν «συνέφερε». Κατὰ τὰ ἄλλα, ὁ Φιλίστωρ, ὅπως πάντα μὲ ξεκάθαρο λόγο, φωτίζει σὲ μεγάλο βαθμό αὐτὴν τὴν περίοδο.
Φιλονόη.
Η εχθρική επιθετική πολιτική των κομμουνιστών του Τίτο έναντι της Ελλάδος λίγο πριν από την έναρξη του Εμφυλίου
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Γερμανούς μια από τις βασικές προτεραιότητες της Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας ήταν να αποκαταστήσει τις Συνέχεια
Θράκη: Ὁ κίνδυνος κοντά μας ὅσο ποτέ
Γράφει ὁ Λουκᾶς Συμπερᾶς
Ἡ ἀναγνώρισις τοῦ Κοσσυφοπεδίου, σὰν ἀνεξαρτήτου κράτους, πρὸ μερικῶν ἐτῶν, ἀποτελεῖ γεγονὸς πού, ἀργὴ ἢ γρήγορα, θὰ σηματοδοτήση ἐξελίξεις καὶ θὰ περιπλέξη περισσότερο τὴν ἤδη τεταμένη κατάστασι στὰ Βαλκάνια. Τὸ Κοσσυφοπέδιο εἶναι ἄῤῥηκτα συνδεδεμένο μὲ τὸν ἀλβανικὸ ἀλυτρωτισμὸ ποὺ προωθεῖται ὑπὸ τὴν ἀνοχὴ τῶν ΗΠΑ. Ἡ ὕπαρξις πολλῶν μικρῶν κρατιδίων – προτεκτοράτων ἀποτελεῖ τὸν ἀπώτερο σκοπὸ τῶν ΗΠΑ, ἀλλὰ καί, γενικότερα, τῆς Δύσεως, στὰ Βαλκάνια, μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται γιὰ τὴν εὑρυτέρα περιοχή.
Τὴν ἰδίαν ὥρα ἡ προκλητικότης τῆς Τουρκίας κλιμακώνεται ἐπικίνδυνα, μὲ ἀπρόβλεπτες συνέπειες, ὅσον ἀφορᾶ τὴν σταθερότητα στὴν περιοχή.ην ίδια ώρα η προκλητικότητα της Τουρκίας κλιμακώνεται επικίνδυνα με απρόβλεπτες συνέπειες όσον αφορά τη σταθερότητα στη περιοχή. Παραλλήλως οὐδεὶς μπορεῖ νὰ παραβλέψῃ/ἀγνοήσῃ τὴν οἰκονομικὴ διείσδυσι τῆς Τουρκίας στὰ Βαλκάνια, ἐν μέσῳ τῆς δικῆς μας ἀδυναμίας, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως. Συνέχεια
Ἡ κορυφή τῆς Κρητικῆς θυσίας
17 Ἰουνίου 1771. Ἐκείνη τήν ἡμέρα οἱ τοῦρκοι γενίτσαροι σκότωσαν (ἔγδαραν ζωντανό) τόν Ἰωάννη Δασκαλογιάννη. Τόν ἥρωα τῆς Κρήτης. Τόν πρῶτο ἐπαναστάτη. Τόν καθαρότερο ἀλλά πιό εὔπιστο ἀπ΄ ὅλους. Ἔτσι, ἐκεῖνος ἔγινε θρῦλος καί πῆρε ἐκδίκησι….χρόνια μετά! Τότε ὑπῆρχαν ἥρωες πού ἐθυσιάζοντο γιά αὐτούς πού τούς ἀκολουθοῦσαν καί γιά τίς ἰδέες τους. Τώρα, μόνον Νενέκοι……
Τό πραγματικό του ὄνομα ἦταν Γιάννης Ἀνδρουλιδάκης ( υἱός τοῦ Ἀνδρέα, δηλαδή). Δάσκαλο τόν ἀποκαλοῦσαν, προφανῶς ἐπειδή ἦταν μορφωμένος. Λίγοι, μορφωμένοι καί πολυταξιδεμένοι, ὑπῆρχαν τούς καιρούς ἐκείνους……..
